martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Mijn lichaam laat mij koud, zelfvergevingen. Dag 408

Een reactie plaatsen

downloadWe hebben als mensheid datgene wat ons bestaan geeft, Leven, ijskoud laten vallen. En we zijn alle mogelijke andere dingen belangrijker gaan vinden. En daar zijn we onze identiteit aan gaan ontlenen.

Vanochtend kwam ik deze ijskoude onverschilligheid voor leven in mezelf op het spoor. Als ik deze niet aanpak dan zijn al m’n andere pogingen om een wezen te worden wat werkelijk bestaat tevergeefs. Dat is dan allemaal hobbyïsme.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een identiteit te hebben opgebouwd die volkomen los staat van het leven van mijn lichaam

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn eigenbelang in die mate voorop te stellen dat het wel en wee van mijn lichaam mij in feite koud laat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vaak genoeg het wel en wee van mijn lichaam ijskoud te laten vallen en voor de belevenissen in mijn geest/mind te gaan.

Dit is wat we nu levensgroot zien plaatsvinden in de wereld, waar onze fundamentele onverschilligheid voor de bron van ons bestaan in de vorm van talloze consequenties zichtbaar wordt.  Zoals het onleefbaar maken van gebieden door radioactieve vervuiling en de vele andere vormen van vervuiling, de vernietiging van de oerwouden en andere leefgebieden, ook die in het water, de genocide op talloze soorten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te leven in een totale gespletenheid waarbij ik de gewaarwording van de bron van mijn bestaan – mijn lichaam – tot een minimum beperk, om allerlei andere ervaringen te beleven die mij in mijn ingebeelde identiteit de schijn van bestaan verlenen. In die mate zelfs, dat het wel en wee van mijn lichaam mij in hoge mate koud laat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn ijskoude houding ten opzichte van het wel en wee van mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me werkelijk niet te interesseren voor het wel en wee van mijn lichaam maar op grote afstand daarvan te ‘leven’ in ervaringen die ik nota bene alleen maar kan hebben omdat ik een lichaam heb wat mij bestaan geeft

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf geen bestaan te verschaffen door een met en gelijk aan mijn lichaam te zijn in en als adem en in plaats hiervan in een bestaan te verkeren wat afhankelijk is van mijn levende lichaam

Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben deze afhankelijkheid te negeren, te vergeten

Gelukkig weet mijn lichaam tot mij door te dringen d.m.v. pijn en andere ongemakken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam zover uit mijn bewustzijn te hebben gebannen dat het moeizaam via pijn en andere ongemakken tot mij door moet zien te dringen.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s