martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

The Equal Life Foundation – Bill of Rights

The Equal Life Foundation – Bill of Rights.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 328, 329, 330, meer negativiteit, meer letters

Ik ging mijn teennagels knippen en guess what: ik vond daar nog negativiteit. Helemaal verbannen naar het uiterste puntje van mijn lichaam.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vast te houden aan negativiteit om op basis daarvan plezier na te jagen als levensvervulling

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze negativiteit voor mezelf verborgen te willen houden door hem zo ver mogelijk weg te stoppen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben negativiteit aan de basis van mijn bestaan te hebben

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me vast te houden aan hoop op ontsnapping aan mijn negativiteit

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie vasthouden aan hoop op ontsnapping aan mijn negativiteit, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik daarmee de negativiteit in stand laat/houd. Ik adem en ik kijk in de negativiteit om te  zien wat het eigenlijk is en zodoende te weten wat ik mezelf kan vergeven.

 

Het is een welhaast religieuze toewijding aan negativiteit, alsof ik mij er ooit toe bekeerd heb en nu vrede vind in het geloof er in. De acceptatie dat alles langzamerhand steeds slechter zal gaan en worden daarmee ontsla ik me van de verantwoordelijkheid om voor verandering te gaan. Negativiteit biedt me een gratis rit naar het onvermijdelijke einde, de ondergang, de apocalypse. Het geeft de zekerheid dat het einde vast staat, waar als ik ga voor verandering ik in de onzekerheid moet leven of de verandering zich wel definitif zal manifesteren. En ik hoef niet onophoudelijk moeite te doen om tegen dit voor de handliggende pad in te gaan.

Hier kijk ik naar letters, mijn  ervaring met ze. Deels door uitspraken waarin ze een prominente rol hadden, deels door mijn ervaring met de letter tijdens het leren schrijven, of de introductie ervan in mijn leven als kind.

 

downloadA werd de letter van ziekte en doktersbezoek, waarbij ik mijn mond open moest doen en A zeggen. De dokter keek dan in mijn keel. Zo werd de A de letter die toegang gaf tot ziekte. Ik geef toe dat ik ziek ben, door deze letter wordt het zichtbaar dat ik ziek ben. Elke keer dat ik een A spreek geef ik toe en laat ik zien dat ik ziek ben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met de letter A aan te geven dat ik ziek ben

Ik stel me ten doel de letter A te benutten om open te zijn over de punten waar ik aan werk in mezelf.

 

Mijn moeder had veel beroerde uitspraken over kinderen, zoals b.v. “kinderen zijn hinderen” sprak vader Cats, en “wat zijn ze lief……. als ze slapen”. Zo had ze ook deze: “een engeltje met een B ervoor. Zo werd de B voor mij een boosaardige letter die de dingen verknoeide voor me.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn op de letter B omdat die mijn reputatie voor mij verknoeid

Ik stel me ten doel de letter B te benutten om te zien waar ik niet zeker ben in waar ik voor sta, of ‘hoe ik ben’ de versie van mezelf is die het beste is voor het leven op aarde, door te zien waar ik me ga lopen verdedigen.

 

De C vond ik een onbetrouwbare letter toen ik hem leerde kennen omdat ie dan weer als S klinkt en dan weer als K. Ik vond hem een beetje overbodig overblijfsel uit een ver verleden (Latijn).

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de letter C onbetrouwbaar te vinden en niet van hem op aan te kunnen omdat ie dan weer als K en dan weer als S klinkt zonder dat je dat aan hem kan zien

Ik stel me ten doel de letter C handig te vinden omdat ie voor twee klanken inzetbaar is.

 

De D vond ik een opdringerige letter, in “De dikke meneer” en in “drukken” als “poepen”

Hij ziet er ook uit als een dikke buik. De letter D werd  voor mij de letter waarmee ik druk uitoefen van binnen naar buiten elke keer dat ik hem uitspreek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de D een opdringerige letter te vinden en elke keer als ik hem spreek daarmee een beetje opdringerigheid te manifesteren en toe te voegen.

Ik stel me ten doel de D te benutten voor de beweging van binnen naar buiten om me uit te drukken in de wereld.

 

De X was een letter apart omdat ie vrijwel nooit gebruikt werd toen. Ik vond hem sterk en onafhankelijk door z’n stoere houding: hij staat stevig en hij neemt ruimte in en in alle richtingen drukt hij zich uit: “hier ben ik, ik sta hier”.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de letter X als intimiderend te ervaren en elke keer dat ik hem spreek intimidatie te manifesteren en toe te voegen

Ik stel me ten doel de letter X te benutten om uit te drukken: “hier ben ik, ik sta hier”

 

De K stond voor alles wat een indruk op me maakte. Iets wat me raakt. Prikkelt, kietelt. Kijken. Enigzins bedreigend. elke keer dat ik de K uitspreek beschadig ik mezelf, irriteer ik mezelf of kietel ik mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de K als een letter te beleven die inbreuk op me maakt en elke keer dat ik hem uitspreek dit te manifesteren en toe te voegen

Ik stel me ten doel de letter K te benutten om te zien waar ik gekwetst wordt en die gelegenheid te benutten om dat punt in mezelf te corrigeren zodat het het beste is voor allen en daardoor geen persoonlijk ding waar mijn eigenwaarde aan opgehangen is.

 

De L van sloom en lui. Een letter waar je geen vrienden mee moest zijn want dat kwam je op afkeuring te staan. Lekker dat De L had iets traags, zoals in slak, sloom lui, en van De L was iets van een aanraking als een streling. De traagheid van de fysieke realiteit waarbij de aanraking de tijd krijgt om fysiek gevoeld te worden. Een aanraking die erlangs glijdt.

