martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dag 118, “dat kan altijd later nog” personage

Een reactie plaatsen

“dat kan altijd nog” personage
dit personage is basically een uitstel personage. Ik voel een drang naar voren naar het volgende wat me boeit/entertaint en de beslissing om te doen wat het beste is voor leven schuif ik op. ‘t Is consumeren. Ik ben niet hier in en als de adem
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het “dat kan altijd later nog” personage.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in mijn drang naar voren de beslissing voor me uit te schuiven om te doen wat het beste is voor leven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het een na het ander te ‘consumeren’ wat me boeit/entertaint
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet hier te zijn in en als adem maar voort te snellen in mijn mind/geest.
Wanneer en als ik mezelf zie voortsnellen in mijn mind/geest, het een na het ander ‘consumerend’ dan stop ik. Ik realiseer me dat ik aan het uitstellen ben. Ik adem en ik breng mezelf hier in het fysieke en ik ga voort met het proces om leven geboren te laten worden in het fysieke.

Ik stel me ten doel tijdens m’n leven ook echt op Aarde te zijn en niet almaar in de mind/geest

Verwant is het ‘weg zijn’ personage waarin ik weg ben in wat ik ‘consumeer’ aan boeiende en entertainende zaken. Door weg te zijn vegeet ik dat ik aan het uitstellen ben. Ik stap uit die spanning tussen wat ik doe en wat ik eigenlijk te doen heb wat het beste is voor het proces naar leven, en ik ontspan in het weg zijn, in mijn alternatieve realiteit waarin ik mij laat dragen door de energie die ik gecreëerd heb door die spanning. Als ik in mijn lichaam voel voel ik mijn middel samengeknepen zijn, waardoor ik niet diep adem.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het weg zijn personage
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet te realiseren dat ik me laat drijven op de energie van het uitstellen en dat ik dat uitstellen aan het vergeten ben
Wanneer en als ik mij zie weg zijn dan stop ik. Ik realiseer me dat ik aan het wegdrijven ben op de energie van uitstellen. Ik adem en ik breng mezelf weer hier bij wat ik te doen heb op mijn/onze reis naar leven.

 

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s