martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Denkmomentjes, zelfvergevingen. Dag 396, 397

1 reactie

downloadToen ik wakker werd, lette ik goed op hoe ik begon te denken. Het ging zo dat ik in een zeer kort moment mijn adem even stop/onderdruk, en daar begint het denken. Ik ga er in mee als ik niet in hetzelfde moment dat stoppen/onderdrukken mezelf vergeef.

En zo denk ik dan ‘normaal gesproken’ de onwillekeurige gedachten die achtereen opkomen.

Zo ga ik in gedachten de dag beginnen. Ik gaap dan een paar keer als reactie op het benauwen van de adem, als om opnieuw ruimte te geven aan de adem, maar zo raak ik alleen maar verder van huis.

Het is dus zaak die zeer korte momentjes op te merken, want hier begint het mee. Het ging vandaag goed tot ik beneden kwam, toen was ik het alweer vergeten.

Ik merk het door de dag heen op die momenten waarop het tot me doordringt dat ik al een tijd niet goed meer geademd heb.

Echter heb ik die opkomende gedachtes althans voor een deel nodig, om te kunnen zien wat zich buiten mijn bewustzijn in mijn innerlijk bevindt, zodat ik dat kan aanpakken met zelfvergeving en zelfcorrectie. Voor een deel is het ook random stuff wat de mind opwerpt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te gapen in en als zelfonoprechtheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben comfort te zoeken/vinden in gapen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan gapen een goedkeuring te hechten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het moment onopgemerkt voorbij te laten gaan waarin ik de adem lichtelijk onderdruk, voorafgaand aan denken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zodoende het denken volautomatisch te laten starten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me de gewoonte aangeleerd te hebben om het moment van onderdrukking van de adem ongemerkt voorbij te laten gaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het moment van onderdrukking van de adem te negeren als iets wat het niet waard is om op te merken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aangeleerd te hebben om het moment waarop ik de adem lichtelijk onderdruk te negeren en het belang ervan weg te wuiven, en in plaats hiervan mee te gaan in de gedachte die opkomt en deze te gaan nadenken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te negeren dat de adem onderdrukken nadelig is voor mijn lichaam

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vergeten dat mijn lichaam mij de gelegenheid biedt om te bestaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ‘leven’ in gedachten in plaats van daadwerkelijk hier op en met Aarde in en als levend lichaam

Precies hetzelfde doe ik waar ik opga in de waarneming. Dit speelt een rol in mijn hobby b.v waar ik opga in het kijken naar de vlucht van mijn radiografisch bestuurbare vliegtuig. Dan onderdruk ik de adem evenzeer om te bestaan in en als waarneming, de beelden die in mijn mind verschijnen. Uit het Desteni-onderzoek weten we dat we niet het fysieke waarnemen maar de beelden die de mind ervan maakt. Daarom, waarnemen is nauw verwant aan denken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn adem te onderdrukken om op te gaan in waarneming

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet op te merken dat ik mijn adem onderdruk in het moment zelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik wat mis, als ik niet opga in de waarneming

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben geleerd te hebben dat opgaan in waarneming een wenselijke staat van zijn is, te verkiezen boven ademend zijn in en als fysiek levend lichaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet te realiseren en in te zien en te begrijpen dat opgaan in waarnemen niet leven is, maar een illusionair bestaan creëert in de geest/mind

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met de waarnemingsbeelden gevoelens op te wekken als energiebron voor mijn illusionaire bestaan

Ik neem mij voor om in het moment op te merken dat ik de adem onderdruk om op te gaan in waarneming, daarmee te stoppen en het ademen te hervatten. Omdat adem = leven.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

One thought on “Martijn’s Reis naar Leven. Denkmomentjes, zelfvergevingen. Dag 396, 397

  1. Ja gapen in relatie tot die opkomende gedachten/denken, toffe zelfvergevingen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s