 

“Daar heb ik de P in”, was een uitspraak die ik meekreeg. ”de P” stond voor “de pest”. Zo werd de P voor mij een letter die afkeer uitdrukt, hekel. Ook als geluid gebruikte mijn moeder hem om miachting uit te drukken: P met een H erachteraan.

 

De M was een echte joepie letter. Hij staat zo stevig en belooft overvloed “mmmm” duidt iets lekkers aan. Mond houden, niet laten merken wat je vindt. Inhouden, de klank niet vrij uitlaten klinken. In die zin ook beschermend want ik blijf verdekt opgesteld. Spannend ook ingehouden spanning. gedeprimeerd in het onvermogen om voluit mee te doen, voluit er te zijn. Verboden genot ook. Ja de M als geremdheid.

 

N is een letter die zich overal tussendoor naar binnen wringt. Als een ongenode gast. Beetje pissig, antipathiek. Ook als een halfslachtige M: de mond is maar een beetje dicht, niet met de lippen maar met de tong en gehemelte, in die zin wat toegeeflijk. Elke keer dat ik de N spreek laat ik de wereld een beetje binnenkomen, naar binnen slippen, terwijl ik dat eigenlijk niet wil, meer als toegeeflijkheid.

 

De O herinnert mij aan mijn onvolmaaktheid, want zijn vorm vraagt om volmaakt getekend te worden, maar in de praktijk lukt dat zelden.

 

Rrrr is activerend. ietwat ondeugend, speels

 

E is een reactie uitlokken. Met z’n drie lijnen die houvast proberen te vinden

 

F als een vlag aan een mast. Een feestelijke letter. De eerste letter van m’n zus haar naam, daarom belangrijk, maar er zit een addertje onder het gras: de F in foei en fout! oppassen geblazen dus

 

G een letter die zich gebogen vertoont en iets in zich verborgen houdt.

 

H een letter die houvast geeft omdat ie stevig staat maar geen vebondenheid mee mogelijk , statig, maar ook eenzaam

 

I is als de gil van een meisje. Een schrikachtige letter.

 

J een letter die onderuit gaat, een uitglijer. Kan leuk zijn maar het is een zwakte

 

Q heb ik leren kennen als een heel speciale letter, omdat ie zo weinig gebruikt werd. Ik vond het maar een rare letter omdat ie op zichzelf geen klank heeft maar altijd een U nodig heeft. En dan klink tie als een K! Ik vond het maar geforceerd om zo’n letter nog bestaansrecht te geven.

 

T waarmee je iets vastpint als een punaise. Precisie Ik bleef liever een beetje vaag, zodat ik alle kanten uit kon

 

U een letter om de autoriteit mee te behagen. En zo in een goed blaadje te komen en getolereerd te worden in de schaduw en bescherming van de machtige(-en)

 

V

 

W

 

De Y vond ik maar een gekke letter, was het nou een soort IJ? En waarom werd ie dan vaak als IE uitgesproken. Ik vond het net als de X en de Q een letter uit een ver verleden waar we nog mee opgescheept zaten

 

Z

 

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 327, letters

imagesHier kijk ik naar letters, mijn  ervaring met ze. Deels door uitspraken waarin ze een prominente rol hadden, deels door mijn ervaring met de letter tijdens het leren schrijven, of de introductie ervan in mijn leven als kind.

 

A werd de letter van ziekte en doktersbezoek, warbij ik mijn mond open moest doen en A zeggen. De dokter keek dan in mijn keel. Zo werd de A de letter die toegang gaf tot ziekte. Ik geef toe dat ik ziek ben, door deze letter wordt het zichtbaar dat ik ziek ben. Elke keer dat ik een A spreek geef ik toe en laat ik zien dat ik ziek ben

 

Mijn moeder had veel berooerde uitspraken over kinderen, zoals b.v. “kinderen zijn hinderen” sprak vader Cats, en “wat zijn ze lief……. als ze slapen”. Zo had ze ook deze: “een engeltje met een B ervoor.Zo werd de B voor mij een boosaardige letter die de dingen verknoeide voor me.

 

De C vond ik een onbetrouwbare letter toen ik hem leerde kennen omdat ie dan weer als S klinkt en dan weer als K. Ik vond hem een beetje overbodig overblijfsel uit een ver verleden (Latijn).

 

De D vond ik een opdringerige letter, in “De dikke meneer” en in “drukken” als “poepen”

Hij ziet er ook uit als een dikke buik. De letter D werd  voor mij de letter waarmee ik druk uitoefen van binnen naar buiten elke keer dat ik hem uitspreek.

 

De X was een letter apart omdat ie vrijwel nooit gebruikt werd toen. Ik vond hem sterk en onafhankelijk door z’n stoere houding: hij staat stevig en hij neemt ruimte in en in alle richtingen drukt hij zich uit: “hier ben ik, ik sta hier”.

 

De K stond voor alles wat een indruk op me maakte. Iets wat me raakt. Prikkelt, kietelt. Kijken. Enigzins bedreigend. elke keer dat ik de K uitspreek beschadig ik mezelf, irriteer ik mezelf of kietel ik mezelf.

 

De L van sloom en lui. Een letter waar je geen vrienden mee moest zijn want dat kwam je op afkeuring te staan. Lekker dat De L had iets traags, zoals in slak, sloom lui, en van De L was iets van een aanraking als een streling. De traagheid van de fysieke realiteit waarbij de aanraking de tijd krijgt om fysiek gevoeld te worden. Een aanraking die erlangs glijdt.

