martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar leven, dag 307, doodsangst

Doodsangst

 

Probleem

 

Vandaag ontdekte ik dit in me. Ik voelde al een paar dagen angst onder de oppervlakte en nu werd het duidelijk. Ik ontdekte dat ik in mijn leven geprobeerd had deze angst te gebruiken om mezelf te activeren om actie te ondernemen in de zin van geld verdienen, zorgen dat ik alles heb voor m’n levensonderhoud.

Het heeft anders uitgepakt: de angst werkte  af en toe wel zo, door een vluchtreactie of een vechtreactie te veroorzaken die me tot activiteit aanzette, maar uiteindelijk toch verlammend: ik wacht angstig af wanneer en hoe ik aan m’n einde zal komen, wanneer de armoede toe zal slaan, of ik ik m’n huis verliezen zal.

Ik ging in de doodsangst om ‘m te zien voor wat ie was. Ik merkte dat het niet zo heel hevig was en ik ‘liep’ erdoorheen en ik bestond nog steeds! lol.

En zo kwam ik op een nieuw perspectief: als ik na m’n dood die er onvermijdelijk toch aan zit te komen, dus make peace with it, terugkijk, hoe kan ik dan terugkijken op wat ik nu doe en laat?

Dit sluit mooi aan op de vorige onderwerp waarin ik peace made with de dimensionalen.

 

Oplossing

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te proberen doodsangst te gebruiken om me mee te activeren om voor m’n levensonderhoud te zorgen.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me doodsangst te gebruiken om me mee te activeren om voor m’n levensonderhoud te zorgen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik afgezien van korte periodes van stressvolle activiteit mezelf verlam tot bange afwachting. Ik adem en ik hou de vinger aan de pols van mijn levensvoorzieningen voor wat betreft inkomen en beschikbaarheid ervan.

 

Want nu heb ik een uitkering. Dat vraagt minimale inspanning. Ik moet administratief alles goed op orde houden, en verder moet ik minimaal 5 uur in de week ‘vrij’-willigers werk doen.

Ik doe niet iets wat ik kan wat geld oplevert. Maar goed ik kan zinnig leven op deze manier. Voor de nabije toekomst, als er nog meer miljarden het land uit gaan… zou ik liever iets kunnen waar ik geld mee kan verdienen, waar ik anderen mee van dienst kan zijn, zodat ik geld/goederen terug krijg. Dus eerst maar deze zelfvergevingen en ruimte maken om dat te kunnen bekijken. Is er iets wat ik kan, waar anderen iets aan hebben… Ik kon altijd wel fysiek werk aanbieden maar m’n lichaam is daar niet zo geschikt meer voor.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet te realiseren dat angst verlammend werkt, waardoor ik in een staat van bange afwachting vast kom te zitten in relatie tot mijn toekomst en zelfs niet verschillende scenario’s kan overwegen.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in een staat van bange afwachting vast zie komen te zitten in relatie tot mijn toekomst en zelfs niet verschillende scenario’s kan overwegen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf tegenwerk. Ik adem en ik kijk wat ik doen om mijn financiële situatie en mijn levensonderhoud veilig te stellen.

 

Beloning

 

Ik moet zeggen het geeft ademruimte.

 

Share

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 306, oplossing voor mijn probleem met dimensionalen

Probleem.

 

Vanavond realiseerde ik me weer dat ik soms bepaalde problemen heb met de dimensionalen. Dan vind ik dat ze gemakkelijk praten hebben zonder lichaam. Dat ze alles zien en weten.

Ik denk, kom op je zit wel heel makkelijk te praten over alles. Wij moeten alles ploeterend uitvinden hier met onze beperkte vermogens. klein beetje meer begrijpen is al heel moeilijk, klein beetje verder kijken pffff. Ik voel me dan het domste jongetje van de klas. En dan nog zeggen dat we het in een fysiek lichaam ‘makkelijker’ hebben. Hoe komen ze erbij!

