martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Angst voor lichamen, zelfvergevingen. Dag 470

Een reactie plaatsen

Ik merkte toen ik wakker was geworden dat ik als snel ging denken. ik voelde dat dat een spanning in mijn lichaam teweeg bracht. Dat stond me niet aan. Dus ik ging admen om uit gedachten in mijn lichaam te komen. Dat lukte even, maar al gauw was ik toch weer in gedachten.

Toen ging ik een paar spiertrainingen doen en ik vond het lekker om mijn lichaam te voelen bewegen, ik had plezier in mijn lichaam te zijn. Er kwam iets op: ik ervoer mezelf als bedreigend!

Ik onderzocht het en inderdaad, ik ben lichamen van mensen als bedreigend gaan ervaren.

Het zal komen van ervaringen die ik in mijn jeugd had.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben lichamelijk zijn als bedreigend te ervaren

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat een lichaam ‘ontketend’ raakt en lusten, onlusten of driften gaat uitleven

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat deze niet uit het lichaam stammen maar uit de geest/het bewustzijnsysteem.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bedreigende neigingen in mijn geest/bewustzijnsysteem te projecteren op mijn lichaam

 

de geest, die we als mensheid zo hoog hebben ziten staat in feite in de weg om de eenheid en gelijkheid in de fysieke wereld realiseren

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in feite angst heb voor de menselijke geest die zich van het lichaam bedient; voor de lustgevoelens en onlustemoties en driften die in de geest kunnen woeden.

 

imagesIk stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn voor lichamen/een lichaam, te stoppen. Want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik in feite bang ben voor wat er in de geest kan ‘spoken’. Ik adem diep in en op de uitademing sta ik een en gelijk aan de ander/ anderen

 

En vervolgens breng ik het terug naar zelf:

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik bang ben voor de beroering in mijn eigen geest wanneer er een reactie optreedt n.a.v. een ander/anderen die in lichamelijke nabijheid zijn.

Ik stel me ten doel, wanneer en als ik me bang zie zijn voor de reacties in mijn eigen geest n.a.v. een ander/anderen in mijn lichamelijke nabijheid, te stoppen. Want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik mezelf kan stabiliseren met de adem. Ik adem diep in en op de uitademing zie ik mijn reacties een voor een onder ogen en ik vergeef mezelf.

Share

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s