 

“Daar heb ik de P in”, was een uitspraak die ik meekreeg. ”de P” stond voor “de pest”. Zo werd de P voor mij een letter die afkeer uitdrukt, hekel. Ook als geluid gebruikte mijn moeder hem om miachting uit te drukken: P met een H erachteraan.

 

De M was een echte joepie letter. Hij staat zo stevig en belooft overvloed “mmmm” duidt iets lekkers aan. Mond houden, niet laten merken wat je vindt. Inhouden, de klank niet vrij uitlaten klinken. In die zin ook beschermend want ik blijf verdekt opgesteld. Spannend ook ingehouden spanning. gedeprimeerd in het onvermogen om voluit mee te doen, voluit er te zijn. Verboden genot ook. Ja de M als geremdheid.

 

N is een letter die zich overal tussendoor naar binnen wringt. Als een ongenode gast. Beetje pissig, antipathiek. Ook als een halfslachtige M: de mond is maar een beetje dicht, niet met de lippen maar met de tong en gehemelte, in die zin wat toegeeflijk. Elke keer dat ik de N spreek laat ik de wereld een beetje binnenkomen, naar binnen slippen, terwijl ik dat eigenlijk niet wil, meer als toegeeflijkheid.

 

De O herinnert mij aan mijn onvolmaaktheid, want zijn vorm vraagt om volmaakt getekend te worden, maar in de praktijk lukt dat zelden.

 

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 324, 325, 326, afzijdig personage, gecorrigeerd

downloadProbleem.

Afzijdig personage

 

We hadden een discussie @ Desteni waarin naar voren kwam hoe we als kind afzijdigheid ontwikkelen. Door de manier waarop we worden gevormd in opvoeding maar vooral school leren we dat we ons vooral bezig moeten houden met wat anderen voor ons uitkiezen .

We ontwikkelen zodoende niet het vermogen om zelf geheel en al in iets geëngagerd te zijn wat we vanuit onszelf nou heel interessant vinden om te exploreren en om onszelf met alles wat we in huis hebben aan vermogens daarin uit te drukken en deze er in verder te ontwikkelen.

 

We leren dat we die zelf-passie aan de kant moeten zetten om blijkbaar belangrijker dingen aan de orde te laten komen. En met het verstrijken van de jaren wordt dat gewoon.

 

En nu met Desteni merk ik dat hoewel ik Desteni het belangrijkste van de hele wereld vind en echt is wat ik zelf wil doen, dat er nauwelijks of geen zelf-passie is in m’n Desteni-bezigheden.

Het is blijkbaar afgestorven en ik zal het zelf vanuit niks moeten creëren. Nou ja soms, in een momentje dan is er heel even iets, als ik echt lekker aan mezelf aan het ‘knutselen’ ben met de Desteni-tools.

 

Dus wat is dit voor leven? En in de plaats van wat het zou kunnen zijn moet ik het nu hebben van ‘pleziertjes’, iets leuks kopen, iets lekkers eten, een keer sex, een leuke ontmoeting, een uitstapje, dergelijke dingen. O ja, en ‘liefde’ vooral, dat is het belangrijkste pleziertje. Eindeloos veel dingen hebben we, om het wat breder te trekken, bedacht om in de plaats van zelf-passie het leven ‘de moeite waard’ te maken. Een hele entertainment-industrie draait dag en nacht op volle toeren om van onze onvervuldheid te profiteren. Die paar weken vacantie, het weekend, geeft ons even tijd voor onszelf, maar aangezien we onszelf nooit hebben leren zijn, grijpen we ook dan naar wat anderen voor ons bedacht hebben.

 

Wat is de angst in de afzijdigheid? Het is de angst voor kritiek, voor afkeuring, angst om niet geaccepteerd te worden door de autoriteit en door de meerderheid. Angst om iets van mezelf te laten zien.

Ik vond het lastig om dit los te laten want het was zozeer ‘wie ik was’…

 

Oplossing.

Angstdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn iets van mezelf te laten zien.

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me bang zie zijn iets van mezelf te laten zien, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik in angst helemaal niet iets van mezelf kan laten zien. Ik adem, en ik zorg eerst dat de angst ophoudt.

 

Gedachtedimensie

 

Ik zie mezelf opgaan in m’n bezigheid zonder enige notie van mogelijke afkeuring of kritiek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik me zie opgaan in m’n bezigheid zonder enige notie van mogelijke afkeuring of kritiek.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik me zie opgaan in m’n bezigheid zonder enige notie van mogelijke afkeuring of kritiek, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik als ik geraakt/getroffen kan worden door kritiek, dit aantoont dat ik niet echt ben. ik adem, en ik zorg ervoor dat ik echt hier ben en niet in een of andere ‘realiteit’ alleen van/voor mezelf

Verbeeldingdimensie

 

Ik zie mezelf opgaan in m’n bezigheid en totaal onverwachts kritiek of afkeuring over me heen krijgen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik me zie opgaan in m’n bezigheid en totaal onverwachts kritiek of afkeuring over me heen zie krijgen.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik mezelf zie opgaan in m’n bezigheid en totaal onverwachts kritiek of afkeuring over me heen zie krijgen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat Ik in een afgescheidenheid ben wat op zich een angstige toestand is omdat het niet de realiteit is en dus ieder moment verstoord kan worden, waarbij ik het gevoel heb dat ik getroffen word. Ik adem, en ik haal mezelf hieruit en ik bepaal me tot de realiteit hier

Backchatdimensie

 

Ik moet me gedeisd houden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik moet me gedeisd houden”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: ik moet me gedeisd houden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het de angst is die in me spreekt. Ik adem en ik ga er niet op in.