 

Ik heb er ook een hekel aan dat ze mij zomaar schijnen te kennen zonder dat ik hun ken of hun toestemming heb gegeven om in mijn privé-leven te snuffelen. En dan heel vrij te doen naar mij alsof ze een allerbeste vriend zijn die mij al jaren kent en mij in verlegenheid brengen omdat dat niet wederzijds is. Alsof ik het dommertje ben, maakt me razend.

En ze lijken allemaal zo opgewekt en zorgeloos, ik denk dat ze ons willen beïnvloeden met hun opwekkende praatjes.

Even voor de goede orde, ik zie ook wel de relativiteit van deze emoties/onlustgevoels en gedachtes. Toch is het in me aanwezig, dus het moet er uit!

Dus ja, tot zover maar even die vervelend ongrijpbare dimension-alen

 

Oplossing

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben dat de dimensionalen mij zomaar schijnen te kennen zonder dat ik hun ken

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben dat ze privé dingen van mij weten die ik zelfs niet (meer) weet, zonder dat ik toestemming heb gegeven om in mijn privé leven te snuffelen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben dat ze heel vrij tegen mij doen alsof ze een allerbeste vriend zijn die mij al jaren kent, en mij in de verlegenheid brengen omdat dat niet wederzijds is, alsof ik het dommertje ben, wat me razend maakt.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben dat ze allemaal zo opgewekt en zorgeloos doen wat op mij overkomt als dat ze ons willen beïnvloeden. Ik vind het ook nergens op slaan: ons wordt voorgehouden dat er een hele zware tijd aankomt, niet iets om opgewekt van te worden.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben dat de dimensionalen alles zo goed op een rijtje hebben terwijl wij hier stapje voor stapje aan het ploeteren zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben me het domste jongetje van de klas te voelen vergeleken met hun

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er een hekel aan te hebben als beweerd wordt dat wij het makkelijker hebben in een fysiek lichaam

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de dimensionalen als vervelend ongrijpbaar te betitelen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ze makkelijk praten hebben zonder lichaam

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een hekel te hebben aan dimensionalen omdat ze ons altijd hebben laten stikken

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hun te wantrouwen omdat ze ons altijd hebben laten stikken

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet veel geloof te hechten aan hun woorden omdat ze elk moment weer foetsie kunnnen zijn


Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfmedelijden te voelen omdat wij als mensheid in de steek gelaten zijn geweest

Share


1 reactie

Martijn’s Reis naar Leven dag 305, naweeën en Een Probleem

dus…. vanavond grote ontevredenheid want de relatieverslavingscuclus ‘is mij afgenomen’. lol

Mijn ‘geliefde’ energiebron, bron van belevenissen is weg. En ‘het is uiteindelijk de schuld van Bernard’. Ja ik ben ‘bloedlink’ als het op mij als de mind’s aard aankomt. En verder….

 

Probleem.

 

downloadVanavond realiseerde ik me weer dat ik soms bepaalde problemen heb met de dimensionalen. Dan vind ik dat ze gemakkelijk praten hebben zonder lichaam. Dat ze alles zien en weten.

Ik denk, kom op je zit wel heel makkelijk te praten over alles. Wij moeten alles ploeterend uitvinden hier met onze beperkte vermogens. klein beetje meer begrijpen is al heel moeilijk, klein beetje verder kijken pffff. Ik voel me dan het domste jongetje van de klas. En dan nog zeggen dat we het in een fysiek lichaam ‘makkelijker’ hebben. Hoe komen ze erbij!

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te de beperking die mijn bestaan in en als mijn mind mij oplegt toe te schrijven aan de zintuigen van mijn fysieke lichaam, en überhaupt het lichamelijk bestaan te zien als de beperkende factor zonder me te realiseren dat het een projectie is van de beperking die ik ervaar in het mind-bestaan.

Zo die kwam even voorbij.

Ik heb er ook een hekel aan dat ze mij zomaar schijnen te kennen zonder dat ik hun ken of hun toestemming heb gegeven om in mijn privé-leven te snuffelen. En dan heel vrij te doen naar mij alsof ze een allerbeste vriend zijn die mij al jaren kent en mij in verlegenheid brengen omdat dat niet wederzijds is. Alsof ik het dommertje ben, maakt me razend.

