martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Waar is leven? Dag 468

Een reactie plaatsen

imagesWaar is leven? In het licht van de plaatjes die we zien als we rondkijken in de wereld? Nee want we zien alleen de buitenkant van de levende dingen. In het licht van onze geest als we naar de innerlijke plaatjes kijken? Nee de geest is energie, geen substantie. Het leven is in het donker in ons lichaam. Als je je ogen dicht doet en je kijkt niet in je geest, dan is het donker. Hier is het leven.

Ik had me aangewend in mijn leven om te ontspannen in mijn geest waar ik me liet mee drijven op de onwillekeurig opkomende gedachtes/plaatjes als entertainment ondertussen mijn lichaam/leven grotendeels negerend. Slechts als het begint te klagen dat iets niet lekker zit dan ben ik het even gewaar.

Dit wil ik corrigeren, want ik ben op mijn Reis naar Leven. Ik wil de basis van mijn bestaan in leven hebben, want dit is de werkelijkheid: leven geeft ons ons bestaan. Uit de geest hebben we geen leven. (anders dan wat religie ons wil doen geloven.)

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te negeren en op te gaan in de entertainment van/in de geest, de constante stroom onwillekeurige gedachtes/herinneringen/fantasiën/innerlijke conversaties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op mijn lichaam te projecteren de duistere kanten van mijn geest, de lustgevoelens en onlustemoties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarmee mijn lichaam als een onstabiele verblijfplaats aan te merken omdat ik vrees dat deze emoties en gevoelens krachtig genoeg zijn om mij mee te voeren en ‘wie ik ben’ onderuit te halen, ‘van zijn voetstuk te gooien’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarom mijn lichaam uit mijn gewaar-zijn te bannen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben volstrekt niet gewaar te zijn dat mijn lichaam de stabiele basis is waarop mijn geest rust, de stabiele basis die mij in mijn geest-bestaan draagt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam uit mijn gewaarzijn te bannen als de verblijfplaats van ondermijnende lustgevoelens en onlustemoties te zien, gelovende dat ik iemand ben die daar boven staat

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het negeren en onderdrukken van lustgevoelens en onlustemoties mij tot een beter mens maakt dan anderen die dat niet doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in afgescheidenheid van hen te staan zoals ik in afgescheidenheid sta van mijn eigen lustgevoelens en onlustemoties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben op te gaan in beschreven entertainment als de lichte kant van mij als geest, en mij daarin af te scheiden van mezelf als de duistere kant van mijn geest, de lustgevoelens en onlustemoties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik geen toegang tot mijn lichaam heb en dus geen toegang tot leven, zolang ik mij afgescheiden houd van mijn onlustemoties en lustgevoelens en deze ‘wegprojecteer’ naar mijn lichaam als zou dat de bron zijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik verloren ben als ik me in het domein van lust en onlust begeef

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven en te vrezen dat ik machteloos ben en zal toegeven, zal vallen voor lust en onlust

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ‘me staande houden’ inhoudt ‘boven deze gevoelens en emoties te staan’. Zodoende geloof ik en ervaar ik dat ik ‘val’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik altijd al in de val van de geest verkeerde en dat het staan geen werkelijk staan was in eenheid en gelijkheid met wat hier is, ik als ademend levend mensenlichaam, maar een staan in de geest en dus tegelijk een val in de geest, want het bestaan in de geest is onze val.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me zie bestaan in en als mijn geest, te stoppen. Want ik zie/begrijp/realiseer me dat er in  mijn geest geen leven is, het leven is in mijn lichaam en dat is de bron van mijn bestaan ja het is feitelijk mijn bestaan. Ik adem diep in en op de uitademing breng ik me hier waar ik ademend samenleef met mijn lichaam.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s