 

niets laten merken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “niets laten merken”

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “niets laten merken”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik niet wil dat mijn angstige toestand opgemerkt wordt. Ik adem en ik zorg dat ik zonder angst ben en mezelf kan laten zien

 

ja hoor

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ja hoor”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ja hoor”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik onverschillig ben om mijn afzijdigheid in stand te houden. Ik adem, en ik zeg alleen ‘ja hoor’ vanuit/als een daadwerkelijke bevestiging die ik wil uitdrukken.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “iedereen moet maar voor zichzelf zien dat ie het redt”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “iedereen moet maar voor zichzelf zien dat ie het redt”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik deze opvatting hanteer om mijn afzijdigheid in stand te houden. Ik adem, en ik zie dat ik ook verantwoordelijk ben voor degenen die niet de middelen hebben om zichzelf te redden

Reactiedimensie

 

zelfbewustzijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfbewustzijn in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zelfbewustzijn zie opwekken in mezelf te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik in afgescheidenheid van mezelf sta. Ik adem en ik breng mezelf hier waar ik ben.

 

mopperen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mopperen in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me mopperen in me op zie wekken te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf in een onmogelijke positie heb geplaatst in m’m afzijdigheid: ik zie teveel wat niet klopt en daar wil ik niet over blijven zwijgen, maar dat strookt niet met m’n afzijdigheid. Ik adem en ik los deze tegenstrijdigheid voor mezelf op door te publiceren

 

vleien

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vleien in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me vleien in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik met vleien wil voorkomen dat ik een conflict zal creëren als ik me laat horen zoals ik er werkelijk tegenaan kijk, en dan ben ik niet afzijdig meer. Ik adem, en ik besluit om me afzijdig te houden van mijn afzijdigheid, lol, wat inhoudt dat ik de afzijdigheid los laat en mijn standpunt op gepaste wijze duidelijk maak

 

onverschilligheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschilligheid in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onverschilligheid in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het een manier is om m’n afzijdigheid in stand te houden. Ik adem en ik tolereer onverschilligheid niet langer.

 

passief zijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben passief zijn in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me passief zijn zie opwekken in mezelf, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik er mijn afzijdigheid mee in stand houdt. Ik adem en ik tolereer geen passiviteit in die zin in me.

 

agressief zijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben agressief zijn in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me agressiviteit in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn afzijdigheid koste wat kost wil verdedigen

Ik adem, en ik sta dit niet langer toe in mezelf.

 

dromerig/afwezig

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dromerig/afwezig in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me dromerig/afwezig in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik bereid ben de realiteit op te geven om mijn afzijdigheid in stand te houden. Ik adem, en ik sta mezelf deze manier van doen niet toe. Ik realiseer me dat de realiteit dringend verandering behoeft en mijn inzet vraagt

 

depressief

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben depressief in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me depressief in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik in werkelijkheid lijd onder mijn afzijdigheid omdat ik mijn zelfexpressie ermee/ervoor onderdruk. Ik adem, en ik laat mezelf niet langer in de gevangenis die afzijdigheid heet zitten. Ik participeer naar hartelust

 

stuurloos

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben stuurloosheid in me op te wekken

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me stuurloosheid in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik stuurloos ben omdat ik mezelf weghoud uit de realiteit. Ik adem en ik geef zelf richting aan mezelf

 

meegaandheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben meegaandheid in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me meegaandheid in mezelf zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik meegaand ben om de schijn te wekken dat ik participeer. Ik adem, en ik zorg ervoor dat ik daadwerkelijk participeer

 

comfort

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben comfort in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me comfort in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mij wentel in mijn afzijdigheid, waarin ik ‘mijn handen niet vuil hoef te maken’ door werkelijk ergens voor te gaan. Ik adem, en ik geef meer en meer gestalte aan mijn zelf-verandering in de expressie van mezelf.

 

Fysiekegedragsdimensie

 

adem inhouden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een ingehouden adem te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me een ingehouden adem zie veroorzaken, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met mijn afzijdigheid, met de angst om iets van mezelf te laten zien, mezelf neer te zetten. Ik adem en ik stop deze angst als ik merk dat ik mijn lichaam ermee belast.

 

geremde/onaffe bewegingen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben geremde, onaffe gebaren te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me geremde/onaffe gebaren zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mij lang niet helemaal geef. Ik adem en ik geef mezelf in mijn optreden.

 

ondergronds verzet

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘ondergronds verzet’ te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘ondergrond verzet’ zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik uitdrukking geef aan de angst om mezelf te laten zien. Ik adem en ik neem de verantwoordelijkheid en ik manifesteer mezelf in mijn daden.

Consequentiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik ofwel het tegenovergestelde doe van de participatie die van mij verwacht wordt, ofwel dat ik alles exact doe zoals het van me verwacht wordt. Maar basically dat ik mij terugtrek en isoleer van de gebeurtenissen en activiteiten die het leven uitmaken.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me de consequentie zie manifesteren waarin ik ofwel het tegenovergestelde doe van de participatie die van mij verwacht wordt, ofwel dat ik alles exact doe zoals het van me verwacht wordt. Maar basically dat ik mij terugtrek en isoleer van de gebeurtenissen en activiteiten die het leven uitmaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet veranderen. Ik adem, en ik besluit om mezelf te geven in wat ik doe en zeg, mezelf neer te zetten met wat ik doe en zeg, zodanig dat ik merk dat ik hier ben en zodoende mezelf houvast geef.

