martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 156, teleurstellend personage compleet

teleurstellendpersonage
angst: dat ik niet meer mee mag doen
gedachte: mezelf uit de samenleving/groep/familie/relatie gezet
verbeelding: ik zie mezelf een mailtje krijgen dat ik eruit lig,
Ik heb ineens geen toegang meer
denkwijzen: ik ben niet goed genoeg/niet zo goed als de anderen
ik zal wel afgekeurd worden/ik kan toch niet aan hun maatstaven voldoen
ik ben het ook niet waard, dat kan ik niet verhullen
ik kan net zo goed meteen laten zien dat ik niet pas
ik doe het dan maar op mijn eigen manier
gevoels-/emotionele reacties: verdriet, verzet, hopeloos en ja, teleurgesteld
fysieke reacties: wallen onder m’n ogen (‘lede ogen’), loshangende onderkaak, raar gevoel in de voorkant van m’n romp, alsof alles langzaam rondmaalt, qua verzet voel ik dat ik m’n borstkas vastzet en m’n spieren span. ik druk m’n onderkaak naar voren (‘stuurs’)
consequenties: ik doe dingen niet zo goed als ik zou kunnen,
ik hou me terug in participatie in de groep
——

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niet meer mee mag doen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte te hebben dat ik uit de maatschappij/groep/familie/relatie word gezet

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf bang zie zijn dat ik niet meer mee mag doen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me: deze angst bestaat alleen maar in mijn geest/mind, en is niet gerelateerd aan de realiteit. Ik adem en ik manifesteer me in de maatschappij/groep/familie/relatie

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf zie denken dat ik uit de maatschappij/groep/familie/relatie word gezet, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat als ik deze gedachte laat voortbestaan, ik ernaar ga handelen, in plaats van dat ik zelf beslis hoe ik handel. Ik adem en ik handel zelf

——–

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te verbeelden dat ik een mailtje krijg/te horen krijg dat ik eruit lig/niet meer welkom ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te verbeelden dat ik ineens geen toegang meer heb

ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf zie verbeelden dat ik een mailtje krijg/te horen krijg dat ik eruit lig/niet meer welkom ben/ineens geen toegang meer heb, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat dit een uitwijding in mijn geest/mind is. ik adem en ik bepaal me tot de werkelijkheid

——-

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik ben niet goed genoeg/niet zo goed als de anderen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken:  ik zal wel afgekeurd worden/ik kan toch niet aan hun maatstaven voldoen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik ben het ook niet waard, dat kan ik niet verhullen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik kan net zo goed meteen laten zien dat ik niet pas
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik doe het dan maar op mijn eigen manier

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf bovenstaande zie denken/voelen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik redenen verzin om mijn angst te valideren dat ik niet meer mee mag doen. ik adem en ik doe in de maatschappij/groep/familie/relatie wat er te doen valt.

——-

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verdriet, verzet, hopeloosheid en teleurstelling te voelen

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf verdriet, verzet, hopeloosheid en teleurstelling zie voelen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik hiermee mijn illusionaire angst nog werkelijker tracht te maken. Ik adem en ik breng mezelf terug hier in het moment in de fysieke werkelijkheid

——-

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te belasten met dit personage.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf mijn lichaam zie belasten met dit personage, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik niet in samenlijning met mijn fysiek ben. ik adem en ik beweeg me vrijelijk met/als mijn lichaam

——-

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te hebben dat ik dingen niet zo goed doe als ik zou kunnen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te hebben dat ik me terug hou in participatie in de groep

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf in de consequentie zie dat ik dingen niet zo goed doe als ik zou kunnen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me heb laten leiden door een illusionaire angst  en gedachte. Ik adem en ik zorg ervoor dat ik wat ik doe voltooi

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf in de consequentie zie dat ik mij terughoud in de maatschappij/groep/familie/relatie, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me heb laten leiden door een illusionaire angst  en gedachte. Ik adem en ik doe wat me te doen staat/wat ik kan doen in de maatschappij/groep/familie/relatie