En ze lijken allemaal zo opgewekt en zorgeloos, ik denk dat ze ons willen beïnvloeden met hun opwekkende praatjes.

Even voor de goede orde, ik zie ook wel de relativiteit van deze emoties/onlustgevoels en gedachtes. Toch is het in me aanwezig, dus het moet er uit!

Dus ja, tot zover maar even die vervelend ongrijpbare dimension-alen

 

Share


2 reacties

Dag 304, relatieverslavingscyclus

verliefdHet duurde langer dan gebruikelijk om dit te schrijven omdat ik in een deel ervan vast kwam te zitten, namelijk de reactie om me niet meer voor voor mezelf te interesseren. Het duurde een paar dagen eer ik die door had.

Een ander ding wat een rol speelde is dat ik een verslavings-cyclus van mezelf ging doorbreken. De cyclus van geluk/succes van Winnen/Speciaal zijn, een vrouw voor me winnen, het Hebben van een relatie, als bezit/vermogen/rijkdom en dan het Verlies/Falen en Minachten en Haten met alle gelijksoortige emoties die elkaar daarin opvolgen. Dan het ‘ik denk er niet meer aan’, het ‘nooit meer’, wat eigelijk alweer een voorbereiden was op de volgende relatie en dan het uitkijken naar/speuren naar een nieuwe relatie. Ik deed dit automatisch, ik wist niet beter of dit was mijn leven, ik herkende het ook niet als een verslavings-cyclus.

Het was de leidraad in m’n leven, van relatie naar relatie gaan, ik heb het vele malen beleefd. Het moet een hele basale programmering zijn geweest, als ik zie hoeveel moeite het me kost om het hier los te laten pfff.

Het wordt me duidelijk dat ik mezelf onderdruk op het moment dat ik naar een vrouw kijk in de verwachting dat ik een gevoelsreactie zal ervaren door haar aanblik. Het wordt me duidelijk dat ik dan een deel van het voorgeprogrammeerde patroon activeer.

 

Probleem

 

De scheiding van mijn vriendin is nu alweer maanden geleden, maar ik heb nog steeds gedachtes en emotionele/gevoelsreacties, tegenstrijdige zelfs. Ik word er gek van dus het is hard nodig om het ‘s even grondig uit te zoeken.

 

Oplossing

 

Hier ga ik de oude reactie patronen uitpluizen in al hun dimensies en mezelf vergeven dat ik ze in me heb toegestaan en aanvaard. Vervolgens stel ik me correcties ten doel om er geen last meer van te hebben zodat ik volledig hier kan zijn, in het huidige moment.

 

Angstdimensie

om alleen geen leven te hebben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om alleen geen leven te hebben

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn om alleen geen leven te hebben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik een beperkte definitie van ‘leven’ in me draag. Ik adem, en ik realiseer me dat ademen leven is, en dat leven verder alles is wat adem mogelijk maakt.

 

Gedachtendimensie

Ik zie mij bij jou blij samenleven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik me blij zie samenleven met jou

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik mezelf blij zie samenleven met jou, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik dit beeld bewaar omdat het een goed gevoel oplevert. Ik adem en ik gebruik dit beeld niet langer om me te voeden met gevoelsenergie, waardoor ik beter hier kan zijn in m’n leven in het huidige moment.

 

Verbeeldingsdimensie

Ik zie mij bij jou actief en bezig met allerlei verrichtingen die bij het leven komen kijken en jij blij met wat ik doe

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik me bij jou actief en bezig zie met allerlei verrichtingen die bij het leven komen kijken en jij bent blij met wat ik doe

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me actief en bezig zie met allerlei verrichtingen die bij het leven komen kijken en jij blij met wat ik doe, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik aan het voortborduren ben op de gedachte om te genieten van een goed gevoel in mijn mind. Ik adem, en ik breng mezelf hier waar ik levend ben en me uitdruk.