Beloning


Ik kan mezelf zijn en hierin plezier hebben en er genoegen in scheppen me uit te drukken. Het hier zijn, in de realiteit van de materie, de aarde, wordt iets van mezelf, waar ik zelf in ga en sta. Ik ben hier, op aarde.

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 323, Afzijdig personage

downloadAfzijdig personage

 

We hadden een discussie @ Desteni waarin naar voren kwam hoe we als kind afzijdigheid ontwikkelen. Door de manier waarop we worden gevormd in opvoeding maar vooral school leren we dat we ons vooral bezig moeten houden met wat anderen voor ons uitkiezen . We ontwikkelen zodoende niet het vermogen om zelf geheel en al in iets geëngagerd te zijn wat we vanuit onszelf nou heel interessant vinden om te exploreren en om onszelf met alles wat we in huis hebben aan vermogens daarin uit te drukken en deze er in verder te ontwikkelen.

 

We leren dat we die zelf-passie aan de kant moeten zetten om blijkbaar belangrijker dingen aan de orde te laten komen. En met het verstrijken van de jaren wordt dat gewoon.

 

En nu met Desteni merk ik dat hoewel ik Desteni het belangrijkste van de hele wereld vind en echt is wat ik zelf wil doen, dat er nauwelijks of geen zelf-passie is in m’n Desteni-bezigheden.

Het is blijkbaar afgestorven en ik zal het zelf vanuit niks moeten creëren. Nou ja soms, in een momentje dan is er heel even iets, als ik echt lekker aan mezelf aan het ‘knutselen’ ben met de Desteni-tools.

 

Dus wat is dit voor leven? En in de plaats van wat het zou kunnen zijn moet ik het nu hebben van ‘pleziertjes’, iets leuks kopen, iets lekkers eten, een keer sex, een leuke ontmoeting, een uitstapje, dergelijke dingen. O ja, en ‘liefde’ vooral, dat is het belangrijkste pleziertje. Eindeloos veel dingen hebben we bedacht om in de plaats van zelf-passie het leven ‘de moeite waard’ te maken. Een hele entertainment-industrie draait dag en nacht op volle toeren om van onze onvervuldheid te profiteren.


Uit m’n blog: Martijn’s Reis naar Leven

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 320, 321, 322, angstig negatief personage

imagesProbleem

 

We hadden een discussie bij Desteni over: negativiteit als de menselijke natuur

Quote van Bernard: negativity is a world view where you are able to not feel the suffering of trillions of beings–yet you are able to be happy

Dat is wel het toppunt van negativiteit: niks voelen van al het leed en wel positiviteit/een goed gevoel voelen.

Waar ben ik zelf negatief?

Ik ben negatief over de mensheid. Ik zat al een tijd te kijken, waarom komt de mensheid niet in beweging? Wat weerhoudt hen, waarom wenden ze zich af van oplossingen? Dat men zich van de problemen afwendt kan ik nog inkomen. Maar men is liever negatief over de oplossingen, zoals Desteni die aanrijkt, dan dat men ze aangrijpt om de verandering te brengen die iedereen in wezen wil: een veilig leven.

Ik zie dat dit een projectie is.

Ik weet niet of ik ooit over mijn negativiteit heen kan komen, het zo in elke vezel van mijn wezen vervlochten, ik heb me er al zodanig bij neergelegd: de wereld is verloren en met de mensheid wordt het nooit wat. En mezelf als deel daarvan. Ben ik nog wel een deel van de mensheid als ik deze houding laat varen? Ik ben bang dat ik heel raar aangekeken word. Ik ben bang dat ik mezelf geen realist meer vind als ik blijf roepen dat er een oplossing is.

Ik ben opgevoed met: we moeten er maar het beste van maken en zorgen dat we het gezellig hebben met elkaar, m.a.w. we hebben het geheel al opgegeven, daar zijn we negatief over. Ook over onszelf, over ons vermogen om dingen ten goede te keren zijn we negatief. Mijn moeder wierp wel eens een balletje op, dan had ze een idee: als we nou dit of dat doen dan zou iets verbeteren in de wereld. Dus ze was er wel mee bezig, dat er iets moest gebeuren. Maar ze moest dan al gauw lachen om zichzelf als het te naïef bleek.

Nu voed ik mijn negativiteit met alle waanzin en onrecht en wreedheid die mij tegemoet komt als informatie over de daden van de mensheid. De lijst is eindeloos. Als niet met negativiteit, hoe dan moeten we ons een houding geven temidden van deze ondergang.

Oplossing

 

Ik schrijf het personage uit in al z’n dimensies en corrigeer deze.