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 155, teleurstellend personage , zelfvergevingen

teleurstellendpersonage
angst: dat ik niet meer mee mag doen
gedachte: mezelf uit de samenleving/groep/familie/relatie gezet
verbeelding: ik zie mezelf een mailtje krijgen dat ik eruit lig,
Ik heb ineens geen toegang meer
denkwijzen: ik ben niet goed genoeg/niet zo goed als de anderen
ik zal wel afgekeurd worden/ik kan toch niet aan hun maatstaven voldoen
ik ben het ook niet waard, dat kan ik niet verhullen
ik kan net zo goed meteen laten zien dat ik niet
ik doe het dan maar op mijn eigen manier
gevoels-/emotionele reacties: verdriet, verzet, hopeloos en ja, teleurgesteld
fysieke reacties: wallen onder m’n ogen (‘lede ogen’), loshangende onderkaak, raar gevoel in de voorkant van m’n romp, alsof alles langzaam rondmaalt, qua verzet voel ik dat ik m’n borstkas vastzet en m’n spieren span. ik druk m’n onderkaak naar voren (‘stuurs’)
consequenties: ik doe dingen niet zo goed als ik zou kunnen,
ik hou me terug in participatie in de groep

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik niet meer mee mag doen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte te hebben dat ik uit de maatschappij/groep/familie/relatie word gezet

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te verbeelden dat ik een mailtje krijg/te horen krijg dat ik eruit lig/niet meer welkom ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te verbeelden dat ik ineens geen toegang meer heb

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik ben niet goed genoeg/niet zo goed als de anderen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken:  ik zal wel afgekeurd worden/ik kan toch niet aan hun maatstaven voldoen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik ben het ook niet waard, dat kan ik niet verhullen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik kan net zo goed meteen laten zien dat ik niet pas
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken: ik doe het dan maar op mijn eigen manier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verdriet, verzet, hopeloosheid en teleurstelling te voelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te belasten met dit personage.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te hebben dat ik dingen niet zo goed doe als ik zou kunnen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te hebben dat ik me terug hou in participatie in de groep

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 154, teleurstellend personage

angst: dat ik niet meer mee mag doen
gedachte: mezelf uit de groep gezet
verbeelding: ik zie mezelf een mailtje krijgen dat ik eruit lig,
Ik heb ineens geen toegang meer
denkwijzen: ik ben niet goed genoeg/niet zo goed als de anderen
ik zal wel afgekeurd worden/ik kan toch niet aan hun maatstaven voldoen
ik ben het ook niet waard, dat kan ik niet verhullen
ik kan net zo goed meteen laten zien dat ik niet pas
ik doe het op mijn eigen manier
gevoels-/emotionele reacties: verdriet, verzet, hopeloos en ja, teleurgesteld
fysieke reacties: wallen onder m’n ogen (‘lede ogen’), loshangende onderkaak, raar gevoel in de voorkant van m’n romp, alsof alles langzaam rondmaalt, qua verzet voel ik dat ik m’n borstkas vastzet en m’n spieren span. ik druk m’n onderkaak naar voren (‘stuurs’)
consequenties: ik doe dingen niet zo goed als ik zou kunnen,
ik hou me terug in participatie in de groep

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 153, relatieonzekerheidspersonage compleet

angst: dat ik mijn vriendin niet meer heb , terug bij af, verspilde moeite

gedachte: ik alleen thuis

verbeelding: een gesprek waarin ik het uitmaak, of mijn partner

backchat: mijn partner is niet genoeg geïnteresseerd in Desteni
mijn partner is alleen maar met zichzelf bezig
mijn partner is niet mijn type

reacties emoties/gevoelens: moedeloosheid, boosheid, ontevredenheid, verzet

fysieke reacties: ingezakte houding, overdreven en geforceerde bewegingen, slepende tred

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mijn partner niet meer heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik dan terug bij af ben en alle moeite voor niets is geweest

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte aan ‘ik alleen thuis’ te gebruiken om bang te worden dat ik de relatie verlies

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij voor te stellen dat ik of mijn partner een gesprek begint om het uit te maken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner niet genoeg geïnteresseerd is in Desteni
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner alleen maar met zichzelf bezig is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner niet mijn type is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me moedeloos, boos, ontevreden en in verzet te voelen door deze denkwijzen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben fysiek aan de ene kant wat in mekaar te zakken en wat slepend te lopen, aan de andere kant overdreven en heftige bewegingen te maken.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf bang zie zijn dat ik mijn partner niet meer heb, en dat ik dan terug bij af ben en alle moeite voor niets is geweest, te stoppen. Want Ik zie en begrijp en realiseer me dat mijn verblijf in deze angst ervoor zal zorgen dat het werkelijkheid wordt omdat ik niet aanwezig ben in de realiteit waarin ik mijn partner ontmoet. Ik adem en ik deel het moment met mijn partner

