martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Geen plaats op de begane grond, zelfvergevingen. Blog 445, 446

Een reactie plaatsen

downloadIn de mini-Desteni meeting met/bij Sylvie zaten we op zolder oude foto’s te bekijken en we zeiden van zolders te houden. Ik vroeg me af wat daar achter zat…

Ik zag als kind als ik bij andere kinderen ging spelen dat er overal verschillende culturen heersten. Andere verwachtingen van de kinderen, andere waarden en normen, ‘normaal’ was een ander ‘nomaal’ dan bij mij thuis. Dit maakte dat ik het ongemakkelijk vond om bij mensen over de vloer te komen.

Ik zie voor me een toekomst waarin in alle gezinnen/samenlevingsgroepen dezelfde cultuur is, de cultuur van het leven in eenheid en gelijkheid.

Ik zie dat ik graag boven woon, op een zolder bij voorkeur. Ik realiseerde dat de begane grond voor mij als kind door de cultuur van mijn ouders werd bepaald en gekenmerkt werd door spanningsvelden en conflicten

Ik zie deze spanningsvelden als de polaire posities waarin zij staan als persoonlijkheden, die bij hun voortdurend aanleiding voor conflicten zijn:

 

mijn moeder: energiek, sturend, op de voorgrond, veranderlijk, doelgericht,

 

vader: afwachtend, op de achtergrond, volgend, behoudend, verstrooid,

 

Deze eigenschappen, als ze leven dienen kunnen ze heel goed samenwerken, maar in gebruik door de persoonlijkheden leveren ze eindeloze conflicten op.

 

Ik merkte dit toen ik op mijn vader paste, hij is dement, kan zich niet meer alleen redden, dat ik in een hele energieke beweging kwam waarin ik druk was . Later zag ik dat mijn moeder zo leeft met hem en de polariteit van hun gezinscultuur werd me duidelijk. Ik heb die polariteiten geïnternaliseerd, ik wil dit corrigeren.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het spanningsveld van de polariteit ‘behoudend tegenover veranderlijk’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan ‘veranderlijk’ te hebben gekoppeld het gevoel ‘wispelturig’, ‘willekeurig’, en aan ‘behoudend’ het gevoel ‘niet in beweging te krijgen’, ‘niet verder kijken dan het eigen kringetje’’

 

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als dit polaire spanningsveld, te stoppen. Want ik zie en begrijp:

behoudend en veranderlijk hoeven niet in conflict met elkaar te zijn als ze allebei leven dienen. Behoudend is dan niet het tegenhouden van de nodige veranderingen, het is ervoor zorgen dat het leven wat er is in ieder geval verzorgd blijft terwijl ondertussen naar expansie gezocht wordt die het leven wat er is nieuwe uitdrukkingsmogelijkheden biedt waarbij de nieuwe veranderingen het leven wat er al is niet of minimaal schaden zodat het behouden blijft.

————-

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het spanningsveld van de polariteit ‘energiek/druk/stressvol tegenover langzaam/inert/lethargisch’

 

Als uitdrukking van leven wordt ‘langzaam’: het tempo van de fysieke wereld, wat voor de mind langzaam overkomt. Langzaam is een doeltreffend woord: langs-samen, de aandacht en de aanraking gaan langs de fysieke voorwerpen in een samen hier zijn een en gelijk.

 

Energiek kan dan zijn, in plaats van een energy-rush van de mind/geest, een beweging gedragen door de fysieke energie van het lichaam een en gelijk, ademend.

 

Zodat energiek en langzaam samenkomen en niet langer in tegenstelling zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord ‘energiek’ het gevoel van een ‘energy rush’ te hebben gehangen.