 

Angstdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat mijn negativiteit de overhand krijgt en ik mijn proces niet doorzet

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn dat mijn negativiteit de overhand krijgt en ik mijn proces niet doorzet, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn proces niet vanuit angst kan doen. Ik adem, en adem door de angst heen en ik doe wat hier te doen is qua proces in het moment

Gedachtedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik me mezelf zie bezig houden met vermaak en een consumptief leven zie leiden en ondertussen somber ben over de inspanningen en de kans van slagen van Desteni

Ik stel met ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik me mezelf zie bezig houden met vermaak en een consumptief leven zie leiden en ondertussen somber ben over de inspanningen en de kans van slagen van Desteni, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst loop te vermijden en me door de angst laat bepalen. Ik adem, en ik bevrijd me uit de angst en ik hanteer een gezonde afwisseling van ontspanning/vermaak en ‘werk’

Verbeeldingdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik me mezelf zie vermaken met het talloze wat er te beleven is en nog maar terloops naar desteni kijk, en achterloop met het volgen van de ontwikkelingen en geen volwaardige deelnemer meer ben

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik me mezelf zie vermaken met het talloze wat er te beleven is en nog maar terloops naar desteni kijk, en achterloop met het volgen van de ontwikkelingen en geen volwaardige deelnemer meer ben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me laat leiden door angst en in en als negativiteit besta, waarin ik me alleen geïnteresseerd ben in een goed gevoel voor mezelf. Ik adem en ik adem door de angst heen en ik hanteer een gezonde afwisseling van ontspanning/vermaak en ‘werk’

Backchatdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ach het wordt toch niks, ik kan net zo goed kalm aan doen”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ach het wordt toch niks, ik kan net zo goed kalm aan doen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat mijn angst me belemmert. Ik adem en ik laat de angst los

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “eens komt mijn tijd dat ik zal spreken”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “eens komt mijn tijd dat ik zal spreken”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me door mijn angst laat weerhouden. Ik adem en ik spreek zonder meer.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “eerst moet deze generatie dood gaan”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “eerst moet deze generatie dood gaan”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat de volgende generatie slechter zal zijn dan deze als we niet nu gaan veranderen. Ik adem en ik steun de veranderingen die er gemaakt worden ook al zijn ze nog onbeduidend klein

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik zie niet dat er in Nederland nog iemand geïnteresseerd dus ik hoef verder weinig moeite te doen“

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik zie niet dat er in Nederland nog iemand geïnteresseerd dus ik hoef verder weinig moeite te doen“, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik een excuus verzin om in mijn angst te blijven hangen. Ik adem en ik zie mijn excuus onder ogen en ik stop ermee. Ik publiceer wat me van het hart moet.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “we doen het weer verkeerd”.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “we doen het weer verkeerd”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het de angst is die spreekt in mij. Ik adem en ik participeer er niet in.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik kan het toch nooit goed doen”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik kan het toch nooit goed doen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het de angst is die in mij spreekt. Ik adem en ik participeer er niet in.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik kan me niet alles aantrekken”.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik kan me niet alles aantrekken”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik wil vluchten voor de angst voor negativiteit. Ik adem en ik pak de angst direct aan.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “als ik niet langer negatief blijf dan heb ik straks geen recht meer op iets positiefs wat ik mezelf altijd gunde als tegenwicht en dat wil ik niet verliezen.”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “als ik niet langer negatief blijf dan heb ik straks geen recht meer op iets positiefs wat ik mezelf altijd gunde als tegenwicht en dat wil ik niet verliezen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik verslaafd ben aan deze cyclus van die rond gaat door afwisselend negatief en positief. Ik adem en ik stop mijn participatie in deze veslavingscyclus.

Reactiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben smalend lachen in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me smalend lachen in me op zie wekken, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat het voortkomt uit de angst voor negativiteit die ik de boventoon laat voeren, waardoor ik niet meer de realiteit van de desteni-oplossingen zie. Ik adem en ik laat me niet meer voortdrijven door de angst

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘belachelijk vinden’ t.a.v. de desteni-oplossingen in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me belachelijk vinden in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst voor negativiteit laat prevaleren en aangezien ik die ondragelijk vind, met de oplossing van ‘belachelijk vinden’ kom. Ik adem en ik participeer niet langer onbewust in de angst.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschilligheid in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onverschilligheid in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik probeer de angst te vermijden door niets meer te voelen in en als onverschilligheid. Ik adem en ik erken dat ik de angst continuëer op deze manier en ik stop daarmee.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben afzijdigheid in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me afzijdigheid in me zie opwekken, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik probeer de angst voor de negativiteit te vermijden, Ik adem en ik participeer en ik laat de angst geen rol meer spelen, ik sta het niet toe.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben scepsis in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me scepsis in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat het een manier is om de angst voor negativiteit te kanaliseren. Ik adem, en ik adem door de angst heen tot ie verdampt is en ik participeer niet in negativiteit

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben afkeuring t.a.v. de desteni-oplossingen in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me afkeuring in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me laat bepalen door de angst om mijn negativiteit onder ogen te zien. Ik adem en ik ben reëel over mijn negatieve geaardheid.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben absoluut ongeloof in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me absoluut ongeloof zie opwekken t.a.v. de Desteni-oplossingen, te stoppen, want ik zie en begrijp en realiseer me dat mijn angst voor negativiteit het mij onmogelijk maakt ook maar te overwegen dat er realistische oplossingen mogelijk zijn. Ik adem en ik let er op dat ik negativiteit niet accepteer als mijn geaardheid

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘absolute onmogelijkheid dat de desteni-oplossingen werkelijkheid worden’ in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘absolute onmogelijkheid’ in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de negativiteit alle ruimte geef. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘verdommen om iets te doen’ in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me  ‘verdommen om iets te doen’ in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiser me dat ik de negativiteit alle ruimte geef. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘voor gek verklaren’ in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘voor gek verklaren’ in me op zie wekken, te stoppen, want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de negativiteit alle ruimte geef. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

Fysiekegedragsdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘onderuitgezakt typen’ te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘onderuitgezakt typen’ zie veroorzaken, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met de negativiteit. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘veel te lang te blijven zitten, vaak in één houding’, te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘veel te lang te blijven zitten, vaak in één houding’, zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met de negativiteit. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘me met niets in het bijzonder bezighouden’ te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘me met niets in het bijzonder bezighouden’ zie veroorzaken, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met de negativiteit. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer werkelijkheidswaarde in mezelf te geven

Consequentiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik een paar keer en/of een tijdje een goed gevoel had en verder weinig tot niets tot stand bracht.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie manifesteren dat ik een paar keer en/of een tijdje een goed gevoel had en verder weinig tot niets tot stand bracht, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet veranderen. Ik adem en ik neem het besluit om negativiteit niet langer de basis van mijn bestaan te laten zijn. Ik heb het van alle kanten bekeken en beproefd, maar het is onbruikbaar.

