martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Identiteitscrisis. Dag 400, 401, 402

Een reactie plaatsen

downloadIk zit in een identiteitscrisis. Had ik me geïdentificeerd als volwassenen omdat ik groot en sterk was geworden (dat werd me als kind altijd voorgehouden: ‘later als je groot en sterk bent’) en nu heb ik moeten toegeven aan m’n zus dat ik haar niet langer kan bijstaan op haar paardenbedrijf met fysiek werk. Het valt me te zwaar.

Toen ik het had uitgesproken ‘brak’ er iets in me en ik voelde me klein worden en emotioneel. Dat is nu al drie dagen zo. Ik heb er wat zelfvergevingen aan gewijd.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben spijt te hebben dat ik volwassen ben geworden. Want nu mijn kracht me ontvalt wat blijft er voor mij om me volwassen te mee te zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me hopeloos te voelen omdat ik niet weet wat het inhoudt om volwassen te zijn als ik niet sterk meer ben

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit waarin ik me groot houd als volwassene tegenover me toestaan om kleinzielig te zijn als kind

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben volwassen op te vatten als ‘geen last hebben van emoties’, waardoor ik die onderdruk

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te ‘breken’ in emotioneel zijn omdat ik het niet langer volhoud volwassen te zijn nu mijn kracht me ontvalt

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben volwassen zijn in te vullen als fysiek sterk zijn en nu ik moet toegeven dat mijn krachten minderen, te breken in emotioneel zijn als zwak zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit van fysieke kracht als sterk tegenover emotioneel als zwak.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben nu mijn fysieke krachten afnemen te geloven dat wat mij rest is een kleinzielig bestaan van zelfmedelijden en angst

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik gefaald heb als volwassene, dat ik gefaald heb in het volwassene zijn, nu mijn krachten afgenomen zijn, omdat ik niets anders heb wat typisch volwassen zijn is. Geen auto, geen baan, geen huis wat van mezelf is.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me over te geven aan emotionele opwellingen

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als kind de keuze te hebben gemaakt om als volwassene op mijn moeder te lijken die ik als ‘sterk’ zag, en niet op mijn vader die ik als ‘zwak’ zag.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik mislukt ben als grote broer die zijn zus helpt nu ik niet sterk meer ben.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik mislukt ben als volwassene en mijn verantwoordelijkheden los te laten vanuit deze emotionele toestand.

 

Angsten komen op die ik onderdrukt had als grote en sterke volwassene. Ze zijn voelbaar als een ‘elektrische’ pijn in m’n bekken.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te belasten met de emoties die ik er in vasthoud

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om naar buiten te gaan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor de stemmen in de hal.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor de toekomst, dat er niet genoeg geld zal zijn voor m’n bestaan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat de samenleving in het ongerede raakt en ik moet vrezen dat anderen mij spullen afnemen die ik nodig heb voor mijn bestaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat een tsunami Nederland overspoeld en dat het land onbestuurbaar wordt waardoor alles ontregeld raakt en iedereen gaat vechten voor z’n bestaan en dat ik daarin ten onder ga

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s