 

backchatdimensie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: je interesseert me niet

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “je interesseert me niet”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me niet voor mezelf interesseer als ik me toesta en accepteer in deze angst te blijven bestaan. Ik adem, en ik exploreer mezelf hier in het huidige moment.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ik wil je niet spreken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik wil je niet meer spreken”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik projecteer dat ik mezelf niet ‘wil spreken’ in de zin dat ik niet meer met mezelf wil communiceren in en als angst. Ik adem, en ik sta toe dat ik helemaal hier ben, beschikbaar voor communicatie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ik wil je nooit meer zien

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik wil je nooit meer zien, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf in en als angst nooit meer wil zien. Ik adem en ik kijk in mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: je hebt je nooit voor mij geïnteresseerd

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “je hebt je nooit voor mij geïnteresseerd”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me niet voor mezelf geïnteresseerd heb, maar in beslag liet nemen door angst om alleen geen leven te hebben. Ik adem en ik ontwikkel zelf-interesse

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: je bent oppervlakkig

ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “je bent oppervlakkig”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik boven de angst blijf ‘dobberen’ en me er niet in verdiep. Ik adem en ik verdiep me in mezelf zelfs als dat betekent in de angst te moeten kijken.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: je woorden zijn niet betrouwbaar

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “je woorden zijn niet betrouwbaar”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat mijn eigen woorden niet betrouwbaar zijn omdat ze gekleurd zijn door de angst om alleen geen leven te hebben. Ik adem, en ik kijk voordat ik spreek of ik vrij ben van angst zodat ik mezelf uitdruk in mijn woorden

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: hoe verhouden we ons nu tot elkaar?

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “hoe verhouden we ons nu tot elkaar?”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik nog steeds op zoek ben naar een relatie. Ik adem en ik beschouw haar in eenheid met en gelijkheid aan mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ik ben mijn leven verloren

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik ben mijn leven verloren”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat mijn leven alleen niet matched met het plaatje van leven in mijn hoofd. Ik adem, en ik realiseer me dat ik leef waar ik ben in het moment hier.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: je hond ziet dat ik lief ben, jij niet

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “je hond ziet dat ik lief ben, jij niet”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik zwelg in zelfmedelijden en verongelijkheid. Ik adem en ik haal mezelf uit de emoties en breng meelf hier in de realiteit, en ik heb mezelf lief.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ik wil je weer ‘s zien

Ik stel me tendoel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik wil je weer ‘s zien”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het voortkomt uit de programmering die de relatie-verslaving veroorzaakt. Ik adem, en ik kom tot mezelf hier in de realiteit

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ik mis onze gesprekjes

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik mis onze gesprekjes”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het voortkomt uit de programmering die de relatie-verslaving veroorzaakt. Ik adem, en ik kom tot mezelf hier in de realiteit

 

Reactiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben woede in mezelf op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me woede in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik woedend word omdat het geprogrammeerde zijn eigen programma volgt en ik er geen invloed op heb. Ik adem, en ik doorloop de consequenties van de programmering zonder het nog verder te voeden met m’n emotionele/gevoels-reacties

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gemis in mezelf op te wekken

Ik stel met ten doel, wanneer en als ik me gemis in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat dit slechts een fase in de verslavings-cyclus is. Ik adem, en ik bepaal me tot de concrete werkelijkheid.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verwardheid in mezelf op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me verwardheid in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat er binnen de cyclus geen oplossing is. Ik adem en ik stop mijn deelname aan de relatie-verslavingscyclus

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben falen in mezelf op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me falen in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat falen een fase in de cyclus is, deel uitmaakt van het patroon. Ik adem en ik stop mijn participatie in falen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet meer serieus nemen in mezelf op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘mezelf niet meer serieus nemen’ zie opwekken in me, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn bestaan in en als dit patroon inderdaad niet serieus als mezelf kan nemen. Ik adem, en ik kom tot mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ongeloof in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ongeloof in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik ongeloofwaardig ben in en als mijn relatieverslavings-cyclus. Ik adem en ik participeer niet langer in relaties, maar ik sta een met en gelijk aan een vrouw

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfmedelijden in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zelfmedelijden in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf tot een meelijwekkend figuur maak door te participeren in de cyclus. Ik adem, ik breng mezelf uit de emotie terug in de adem

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verongelijkt in me op te wekken

want ‘ik ben toch zo’n ideale man’

