martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dag 274, het gedragskader gecorrigeerd

Een reactie plaatsen

downloadZolang ik angst voel ben ik veilig.
Ik merk dat ik m’n (ex-)vriendin of m’n zus in gedachten hou en dan genereert dat een energie in m’n lichaam, waardoor ik harder ga werken b.v. maar het is in feite angst.  Of zelfs mijn benedenbuurvrouw waarbij ik me steeds afvraag of ik niet teveel lawaai maak… steeds op zoek naar dat houvast van de externe vrouwelijke persoon die het kader bepaalt waarbinnen ik moet blijven om veilig te zijn. Zolang ik angst voel ben ik veilig.  Net als vroeger bij mijn moeder want zij leverde de onveiligheid door te snauwen en nijdig te doen
Toen mijn moeder vroeger nijdig optrad wanneer ik buiten het door haar vastgestelde kader trad van hoe ik me hoor te gedragen, ben ik haar gaan internaliseren. Dus nu heb ik behoefte aan een beeld in mezelf van een vrouw die ik als referentie gebruik. Die ofwel boos op me is en me afwijst, of blij met me is en dan mag ik blijven. Dit speelt zich dus geheel in m’n verbeelding af.

Ik heb b.v. een mailtje gestuurd naar deze vriendin en dan heb ik urenlang een energie in m’n lichaam in feite uit angst of ze me zal accepteren als vriend, gezien de inhoud van de mail waarin ik een inzicht beschrijf aangaande haar en mij.
Later zie ik dat ze heeft gebeld toen ik er niet was, en als ze ‘s avonds niet meer belt, merk ik dat ik me zorgen maak, was ze boos? Had ik er niet goed aan gedaan om dat te schrijven? Tot aan: ik hoop dat ze me totaal afwijst dan ben ik uit die terugkerende onzekerheid. En het tegenovergestelde: ik hoop dat ze er nu voor kiest om altijd inzichten met elkaar te delen.

M.a.w. ben ik buiten het kader gegaan of ben ik er binnen gebleven? Ik kom tot de conclusie dat ik me heb uitgedrukt zoals ik ben: iemand in zijn proces die gaandeweg dingen helder krijgt en daarover praat/schrijft. Dit ben ik, take it or leave it. Dit is mijn opvatting van waardevolle communicatie.

Ik wil dit punt kwijt: in de verbeelding te leven over/van wat mijn geïnternaliseerde moeder zal vinden van wat ik doe en hoe ik doe. En in plaats daarvan hier in het moment zijn met mijn lichamelijke zijn, mijn expressie als zodanig. Heb ik het goed met mijn lichaam? Of houd ik het in een ongemakkelijke positie? Belast ik bepaalde spieren onevenredig? Hoe bevalt het eten? Adem ik goed? De energie die ik er b.v. doorheen laat gaan door de ‘moeder’-verbeelding, die belast mijn lichaam. Het is net alsof ik teveel koffie heb gedronken.

Hetzelfde wanneer ik werk doe voor m’n zus, met haar in gedachten werk ik harder, maar in feite uit angst over wat ze ervan zal vinden: is ze blij en word ik geaccepteerd, of vind ze dat ik te weinig heb gedaan en word ik afgewezen?

‘s Kijken of ik het in deze vorm kan oplossen:

Angst voor de ‘moeder’-personage

Angst
Dat ik op m’n kop krijg
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik op m’n kop krijg
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn dat ik op m’n kop krijg, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf haast op m’n kop zou willen geven dat ik in angst ben gegaan. Ik adem, ik laat de angst voor wat ie is en ik bepaal me tot m’n bezigheden en ik zie er op toe dat ik er achter sta wat ik ook doe

Gedachte

Negatief
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik mezelf in de kou zie staan omdat mijn moeder mij op m’n kop heeft gegeven
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik mezelf in de kou zie staan omdat mijn moeder mij op m’n kop heeft gegeven, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf in de kou laat staan door te bestaan in en als angst. Ik adem, en ik laat de angst voor wat ie is, een illusie, en ik besteed voldoende aandacht aan mezelf om me gerust te voelen dat ik mezelf niet in de steek laat.

