martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven, dictator-over-het-lichaam-personage, dag 342, 343, 344, 345

Een reactie plaatsen

imagesDictator-over-het-lichaam-personage

 

Dit merkte ik kort geleden. En nu kwam het terug doordat ik in een droom de nabijheid van en vriendin ervoer. Het bleek me dat ik tegenover het lichaam van een vrouw  een heel andere houding heb, een heel ander gevoel ervoor heb. Meer ontspannen vooral, zachter. Tegenover mijn eigen lichaam heb ik een harde, dictatoriale houding. Heel onplezierig, ik moet dat eens zo aangenomen hebben. Ik adem dan ook niet goed wegens de onderdrukking. Dus ik zal mijn lichaam wat vrouwelijker gaan beschouwen🙂 want ik sta nauwelijks toe dat het leeft. Dit zal het ademen ten goede komen en daarmee het algehele welbevinden.

Ik ben er onzeker over wanneer en of ik kan zeggen bij fysiek werk: dit valt me te zwaar. Een bijkomende factor uit mijn jeugd is dat ik mijn vader als zwak ervoer en kwetsbaar, en ik op zeker moment besloot: zo wil ik niet worden. Veel later ontdekte ik dat hij het vermogen had ontwikkeld om heel goed in zijn lichaam te voelen. Dat heb ik niet ontwikkeld. Ik ben meer zoals mijn moeder geworden.  Waardoor ik altijd mijn wil oplegde aan mijn lichaam en de beperking ervan die ik als zwak beoordeelde en als kwetsbaar, te onderdrukken. Dikwijls echter als ik een werk voor me zag voelde ik dit oordeel, wat me het gevoel bezorgde dat ik het niet aan kon. Maar daarna liet ik dan de wens overheersen om goedgekeurd te worden door fysiek sterk te zijn en forceerde ik mijn lichaam.

Deze manier van doen die voortkomt uit deze sub-persoonlijkheid wil ik nu beëindigen, door ‘m in al z’n dimensies te zelfvergeven en de correcties te schrijven die ik wil leven in plaats ervan.

Angstdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mijn lichaam als zwak/kwetsbaar ervaar

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn dat ik mijn lichaam als zwak en kwetsbaar ervaar, te stoppen.  Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf zwak en kwetsbaar maak door in en als angst te bestaan, en dit projecteer op mijn lichaam. Ik adem, en ik houd deze angst niet langer in stand, ik luister naar mijn lichaam, ik ga verantwoordelijk met mijn lichaam om.

 

Gedachtedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de gedachte waarin ik mezelf afgekeurd zie worden omdat ik zwak/kwetsbaar ben

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de gedachte waarin ik mezelf afgekeurd zie worden omdat ik zwak/kwetsbaar ben, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf afkeur, zwak en kwetsbaar als ik ben, bestaande in en als angst. Ik adem en ik zet mijn lichaam bij fysieke werkzaamheden op een verantwoorde manier.

 

Verbeeldingdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de verbeelding waarin ik werk doe wat mijn lichaam te zwaar valt en ik niet voor mijn lichaam wil opkomen uit angst om opgegeven/afgekeurd te worden

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de verbeelding waarin ik werk doe wat mijn lichaam zwaar valt en ik niet voor mijn lichaam wil opkomen uit angst om opgegeven/afgekeurd te worden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik m’n verbeelding laat leiden door angst. Ik adem en ik sta ervoor in dat ik verantwoordelijk met mijn lichaam omga wanneer ik fysieke werkzaamheden aanpak.

Backchatdimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik streef mijn belangen na en mijn lichaam moet dat voor mij mogelijk maken”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik streef mijn belangen na en mijn lichaam moet dat voor mij mogelijk maken”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me in wezen laat voortdrijven door angst. Ik adem en ik stop de backchat. En ik beoordeel fysiek werk op zwaarte om te zien of het geschikt is voor mijn lichaam.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “Ik voel dat ik over de fysieke capaciteit van mijn lichaam heenga, dat ik het forceer met mijn wil, dat moet maar”

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “Ik voel dat ik over de fysieke capaciteit van mijn lichaam heenga, dat ik het forceer met mijn wil, dat moet maar”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me in wezen laat voortdrijven door angst. Ik adem en ik stop de backchat. En ik beoordeel fysiek werk op zwaarte om te zien of het geschikt is voor mijn lichaam.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “ik moet niet zeuren, hup, flink zijn!”
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me tegen mezelf zie zeggen: “ik moet niet zeuren, hup, flink zijn!”, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat Ik een vlucht vooruit maak, weg van de angst. Ik adem, ik breng mezelf terug in het moment, en ik maak een realistische inschatting van het werk

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tegen mezelf te zeggen: “dit kan ik niet aan” wanneer ik een fysiek werk voor me zie

Ik stel me ten doel

Reactiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben irritatie in me op te wekken tegenover mijn lichaam
Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me irritatie in me zie opwekken, ter stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me irriteer aan mijn bestaan in en als angst en dt projecteer op mijn lichaam. Ik adem, en ik heb consideratie met mijn lichaam

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onzekerheid in me op te wekken of ik wel geaccepteerd zal worden

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me onzekerheid in me op zie wekken, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mezelf niet kan accepteren bestaande in en als angst en dat projecteer op anderen. Ik adem en ik zorg dat ik goed hier ben, in/bij m’n lichaam

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verdriet in me op te wekken

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me verdriet in me zie opwekken omdat ik vrees dat ik te zwak of kwetsbaar ben voor een werk en daarom afgekeurd zal worden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me door te bestaan in en als de angst onmachtig voel om te beoordelen of een fysiek werk in orde is voor mijn lichamelijke capaciteiten.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verbetenheid in me op te wekken om mijn lichaam te forceren werk voor elkaar te krijgen

Ik stel me ten doel wanneer en als ik me verbetenheid in me op zie wekken om mijn lichaam te forceren, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik me op m’n kop laat zitten door de angst. Ik adem en ik maak een realitische inschatting van het werk

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben onverschilligheid in me op te wekken t.a.v. de lichamelijke gevolgen van werk.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me onverschilligheid in me zie opwekken t.a.v. de lichamelijke gevolgen van werk, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik angst laat prevaleren boven lichamelijk welzijn. Ik adem, en ik neem lichamelijke inspanning serieus

Fysiekedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te veroorzaken dat al m’n spieren gespannen zijn

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie veroorzaken dat al m‘n spieren gespannen zijn, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn lichaam belast met de angst die ik er als mezelf in laat bestaan. Ik adem, en ik voel goed in m’n lichaam en ontspan alle spieren tot hun natuurlijke spanning.

Consequentiedimensie

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als consequentie te manifesteren dat ik me bezeer en dingen vergeet waardoor ik fouten maak of extra veel handelingen moet verrichten.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me als consequentie zie manifesteren dat ik me bezeer en dingen vergeet waardoor ik fouten maak of extra veel handelingen moet verrichten, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik mijn startpunt moet veranderen.

Ik adem, en ik verzeker me ervan dat er geen angst meespeelt om afgekeurd te worden door zwak of kwetsbaar over te komen als ik fysiek werk doe, en vanuit plezier en verantwoordelijkheid te werk ga.

Share

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s