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me verongelijktheid in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf onrecht aangedaan heb door me over te geven aan dit voorgeprogrammeerde patroon. Ik adem, en ik doe mezelf recht aan door stabiel ademend hier te zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aggressie in mezelf op te wekken

omdat ik mezelf onderdruk als ik dit voorgeprgrammeerde uitleef

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me deze aggressie in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf onderdruk ten gunste van het patroon. Ik adem, en ik druk mezelf uit vanuit adem.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben haat/antipathie op te wekken in mezelf

Ik stel em ten doel, wanneer en als ik me haat/antipathie in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat deze emoties deel uitmaken van de cyclus. Ik adem, en ik stabiliseer zo mezelf

 

Fysieke gedragsdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te veroorzaken dat ik niet goed in m’n lichaam zit, dat ik niet goed gegrond ben.

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me niet goed in m’n lichaam zie zitten, niet goed gegrond zie zijn, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me uit mijn lichamelijk zijn beweeg om in en als energie te bestaan. Ik adem en ik kom tot mezelf hier en ik zie de ander een met en gelijk aan mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te veroorzaken dat ik m’n middenrif optrek en mij adem onderdruk.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zo mijn adem zie onderdrukken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam onder druk zet om gevoelsenergie te produceren. Ik adem en ik laat mijn adem weer vrij gaan.

 

Consequentiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik niet goed met je kan praten

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik mezelf als consequentie zie manifesteren dat ik niet goed met je kan praten, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet veranderen zodat ik je niet misbruik om gevoelens of emoties te ervaren. Ik adem, en ik sta en ga hier in de realiteit, en ik druk mezelf uit vanuit deze stabiliteit

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik me niet goed kan concentreren op m’n bezigheden

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me deze consequentie zie manifesteren dat ik me niet goed kan concentreren op m’n bezigheden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet wijzigen. ik adem en ik stop mijn participatie in energie zoals opwinding, kick, spanning, wat in feite allemaal op angst is gebaseerd. Ik kom tot mezelf en neem mijn bezigheden serieus.

 

Beloning


Ik realiseer me dat ik in eenheid en gelijkheid naar een vrouw kan kijken en zo een met en gelijk aan mezelf blijf, en dat heb ik aan mezelf bewezen in de realiteit, waarin een vrouw in een warm welkom haar armen voor mij spreidde en ik zelf besloot op haar toe te lopen en zelf op haar toe liep en zelf in haar omhelzing was en zelf haar omhelsde. Hier ben ik heel zelf-tevreden over. Omdat ik voorheen mezelf niet anders ken dan zo’n gelegenheid aan te grijpen om de gevoels-energiën op te wekken die de cylcus in beweging zetten en mezelf daarin te verliezen, automatisch en onmiddelijk.

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 301, leefsysteem uit mijn jeugd

downloadUit angst voor de plotselinge vernietigende kritiek van mijn moeder heb ik destijds manieren ontwikkeld waarop ik iets doe:


als er instructies zijn gegeven dan volg ik die precies op. Maar ik doe wel eens een klein dingetje anders om te zien wat voor reactie dat geeft.


Als er instructies ontbreken, dan doe ik het voor zover ik geïnstruëerd ben en dan stop ik daar, want ik kan altijd zeggen: “je had me verder geen instructies gegeven en daarom wist ik niet wat ik moest doen.”


Tenzij ik me kan voorstellen wat er van me verwacht wordt. Dan doe ik dat in de veronderstelling dat ik zal verrassen.


Als er geen instructies zijn dan gebruik ik mijn eigen creativiteit, want dan kan ik in geval van kritiek zeggen; o dat wist ik niet.

Of ik doe helemaal niks, in de hoop dat ik ongeschikt wordt bevonden en met rust gelaten word. 

Het kan voorkomen dat ik met opzet het verkeerde doe, dan ben ik tenminste in controle van de te verwachten vernietigende kritiek.

Hiermee ben ik gaan ‘leven’.