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf de gedachte aan ‘ik alleen thuis’ zie gebruiken om bang te worden dat ik de relatie verlies, dan stop ik. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik het alleen thuis in de praktijk prima met mezelf kan vinden waaruit blijkt dat het beeld niks met deze angst te maken heeft. Ik adem en ik blijf stabiel als ik dit beeld zie.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf voor zie stellen dat ik of mijn partner een gesprek begint om het uit te maken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik aan het uitweiden ben in een fictieve realiteit, gebaseerd op herinneringen. Ik adem en ik bepaal me tot de realiteit van ons samen zijn.

Ik stel me ten doel wanneer en als ik mezelf zie denken dat mijn partner niet genoeg geïnteresseerd is in Desteni, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat iedereen in het proces is met of zonder Desteni. Ik adem en ik deel met mijn partner de stappen in het proces

Ik stel me te doel, wanneer en als ik mezelf zie denken dat mijn partner alleen maar met zichzelf bezig is, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat zelf ook het eerste is om mee bezig te zijn in het proces. ik adem en ik assisteer mijn partner in haar proces

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf zie denken dat mijn partner niet mijn type is, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik een excuus verzin om mij moedeloos te voelen. ik adem en ik kijk wat de volgende stap kan zijn in de relatie, kan ik haar feedback/assistentie/support geven, kan ik om feedback/assistentie/support vragen.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf deze fysieke reacties zie hebben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik terug moet kijken wat ik dacht en wat ik voelde, en mezelf moet vergeven, omdat de reacties het gevolg zijn van wat ik niet heb opgelost in mezelf. Ik adem en ik schrijf en vergeef mezelf en ik maak mijn doelstellingen.

Share


2 reacties

Martijn’s Reis naar Leven, dag 152, relatieonzekerheidspersonage dl 1

angst: dat ik mijn vriendin niet meer heb , terug bij af, verspilde moeite

gedachte: ik alleen thuis

verbeelding: een gesprek waarin ik het uitmaak, of mijn partner

backchat: mijn partner is niet genoeg geïnteresseerd in Desteni
mijn partner is alleen maar met zichzelf bezig
mijn partner is niet mijn type

reacties emoties/gevoelens: moedeloosheid, boosheid, ontevredenheid, verzet

fysieke reacties: ingezakte houding, overdreven en geforceerde bewegingen, slepende tred

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mijn partner niet meer heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik dan terug bij af ben en alle moeite voor niets is geweest

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de gedachte aan ‘ik alleen thuis’ te gebruiken om bang te worden dat ik de relatie verlies

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij voor te stellen dat ik of mijn partner een gesprek begint om het uit te maken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner niet genoeg geïnteresseerd is in Desteni
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner alleen maar met zichzelf bezig is
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn partner niet mijn type is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me moedeloos, boos, ontevreden en in verzet te voelen door deze denkwijzen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben fysiek aan de ene kant wat in mekaar te zakken en wat slepend te lopen, aan de andere kant overdreven en heftige bewegingen te maken.

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 151 het Reis-naar-leven-personage

Completering van de blog die ik gisteren begonnen was.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn Reis naar Leven te doen vanuit onvrede met de huidige situatie in de wereld

Ik stel me ten doel wanneer en als ik mezelf mijn Reis naar Leven zie doen vanuit onvrede te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik zelf niet aan bod kom als mijn onvrede het voor het zeggen heeft. Ik adem en ik zorg ervoor dat ik de Reis vanuit mezelf maak

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit onvrede ruw met mezelf om te gaan in het pushen van mezelf tot de buitengewone prestaties die het proces van me vraagt, als een straf vanuit het oordeel wat ik heb over mezelf als medeveroorzaker van de vernietiging en het lijden dat gaande is en toeneemt

