martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dag 277, 278, gedragskader lost verder op

Een reactie plaatsen

Dag 277, video klik hier
buiten het kader leeft mijn moeder de hekel uit die ze aan me heeft. Ze kan dit tegenover zichzelf rechtvaardigen door vol te houden dat ze me opvoedt en dat ik lastig ben.  “Kinderen zijn hinderen”, zei ze wel, en ook: “wat zijn ze lief…. als ze slapen”. Ik kom er op omdat ik vandaag ineens een enorme hekel voelde aan mijn inmiddels ex-vriendin. Dat had ik nooit eerder zo gevoeld. Ik leefde met haar ook binnen een gedragskader. Mijn hekel aan haar had ik blijkbaar daarbuiten geparkeerd. Zo had ik dat geleerd.

Ik leefde een herhaling van het leven met mijn moeder. Het was gek want ik bleef mijn Desteni activiteiten wel voortzetten als ik ‘s weekends bij haar was, en toch bleven het twee gescheiden werkelijkheden, het leven met haar binnen het gedragskader wat we hadden geconstrueerd om het ‘gezellig’ te hebben met elkaar. We deelden alleen in het begin wel zelfvergevingen. Ze kreeg geen belangstelling voor desteni, of wat ik daarin deed. Ik leerde perfect binnen het gedragskader te blijven en zo hadden we een plezierig, zij het oppervlakkig contact. En toen we dan na 5 jaar eindelijk ermee stopten kwamen binnen en buiten keihard met elkaar in aanraking. Wat er in resulteerde dat alle angsten die de twee uit elkaar hadden gehouden in snel tempo achter elkaar voelbaar werden. Dat was verschrikkelijk intens en intens verschrikkelijk, een levende nachtmerrie. Gelukkig had ik geleerd om zulke angsten uit te schrijven als personages. Daardoor kon ik me er systematisch doorheen worstelen.

De integratie van binnen en buiten zet zich nog steeds voort. Ik leer steeds vaker op een dag me te realiseren: ik sta achter mezelf. In plaats van te geloven dat ‘het lot’ of ‘god’ of ‘iemand met geld’ of angst (!) achter me staat en mijn leven leidt. Hier geniet ik van, zelf hier zijn in mijn leven. Mijn leven zelf doen. Het zijn nu nog korte momenten.

Dag 278
Vandaag voelde ik de kracht die ik gebruikte om mezelf te onderdrukken om dat te kunnen zijn wat binnen mijn moeder’s kader paste. Of dat van mijn vriendin. Het is wreedheid jegens mezelf. Zelfmoord, alleen niet letterlijk.
Ik zie dat ik binnen het kader mezelf onderdrukte om te voldoen aan het gewenste beeld, maar erbuiten ook. Want of ik werd daar overmand door angst, of ik was daar stiekem en dat is ook een zelfonderdrukking.
Het is me dan ook niet gelukt met al die inwijdingswegen en spirituele reizen om mijn ware zelf te vinden. Mijn startpunt was immers de zelfonderdrukking.
Pas met de Desteni benadering lukte het om het geheel in het zicht te krijgen. Ik ging inzien dat geen enkele van die wegen effectief was.

Share

About these ads

Auteur: Martijn de Graaf

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 2.792 andere volgers