martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dag 76, man op de arbeidsmarkt

Een reactie plaatsen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien als ‘niet een echte man’ omdat ik geen status in het maatschappelijke systeem heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien als ongeschikt om deel te nemen in het arbeidssysteem

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de positie van iemand in het arbeidssyteem te zien als ‘immer onzeker over de continuïteit van de baan’ en ‘gedwongen te vechten voor de baan’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf gedefiniëerd te hebben als iemand die het niet op kan brengen om te vechten voor een baan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de arbeidsmarkt te zien als zinloze competitie, waarin mensen ten koste van elkaar (omdat, als de een hem krijgt de ander hem daardoor niet krijgt) banen trachten te bemachtigen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf gedefiniëerde te hebben als iemand die niet tegen de onzekerheid kan over de continuïteit van zijn baan, er is immers geen garantie voor die continuïteit

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik nooit voldoende inkomen kan genereren voor mijn levensonderhoud uit mijn eigen werk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik gefaald heb als man omdat ik geen maatschappelijke positie van betekenis heb

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij niet in staat te achten zelf geld te verdienen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf afhankelijk te voelen van anderen voor mijn levensonderhoud omdat ik een uitkering heb, in plaats van mij te realiseren dat ik ook in het geval van en baan van anderen afhankelijk ben voor mijn levensonderhoud

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij machteloos te voelen om zelf geld te verdienen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij als man/lichaam kwetsbaar en genegeerd te voelen, kwetsbaar omdat ik mij niet kan verschuilen zoals de mind zich verschuilt, genegeerd omdat ik altijd aangesproken word als persoon, niemand vraagt naar mij als lichaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik als man/lichaam niets te bieden heb aan de samenleving, dat ik alleen maar vegeteer: eten, ademen, uitscheiden, alhoewel, ik realiseer me dat ik met mijn fysieke werk hier en daar bijdragen lever.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik de samenleving iets te vertellen moet hebben, en dat ik daarvoor een universitaire achtergrond moet hebben

Verder merkte ik gisteren en vandaag dat ik geneigd was depressief te worden omdat de frictie met mijn man-zijn die ik altijd in stand hield wegvalt en daarmee een bron van energie voor mij als de mind. Gelukkig besefte ik het op tijd en kon ik het stoppen. En blijven bij het lichaam zonder mind energie.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s