Share


1 reactie

Martijn’s Reis naar Leven, dag 300, Correcties op de angst voor de schaamte

imagesManieren om geen schaamte te realiseren, schaamte in dit geval is het overzien van het hele netwerk van alles wat we als mensheid hebben en zijn op Aarde wat het leven schade toebrengt: onze wandaden.

Angst om de schaamte te ervaren voor dat we het leven op aarde vernietigen met onze wandaden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om de schaamte onder ogen te zien voor dat de mensheid het leven op aarde vernietigt

Gedachte
Ik zie dat de mensheid een leven-vernietigende aanwezigheid heeft op aarde
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik de mensheid zie als een leven-vernietigende aanwezigheid

Verbeelding
ik zie talloze manieren waarop de mensheid verkeerd bezig is en hiermee het leven op aarde steeds sneller vernietigt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik talloze manieren zie waarop de mensheid verkeerd bezig is en hiermee het leven op aarde steeds sneller vernietigt

Innerlijke dialoog

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: laat de mensheid haar wandaden maar begaan, we  moeten het maar toestaan want we zijn nou eenmaal slecht, om de schaamte niet te ervaren
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me dit zie zeggen tegen mezelf, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf onmachtig heb gemaakt door de angst, om een manier te vinden om de menselijke natuur te veranderen. Ik adem, en ik ga verder op mijn Reis naar Leven met de groep, om uiteindelijk de aanwezigheid van de mensheid hier een met en gelijk aan het leven te maken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “de wereld kan me gestolen worden”, om de schaamte niet te ervaren.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “de wereld kan me gestolen worden”, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf laat stelen door angst als mezelf te laten regeren en dat projecteer. Ik adem, en ik zorg dat ik zelf in mezelf ben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik sluit mijn ogen ervoor.”
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik sluit mijn ogen ervoor”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat de angst mij het zicht ontneemt op een leefbaar toekomstperspectief voor de mensheid en de aarde

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik kan daar allemaal geen verantwoordelijkheid voor nemen.”
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik kan daar allemaal geen verantwoordelijkheid voor nemen”, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik vervuld van angst niet in staat ben verantwoordelijkheid te nemen. Ik adem, ik kom tot mezelf en ik bezie wat ik praktisch gezien kan doen voor een leefbare toekomst van mensheid en aarde.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik heb me er al mee verzoend dat alles gaat instorten en ik stort mee in.”
ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: ‘ik heb me er al mee verzoend dat alles gaat instorten en ik stort mee in”, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik toegeef aan de angst. Ik adem en ik zet mezelf recht op m’n voeten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “er is niks meer aan zo.”
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “er is niks meer aan zo”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik als geest-bewustzijnsysteem leefde op de energie van de angst. Ik adem en ik ga de schaamte aan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “nou en”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: ‘nou en”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik er niet aan wil dat ik angst heb voor de schaamte. Ik adem en ik zet me ertoe dit aan te pakken, zoals hier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “het kan me niet schelen”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegem mezelf zie zeggen: “het kan me niet schelen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik probeer weg te bewegen van de angst. Ik adem, en ik onderzoek de angst en ik ervaar de schaamte

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik ben toch al slecht dus wat zou ik me schamen”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik ben toch al slecht dus wat zou ik me schamen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn schadelijke natuur probeer te accepteren als onveranderbaar, en zo als excuus te gebruiken om niet aan schaamte toe te komen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik heb het goed, anders dan vele andere mensen, dus waar zou ik me om bekommeren, ik ben een winnaar”, bij het vernemen van de wantoestanden in de mensheid.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik heb het goed, anders dan vele andere mensen, dus waar zou ik me om bekommeren, ik ben een winnaar”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik probeer op basis van angst een ‘positieve’ ervaring te creëren. Ik adem en ik zie dat ik een verliezer ben zolang ik de angst in me laat bestaan, dus ik pak de angst aan zoals hier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “alles loopt toch al in soep dus ik ga gewoon mee in dezelfde trent, wat maakt het uit”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “alles loopt toch al in soep dus ik ga gewoon mee in dezelfde trent, wat maakt het uit”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf tot slachtoffer van de angst maak. Ik adem, en ik zet mezelf stevig neer, en ik ontdoe me verder van de angst in al z’n dimensies