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me uit onvrede ruw met mezelf zie omgaan, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik het doe vanuit dit oordeel over mezelf waardoor ik gestraft moet worden dus ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te straffen vanuit dit oordeel over mezelf. Ik adem en ik zet de volgende stap in mijn Reis naar Leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet mezelf als uitgangspunt, als leidinggevend principe te hebben voor mijn Reis naar Leven

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf niet mezelf als uitgangspunt zie nemen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat alleen ikzelf de Reis kan volbrengen, iets anders zoals onvrede raakt altijd vroeger of later uitgeput. Ik adem en ik zorg ervoor dat ik het ben die de volgende stap in de Reis zet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met onvrede te reageren op de problemen die we hebben in de wereld

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf zie reageren met onvrede op de problemen, tr stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik daarmee voeding blijf geven aan de problemen door de energie van mijn onvrede. Ik adem en ik treed op vanuit zelfstabiliteit

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet een en gelijk aan mezelf te staan in mijn Reis naar Leven, maar oordelend naar mezelf

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mij dit oordeel naar mezelf zie hebben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik daarmee de afgescheidenheid in stand houdt die de oorzaak is van onze destructieve activiteit genaamd ‘leven’. Ik adem en ik blijf in en als adem hier

ik voel me nu een paar dagen erg moe, omdat ik mezelf/m’n lichaam zolang belast heb door ruw met mezelf om te springen en mezelf voor straf onder druk te zetten met het oordeel. zo heb ik ten onrechte iets wat in mijn gedachten bestaat een uitwerking laten hebben in mijn lichaam. Uit een test bleek dat de alvleesklier en de milt niet in orde zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de ruwheid die ik als straf voor mezelf in gedachten had, op mijn lichaam te hebben toegepast

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf ruwheid zie toepassen op mijn lichaam, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het onterecht is om de straf die ik voor mezelf in gedachten had op mijn lichaam toe te passen. Ik adem een met en gelijk aan mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in onvrede te houden voor mijn aandeel in het veroorzaken van de wereldproblemen

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf in onvrede zie houden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf daarmee in mijn mind vasthoud. Ik adem en ik breng mezelf uit de mind hier in de echte werkelijkheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben dat als het van mij af moet hangen dat de Reis dan niet zal lukken.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf zie vrezen dat de Reis niet gaat lukken als het van mij af moet hangen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat vrees een onwerkelijkheid in mijn mind is. Ik adem en ik bepaal het slagen van de Reis

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 150, uitgangspunt: onvrede, ruwheid, dl 1

Mijn uitgangspunt: onvrede, ruwheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn Reis naar Leven te doen vanuit onvrede met de huidige situatie in de wereld

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit onvrede ruw met mezelf om te gaan in het pushen van mezelf tot de buitengewone prestaties die het proces van me vraagt, als een straf vanuit het oordeel wat ik heb over mezelf als medeveroorzaker van de vernietiging en het lijden dat gaande is en toeneemt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet mezelf als uitgangspunt, als leidinggevend principe te hebben voor mijn Reis naar Leven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met onvrede te reageren op de problemen die we hebben in de wereld

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet een en gelijk aan mezelf te staan in mijn Reis naar Leven, maar oordelend naar mezelf

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mij dit oordeel naar mezelf zie hebben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik daarmee de afgescheidenheid in stand houdt die de oorzaak is van onze destructieve activiteit genaamd ‘leven’. Ik adem en ik blijf in en als adem hier

ik voel me nu een paar dagen erg moe, omdat ik mezelf/m’n lichaam zolang belast heb door ruw met mezelf om te springen en mezelf voor straf onder druk te zetten met het oordeel. zo heb ik ten onrechte iets wat in mijn gedachten bestaat een uitwerking laten hebben in mijn lichaam. Uit een test bleek dat de alvleesklier en de milt niet in orde zijn. Ik was me innerlijk aan het heroriënteren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de ruwheid die ik als straf voor mezelf in gedachten had, op mijn lichaam te hebben toegepast

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf ruwheid zie toepassen op mijn lichaam, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het onterecht is om de straf die ik voor mezelf in gedachten had op mijn lichaam toe te passen. Ik adem een met en gelijk aan mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in onvrede te houden voor mijn aandeel in het veroorzaken van de wereldproblemen

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf in onvrede zie houden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf daarmee in mijn mind vasthoud. Ik adem en ik breng mezelf uit de mind hier in de echte werkelijkheid

Share