Positief
Ik zie mezelf in de ‘gezelligheid’ met elkaar binnen het kader
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik me zie in de schijnbare gezelligheid binnen het kader
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik in schijnbare gezelligheid ben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het gebaseerd is op de ontkenning en het negeren van de angst. Ik adem, en ik zie de gezelligheid voor wat ie is, een illusie gebaseerd op de ontkenning en het negeren van angst. Ik adem, en ik zie de werkelijkheid hier

Verbeelding

Negatief
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik buiten het gedragskader van mijn moeder handel en me op m’n kop zie krijgen en kil of nijdig behandeld wordt om mij angst aan te jagen
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik buiten het gedragskader van mijn moeder handel en me op m’n kop zie krijgen en kil of nijdig behandeld wordt om mij angst aan te jagen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf angst aanjaag door in en als verbeelding te bestaan. Ik adem, en ik breng mezelf terug in de fysieke realiteit

Positief
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik me zie in de ogenschijnlijke gezelligheid binnen het kader wat mijn moeder heeft vastgesteld
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik me zie in de ogenschijnlijke gezelligheid binnen het kader wat mijn moeder heeft vastgesteld, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het bestaat bij de gratie van de ontkenning en het negeren van de aggressie en angst. Ik adem, en ik blijf bij de realiteit en ik zorg dat ik het goed heb met mijn lichaam.

Innerlijke dialoog

Negatief
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “misschien krijg ik op m’n kop”
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “misschien krijg ik op m’n kop”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst laat spreken in mezelf. Ik adem, en ik vergeef de angst als de illusie die hij is. En ademend blijf ik terwijl ik bezig ben.

Positief
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “waar zal ze me op tracteren, wat voor verrassing zou ze hebben bedacht?”
Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “waar zal ze me op tracteren, wat voor verrassing zou ze hebben bedacht?”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst overrule met een positieve spanning. Ik adem, ik check mijn lichaam op spanning en ik zorg ervoor dat ik alle spanning laat varen door de angst te vergeven.

Reacties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onrust in mezelf op te wekken
Ik stel me te doel, wanneer en als ik me onrust in mezelf zie opwekken te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat de angst onrust veroorzaakt. Ik adem, en ik vergeef de angst tot ik kalm ben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben nervositeit in mezelf op te wekken
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me nervositeit in mezelf zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het voortkomt uit de angst. Ik adem, en ik vergeef de angst tot de nervositeit geheel verdwenen is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onzekerheid in mezelf op te wekken
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onzekerheid zie opwekken in mezelf te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik op basis van angst geen zekerheid kan krijgen. Ik adem, ik vergeef de angst tot m’n vertrouwde zekerheid in mezelf hier is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben opwinding in mezelf op te wekken
ik stel me ten doel, wanneer en als ik me opwinding in mezelf zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het eigenlijk angst is. ik adem, en ik vergeef de angst totdat er geen enkele spanning in me is.

Fysiek

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uitputting te veroorzaken
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me uitputting zie veroorzaken te stoppen, want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast door de emoties die ik erdoorheen laat gaan. Ik adem en ik herstel de stilte in mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gespannen spieren te veroorzaken
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me gespannen spieren zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met de emoties die ik erdoorheen laat gaan. Ik adem, en ik herstel de stilte in mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hoog ademen te veroorzaken
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me hoog ademen zie veroorzaken in mezelf, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam bezet houdt met emotie. Ik adem diep en herstel de stilte in mezelf.

Consequenties
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dingen niet uit te spreken/niet te vragen als consequentie
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in deze consequentie zie bevinden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet herzien. Ik adem, en ik kijk in zelfoprechtheid wat ik verborgen houd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de vrouw in gedachten te houden en me bij alles af te vragen wat ze ervan zou vinden, als consequentie te hebben.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in deze consequentie zie bevinden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet herzien. Ik adem, en ik vergeef mezelf deze focus op iets in mijn gedachten, en ik breng mezelf hier in de realiteit en ik bepaal me tot dat waar ik mee bezig ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ertoe te neigen om de schijnbare vrede te bewaren door binnen het gedragskader te blijven van de vrouw, wat ik in gedachten heb
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in deze consequentie zie bevinden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet herzien. Ik adem, en ik laat mijn focus op wat ik in gedachten heb los. Ik breng me terug bij mezelf en ik kijk of ik assistentie en support kan betekenen voor de Reis naar Leven van de vrouw. En ik zet zelf mijn stappen op mijn Reis.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er altijd vanuit te gaan dat ik getracteerd zal worden op iets wanneer ik netjes binnen het gedragskader ben gebleven
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in deze consequentie zie bevinden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet herzien. Ik adem, en ik 
laat de opwinding over de te verwachten tractatie varen en breng mezelf terug in mijn normale uitgangspunt waarin ik me niet toesta op zo’n energie te ‘rijden’, maar de angst stop die de energie levert.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s