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik moet gewoon de andere kant op kijken, naar de leuke dingen”, bij het vernemen van de wandaden van de mensheid.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik moet gewoon de andere kant op kijken, naar de leuke dingen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik met een grote boog om de angst heen probeer te lopen. Ik adem, ik zelfvergeef de angst tot er niks meer is om omheen te lopen.
———————
Reacties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben Irritatie in mezelf op te wekken om de onverdragelijke schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid te verdringen.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me irritatie in mezelf zie opwekken om de onverdragelijke schaamte te verdringen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst probeer te overstemmen die ik heb voor de schaamte. Ik adem en ik schrijf de angst uit om die in al z’n dimensies te zelfvergeven zoals hier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben plezier in mezelf op te wekken in schadelijke dingen doen als eenwording met de gehele mensheid die klaarblijkelijk zo in mekaar zit.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me plezier in mezelf zie opwekken in me om schadelijke dingen te doen als eenwording met de gehele mensheid die klaarblijkelijk zo in mekaar zit, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst nu tot leidraad maak van m’n leven meer angst creërend in de naam van dit ‘plezier’. Ik adem, en ik zie de angst onder ogen om me de schaamte te realiseren

Reactie: weigering
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben weigering in mezelf op te wekken om de schaamte in de vorm van wandaden van de mensheid tot me door te laten dringen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben weigering in mezelf op te wekken om mijn verantwoordelijkheid tot me door te laten dringen i.v.m. de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me weigering in mezelf zie opwekken om me de schaamte te realiseren en de verantwoordelijkheid die dat met zich meebrengt, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik terugdeins voor de angst om dit onder ogen te zien. Ik adem, en ik vergeef mezelf de angst zie hierboven en ik zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: verspillend
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een verspillend gevoel t.a.v. de aarde in me op te wekken als ik me de wandaden van de mensheid realiseer.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een verspillend gevoel in me op te wekken voor wat betreft mijn verantwoordelijkheid t.a.v. de Aarde en de wandaden der mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me een verspillend gevoel in me zie opwekken t.a.v. de Aarde, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst voor de schaamte wil overstemmen met deze perversie. Ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik  zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: gevoel van triomf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben triomf in mezelf op te wekken vanwege dat ik overleef waar anderen dat niet doen, zonder de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid onder ogen te zien.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben triomf in mezelf op te wekken omdat ik overleef zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de Aarde en de wandaden der mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me triomf in mezelf zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik op basis van de angst een positieve ervaring creëer. Ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik  zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: onverschilligheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschilligheid in mezelf op te wekken jegens de Aarde, als ik me de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid realiseer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschilligheid in mezelf op te wekken t.a.v. mijn verantwoordelijkheid voor de Aarde en de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onverschilligheid in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst probeer te vermijden. Ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik  zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: negeren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben negeren in mezelf op te wekken wanneer ik me de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid voor de geest haal
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben negeren in mezelf op te wekken, het negeren van de verantwoordelijkheid voor de Aarde en de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me negeren in mezelf zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst probeer te vermijden. Ik adem en ik  vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: verveling
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verveling in mezelf op te wekken bij het me realiseren van de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verveling in mezelf op te wekken als ik denk aan de verantwoordelijkheid voor de aarde en de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me verveling in me zie opwekken te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik al te lang de angst in mezelf tolereer. ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: vandalisme
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een gevoel van vandalisme in mezelf op te wekken bij het aanhoren van de wandaden van de mensheid als de schaamte.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een vandalistisch gevoel in mezelf op te wekken als ik denk aan mijn verantwoordelijkheid, alsof ik die wil vernietigen omdat de wandaden van de mensheid zo onafzienbaar groot zijn
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me een gevoel van vandalisme in mezelf zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angstgevoelens in die vorm wil uitleven. Ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: fatalisme
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben fatalisme in mezelf op te wekken t.a.v. de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben fatalisme in me op te wekken als ik mijn onafzienbare verantwoordelijkheid zie op Aarde voor de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me fatalisme in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik toegeef aan de angst. Ik adem en ik vergeef mezelf de angst, zie boven, en ik zie de schaamte in de vorm van de wandaden der mensheid en ik ga voor mijn verantwoordelijkheid.