Beloning


Ik heb niet langer de ervaring dat ik mezelf onderuit haal en tegen hou en dat ik tevergeefs bezig ben/leef/besta

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven, dag 317, 318, 319, afhankelijke-dieren-personage

125342878372EBMtProbleem

 

Ik heb dat rare patroon ten aanzien van dieren. Er lopen b.v twee katjes rond hier en die zien er soms heel mager uit. Ik besluit dan op een gegeven moment om ze eten te geven, twee keer in de week als bijvoeding, voor de rest hebben ze een baas die voor ze moet zorgen. Ik vind het dan leuk om wat voor ze te kopen.

Dat gaat dan een tijd zo door, en dan ben ik het weer zat en ik wil ze niks meer geven. Ik vind het dan vervelend dat ze bij m’n deur rondhangen en direct aan komen lopen als ik naar buiten ga of als ik thuis kom.

Ik hoorde via een buurvrouw dat er thuis voldoende eten voor ze is. Zij weet ook niet waarom ze zo mager zijn.

Maar goed, dit is het patroon, ik herken het van contact met andere dieren voorheen, dat ik een tijd heel sympathiek ben met de dieren en dat dat op een bepaald moment omslaat en dan ben ik antipathiek.

 

Oplossing

 

Ik wil het nu uitschrijven in al z’n dimensies, aan de hand van het voorbeeld van de poezen, om het hele patroon zichtbaar te krijgen en er voor eens en altijd een eind aan te maken door zelfvergeving en zelfcorrectie.

 

Angstdimensie

 

Angst dat de dieren afhankelijk van mij zijn voor hun eten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat dieren voor hun eten afhankelijk van mij zijn en me om eten komen vragen en dat ik dan moet beoordelen of ze genoeg hebben gehad of alweer wat mogen terwijl ik dat niet kan weten

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn dat dieren voor hun eten afhankelijk van mij zijn en me om eten komen vragen en dat ik dan moet beoordelen of ze genoeg hebben gehad of alweer wat mogen terwijl ik dat niet kan weten, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat dit de motor van de verslavingscyclus is die ik in mijn relatie tot de dieren als patroon heb. Waarin ik dan weer in de positieve dan weer in de negatieve zijde van de cirkel zit. Ik adem, en ik geef de dieren eten vanuit een common sense conclusie gebaseerd op mijn indruk van ze dat ze wat extra’s nodig hebben, en ik koop en geef het zonder te vallen voor een goed gevoel.

 

Gedachtedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte dat de dieren de hele tijd mij om eten vragen

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin de dieren mij de hele tijd om eten vragen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat deze gedachte is ingegeven door de angst dat ze afhankelijk van mij zijn. Ik adem, en ik laat deze gedachte voor wat hij is en ik adem door de angst heen

 

Verbeeldingdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik mezelf heel aardig zie doen met de dieren en ze eten geven, en dan zie ik dat omslaan in afstandelijkheid en een hekel aan hun afhankelijkheid en wantrouwend

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik mezelf heel aardig zie doen met de dieren en ze eten geven, en dan zie ik dat omslaan in afstandelijkheid en een hekel aan hun afhankelijkheid hebben en wantrouwend zijn t.a.v. hun beweegreden om in mijn buurt te zijn, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf toesta en accepteer heen en weer geslingerd te worden tussen de positieve en de negatieve kant van de verslavingscyclus. Ik adem en ik blijf bij mezelf in plaats van toe te geven aan de gevoelens en emoties van de cyclus.

 

Backchatdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “moet ik de eigenaar aanspreken of een blik poezenvoer voor z’n deur neerzetten?”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “moet ik de eigenaar aanspreken of een blik poezenvoer voor z’n deur neerzetten?” te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik al bevangen ben door angst. Ik adem en ik adem door de angst heen zodat ik helder kan kijken en beslissen of de poezen wat van mij nodig hebben

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: ”och wat mager, dit is toch niet goed”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: ”och wat mager, dit is toch niet goed”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik in een emotie ga die deel uitmaakt van de cyclus. Ik adem en ik kijk praktisch of ze echt te mager zijn en zo ja dan voer ik ze wat bij

