martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Adem als mijn bestaansgrond. Dag 424

Een reactie plaatsen

imagesIk lag in bed vanochtend en ik wilde mijn lichaam laten ontspannen. Totaal, zonder enige bemoeienis van mij als persoon laten zijn. Dat ging een eindje goed, het ontspande meer en meer. Een paar opkomende gedachtes kon ik laten voor wat het was. Tot ik mezelf toch na-denkend vond wat on-willekeurig in me opgekomen was, en deze gedachtegang zelf voltooide tot het schadelijke einde, schadelijk voor mijn lichaam want ik scheur een stukje substantie los uit het weefsel van mijn lichaam om er energie van te maken om de gedachte ‘substantie’ te geven. Ik vond mezelf tot mijn eigen ongemakkelijkheid/verlegenheid in afgescheidenheid (!) staan van mijn lichaam. Precies wat ik nou niet van plan was. want nou draaide het toch weer om mij, als denkend persoon. Terwijl ik ruimte wilde geven aan mij in en als ademend levend lichaam een en gelijk.

Ik ging de oorsprong na van de wil die mijn denken voor had laten gaan op mijn wil om mijn lichaam even helemaal onbelast te laten en tot diepe ontspanning te laten komen. En ik vond daar een ……. ‘DICTATOR’!

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een denkbeeldige dictator in mijzelf een positie te hebben gegeven die de oppermacht heeft over mijn wil, om nadenken voor te laten gaan op enige andere wil in/van mezelf.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het houvast van mijn bestaan te hebben gelegd in deze dictator in plaats van in de adem.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn wil ondergeschikt te hebben gemaakt aan en ter beschikking te hebben gesteld van de denkbeeldige dictator.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn nadenken onder dwang staat door het bestaan van de denkbeeldige dictator die ik de macht heb gegeven om te bepalen dat ik een gedachte die onwillekeurig opkomt moet nadenken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de denkbeeldige dictator zijn macht te hebben gegeven en deze beslissing in de vergetelheid heb laten verdwijnen zodat het lijkt alsof ik niet verantwoordelijk ben voor zijn bewind.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de denkbeeldige dictator buiten mijn zicht in een denkbeeldige hogere positie dan ‘mezelf’ te hebben geplaatst

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf in mijn nadenken tot ondergeschikte denkslaaf heb gemaakt.

 

Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het opvolgen van het nadenk-bevel mij ogenschijnlijk van mijn verantwoordelijkheid ontslaat van de gevolgen van mijn gedachten, en te geloven dat denken een vrijblijvende bezigheid is zonder consequenties, en dat ik zodoende altijd veilig ben als ik denk, want gevrijwaard van consequenties, anders dan bij mijn daden in de fysieke realiteit

 

Waarin ik mezelf vegeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat nadenken schade berokkent aan mijn fysieke lichaam en ik mij ermee in afgescheidenheid plaats van mijn fysieke lichaam

 

en mezelf vergeef niet te zien/begrijpen/me te realiseren dat ik zelf de dictator ben, dat ik zelf deze positie gecreëerd heb en als zodanig de volle verantwoordelijkheid heb voor elke gedachte die opkomt en voor elke gedachte die ik nadenk en voor de gevolgen ervan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/met te realiseren dat als de dictator denkbeeldig is, ook de waarde van de gedachten die hij mijn presenteert om na te denken denkbeeldig is, en dat de gevolgen van mijn nadenken dan ook waardeloos zullen zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat wat ik denk bepaalt wie ik ben en wie ik ben bepaalt hoe ik ben en welke gevolgen dat heeft in de wereld.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verlangen zonder verantwoordelijkheid te zijn en in mijn slaafse na-denken hiertoe de gelegenheid te zien.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat slaafsheid me niet ontslaat van verantwoordelijkheid.

Ik stel me ten doel, de basis van mijn bestaan in de adem te hebben

Ik stel me ten doel verantwoordelijk om te gaan met mijn denkvermogen

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s