martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dag 271, binnen en buiten het kader integreren

Een reactie plaatsen

downloadOm de twee werkelijkheden uit mijn vorige blog te integreren zal ik de angst die ze van elkaar gescheiden houdt onder ogen moeten zien. Wat was de boodschap van mijn moeder in haar aggressie om me binnen een kader te hebben functioneren in plaats van me de gelegenheid te geven om me vrijelijk uit te drukken, weliswaar in overeenstemming met de fysieke werkelijkheid. Waarin ze me begeleidt en behoedt voor bezeren b.v.

Imprenten, is het woord wat bij me opkomt. Ze wilde bij me imprenten dat wat ik deed of niet deed ongepast was voor het leven. Ze zei daarmee tegen me: zoals je uit jezelf bent, daarmee kun je niet leven. Vertrouw niet op jezelf, ik vertel je precies wat je moet doen en laten. Echter doordat bedreiging (als ik buiten het kader kwam), en verleiding (om me binnen het kader te laten blijven) de opvoedingsmiddelen waren, werden angst en verlangen de belangrijkste drijfveren van mijn bestaan. Ze werden ‘wie/hoe ik ben’, een kloon van het maatschappelijke bewustzijn van mijn moeder.

Ze zei later: het doel van de opvoeding was dat je gelukkig zou worden. Geluk zou aldus inhouden, vermijd alles wat je angst bezorgt en ga voor al wat je verlangt. Ik heb het geleefd maar het bracht me geen geluk. Ja, kortstondig. Had ze het geluk van al het leven op aarde voor ogen gehad, dan was het een andere zaak geweest! Dan had ze me aangemoedigd ongebaande wegen te onderzoeken, en aan vaststaande waarden te rammelen om ze te testen. Ze had me realiteitszin bij kunnen brengen qua hoe kun je maatschappelijk acceptabel functioneren, zonder je te onderwerpen aan angst en verlangen.

Ik was dan binnen het maatschappelijke kader en buiten het maatschappelijke kader dezelfde geweest. In plaats van zoals nu iemand die angstig is om erbuiten te zijn en op z’n gemak is erbinnen, en tegelijkertijd zich gemaakt voelt erbinnen en stiekem erbuiten.

Dus nu is het zaak dat ik mezelf, mijn imprenting omvorm. Het criterium voor m’n bestaan niet langer: hoe word ik gelukkig; door angst te vermijden en verlangens te vervullen. Maar hoe wordt al wat leeft gelukkig, door angst onder ogen te zien en te vergeven, en door verlangens te zien voor wat ze zijn, een verslaving aan ‘een goed gevoel’.
Want zo ben ik niet langer geobsedeerd door mijn eigen drijfveren, maar ontstaat er ruimte om verder te kijken en oog te krijgen voor het lot van alles wat verder nog leeft op aarde.

Share

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s