Reactie: irritatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben irritatie in mezelf op te wekken als de wandaden van de mensheid onder mijn aandacht worden gebracht
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me irritatie zie opwekken in me als de wandaden van de mensheid onder mijn aandacht worden gebracht, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me zo verzet tegen het voelen van de angst om de schaamte te zien.
Ik adem, en ik onderga de aanblik van de schaamte van de mensheid in zelfstabiliteit

Reactie: opgeven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben opgeven in mezelf op te wekken wanneer ik me realiseer wat een wandaden de mensheid uitvoert
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me opgeven in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me overgeef aan de heerschappij van de angst om me de schaamte te realiseren die de wandaden van de mensheid zijn

Reactie: ontkenning
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ontkenning in mezelf op te wekken wanneer ik me geconfronteerd zie met de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel wanneer en als ik me ontkenning in mezelf zie opwekken wanneer ik me geconfronteerd zie met de wandaden van de mensheid te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat de angst me te machtig is. Ik adem en aangezien ik de angst zelfvergeven heb, stel ik de wandaden aan de kaak voor iedereen om te zien

Reactie: achteloosheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben achteloosheid in me op te wekken, wanneer ik denk aan de verantwoordelijkheid die ik onvermijdelijk heb voor de wandaden van de mensheid op Aarde
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me achteloosheid in me zie opwekken wanneer ik denk aan de verantwoordelijkheid die ik onvermijdelijk heb voor de wandaden van de mensheid op Aarde, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat te zwak ben door de angst. Ik adem en aangezien ik de angst heb zelfvergeven pak ik mijn verantwoordelijkheid op.

Reactie: toegeeflijkheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben toegeeflijkheid in mezelf op te wekken t.a.v. de wandaden van de mensheid, denkende dat we niet beter kunnen/nou eenmaal slecht zijn.
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me toegeeflijkheid zie opwekken in mezelf t.a.v. de wandaden van de mensheid, denkende dat we niet beter kunnen/nou eenmaal slecht zijn, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me onder de invloed van de angst heb geplaatst en bezweken ben onder de druk. Ik adem en nu ik de angst vergeven heb kan ik verantwoordelijkheid voelen in het aangezicht van de schaamte.

Reactie: aanmoedigen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de wandaden van de mensheid in het geheim aan te moedigen omdat ik de vruchten van het systeem pluk in die zin dat het momenteel mijn overleving mogelijk maakt
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in het geheim de wandaden van de mensheid zie aanmoedigen omdat ik de vruchten pluk van het systeem, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf gecorumpeerd heb in het systeem, gelovend dat als ik de schaamte tot me door laat dringen ik niet in staat ben om staande te blijven in het aangezicht daarvan, en daarom maar een oogje dichtknijp bij alle wandaden die mijn bestaan mogelijk maken. Ik adem, en ik zie de schaamte voor wat het is

Reacties: onlustgevoelens
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onlustgevoelens in mezelf op te wekken als ik in de buurt van de schaamte kom
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onlustgevoelens zie opwekken in me, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik naar word omdat ik de angst laat voortduren. Ik adem en omdat ik de angst vergeven heb, kan ik zonder onlustgevoelens de schaamte aanzien

Reacties: gedeprimeerd
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben gedeprimeerd op te wekken in mezelf n.a.v. de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me deprimering in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat dat ik in een bestaan met angst niet tot m’n recht kan komen. Ik adem, en omdat ik me de angst vergeef, kijk naar de schaamte zonder gedeprimeerd te raken.

Reacties: zelfvernietiging
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfvernietiging in mezelf op te wekken n.a.v. de schaamte in de vorm van de wandaden van de mensheid
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zelfvernietiging in me zie opwekken te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat een bestaan in en als angst zefvernietiging inhoudt. Ik adem, en omdat ik mezelf de angst vergeef kijk ik naar de schaamte zonder in zelfvernietiging te vervallen.

Share