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik koop gewoon nog ‘s eten voor ze”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik koop gewoon nog ‘s eten voor ze”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik vanuit een gevoel handel wat later om zal slaan in een emotie. Ik adem en ik koop het puur vanwege de fysiek noodzaak van hun lichamelijke bestaan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “Ik ga ze ‘s verrassen”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “Ik ga ze ‘s verrassen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf ga verrassen met een goed gevoel. I adem en ik zorg dat ik alleen koop vanuit een stabiel zelf, niet bewogen door gevoel.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “mensen bij de kassa zullen wel denken dat ik voor een poes zorg”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “mensen bij de kassa zullen wel denken dat ik voor een poes zorg”, te stoppen. Want ik ben alleen maar bezig mezelf speciaal te maken. Ik adem en ik koop het voer uit praktische fysieke noodzakelijkheid.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “wat leuk om dierenvoer te kopen voor ze en niet alleen maar voor mezelf boodschappen te doen”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “wat leuk om dierenvoer te kopen voor ze en niet alleen maar voor mezelf boodschappen te doen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik zoek naar een beleving, een ervaring, en daar de poezen en honger voor misbruik. Ik adem, en ik blijf in plaats daarvan hier bij de fysieke realiteit

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “Ik hoop dat ze me niet zien”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “Ik hoop dat ze me niet zien”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me voor mezelf wil verstoppen omdat ik in en als angst besta. Ik adem me vrij, ik maak me los uit de greep van de angst

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik stop er helemaal mee, met eten geven”

ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik stop er helemaal mee, met eten geven”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik zo de problemen denk te ontlopen, weer een andere fase in de cyclus. Ik adem, en ik adem me vrij uit deze beklemming.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik ga ze ontmoedigen om nog hier te komen”

ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik ga ze ontmoedigen om nog hier te komen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik naar noodoplossingen aan het zoeken ben in plaats van de kern van het probleem aan te pakken. Ik adem, en ik stap uit de hele cyclus.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “de buurhond jaagt ze misschien weg”

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “de buurhond jaagt ze misschien weg”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik probeer m’n verantwoordelijkheid voor het patroon waar ik in zit te ontlopen. Ik ade, en ik haal mezelf uit de gedachte en de angst die het patroon aandrijft/in stand houdt.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik moet ze negeren en m’n aandacht houden bij wat ik wil doen”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik moet ze negeren en m’n aandacht houden bij wat ik wil doen”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik het probleem wat ik heb probeer te negeren. Ik adem, ik adem me vrij van deze backchat, en ik ga  soepel om met wat ik te doen heb en de aanwezigheid van de dieren.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ze komen alleen maar bij me omdat ik eten geef”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ze komen alleen maar bij me omdat ik eten geef”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik vertwijfeld probeer iets te begrijpen van mijn relatie tot hun. Ik adem, en ik bevrijd me uit zo’n visie en ik breng mezelf weer hier in de realiteit en ik kijk van moment tot moment hoe ik met de dieren om kan gaan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ze gaan uiteindelijk wel een keer dood, dan ben ik van dit probleem af”

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ze gaan uiteindelijk wel een keer dood, dan ben ik van dit probleem af”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat

ik van mijn probleem af wil en dat op hun projecteer. Ik adem en ik los het op door me te bevrijden uit de verslavingscyclus

 

Reactiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een hekel aan de dieren in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me een hekel aan de dieren in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik een hekel heb aan de angst dat ze van mij afhankelijk zijn voor hun eten. Ik adem door de angst heen en maak me er vrij van.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben antipathie in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me antipathie in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst van me af wil stoten en dit projecteer op de poezen. Ik adem door de angst heen en bevrijd me ervan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben irritatie in me op te wekken

Ik stel me ten doel,wanneer en als ik me irritatie in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me irriteer aan de aanwezigheid van de angst dat ze van mij afhankelijk zijn voor hun eten. Ik adem, en ik adem me door de angst heen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mopperen in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me mopperen in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik reageer op de aanwezigheid van de angst. Ik adem en ik laat het mopperen om de bron, de angst weg te nemen

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een onvrij gevoel in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me een onvrij gevoel in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik gevangen ben in de angst. Ik adem en ik bevrijd me van de angst

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben nors/stuurs in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me nors/stuurs in me zie opwekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik nors en stuurs word door de aanwezigheid van de angst in m’n lijf. Ik adem door de angst heen tot het weg is.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wantrouwend in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me wantrouwen zie opwekken in mezelf, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf niet kan vertrouwen terwijl ik onder invloed van angst ben. Ik adem en ik laat de angst voor afhankelijke dieren los

 

Fysieke gedragdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘angstvallig gedragen opdat ik niet gezien word’ te veroorzaken

ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie veroorzaken ‘angstvallig gedragen opdat ik niet gezien word’, te stoppen. want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik bevangen ben door angst. Ik adem en ik adem door de angst heen

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘nogal mechanisch mijn activiteiten doen’ te veroorzaken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me ‘nogal mechanisch mijn activiteiten doen’ zie veroorzaken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik de angst mijn bewegingen laat bepalen. Ik adem en ik beweeg me vrij van angst

 

Consequentiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik geen plezier meer in hun aanwezigheid heb en ook niet in mijn thuiskomst en vertrek

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me als consequentie zie manifesteren dat ik geen plezier meer in hun aanwezigheid heb en ook niet in mijn thuiskomst en vertrek omdat ze mij gelijk aanklampen, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat hun aanwezigheid mijn angst activeert. Ik adem en ik zorg dat ik niet in de gebruikelijke verslavingscyclus ga als ik ze een paar keer eten geef omdat ik ze echt te mager vind

 

Beloning

 

Ik voel me opgelucht dat ik dit patroon heb kunnen uitschrijven om het geheel te kunnen overzien. Het is me nu duidelijk geworden hoe het werkt, de opeenvolgende stadia ervan, en de verschillende dimensies ervan. Ik kan mijn ontmoeting met hun nu vol zelfvertrouwen tegemoet zien vanuit oprechte zorg voor hun lichamelijke gedijen.

Share