 

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me het woord energiek zie leven als een energy rush, te stoppen. Ik adem diep in en op de uitademing maak ik me een met en gelijk aan de fysieke energie. Ademend ga ik voort met mijn bezigheden.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord langzaam het gevoel inert/lethargisch te hebben bevestigd

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wanneer en als ik mezelf het woord ‘langzaam’ zie leven in en als inertie/lethargie, te stoppen. Ik adem diep in en op de uitademing breng ik mezelf hier en in de realiteit leef ik in het tempo van de fysieke realiteit waarbij mijn aandachtige aanraking langs de voorwerpen gaat met wie ik samen hier ben

—————–

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet op de begane grond thuis te voelen omdat ik daar de cultuur van mij ouders zag heersen waar ik me niet in thuis voelde

—————–

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit initiatiefnemend tegenover afwachtend

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord initiatief nemend te hebben gekoppeld het gevoel ongedurig

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord afwachtend te hebben gekoppeld het gevoel onzeker/angstig/vermijdend

 

Waar afwachtend en initiatief nemend voor leven samenwerken, een en gelijk, is door te kijken hoe leven een nieuwe stap oppakt, bevordert het leven of niet. He, leven geeft b.v. aan dat het niet optimaal tot uitdrukking kan komen, dus we nemen een initiatief ter verbetering. Dan is er een tijd dat je even moet afwachten om te kijken hoe het uitpakt. Zo werken afwachten en initiatief nemen samen en zijn ze niet in een polariteit

——————

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit van doelgericht tegenover verstrooid.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord ‘doelgericht’ te hebben gekoppeld het gevoel van ‘we doen het zoals ik het in m’n hoofd heb’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan ‘verstrooid’ te hebben gekoppeld het gevoel ‘tot niets komen’

 

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als de polariteit ‘doelgericht tegenover verstrooid’ te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ik in een energieveld van bewustzijn ben. Ik adem diep in en op de uitademing richt ik me op mijn concrete werk.

 

Hoe kunnen verstrooid en doelgericht in eenheid en gelijkheid samen gaan? Als er b.v. voor leven een uitbreiding gemaakt wordt voor een bepaalde plantensoort door zaad dat wordt uitgestrooid dan moet dat toch doelgericht gebeuren, in die zin dat het op de juiste grondsoort, in de juiste dichtheid moet gebeuren, in het juiste seizoen e.d. Zo gaan verstrooid en doelgericht in eenheid en gelijkheid van leven samen.

Zo ook als je je aandacht verstrooid over verschillende mogelijke oplossingsrichtingen en daarin toch doelgericht zoekt.

——————–

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit ‘op de voorgrond treden’ tegenover ‘op de achtergrond blijven’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben toegestaan en aanvaard te hebben aan ‘op de voorgrond treden’ het gevoel te hebben gekoppeld van ‘aandacht trekken’, ‘jezelf geweldig vinden’, ‘anderen in de schaduw stellen’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan ‘op de achtergrond blijven’ te hebben gekoppeld het gevoel ‘lafheid’, ‘onzekerheid’, ‘schuwheid’

 

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me in het spanningsveld van deze polariteit zie bevinden, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat ‘op de voorgrond treden’ en ‘op de achtergrond blijven’ heel goed samen gaan als het startpunt leven is in plaats van persoonlijkheid.

Waar bijvoorbeeld de ene mens door jarenlange training zichzelf heel geschikt heeft gemaakt om op de voorgrond te treden om te spreken en op te treden als de stem van het leven, wat het beste is voor het leven van alle mensen en voor alles wat leeft zelfs, waarbij zij/hij in die zin tegelijkertijd op de achtergrond blijft in die zin dat het degene niet er om gaat persé de enige te zijn die zo opkomt voor leven, en instaat is op de juiste momenten op de achtergrond te blijven zodat ook anderen deze stem kunnen zijn.

—————

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het spanningsveld van de polariteit ‘sturend tegenover volgend’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord ‘sturend’ te hebben gekoppeld het gevoel ‘dwingend’, ‘dominant’, ‘dictatoriaal’

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan het woord ‘volgend’ te hebben gekoppeld ‘lijdzaam’, ‘slap’, ‘willoos’

 

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in dit polaire spanningsveld, te stoppen. Want ik zie en begrijp en realiseer me dat leven zelf zowel sturend als volgend kan zijn een en gelijk. Zoals wanneer een braam in de herfst een stengel naar/over de grond stuurt en die wortelt daar en in het voorjaar volgt het uitlopen van een scheut op deze nieuwe plek.

Zo kan ook een organisatie werken.

 

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s