martijndegraaf1001

Reis naar Leven


1 reactie

Martijn’s Reis naar Leven. Ontspanningsoefeningen. Dag 514

imagesIk lig stil met mijn handpalmen mij ogen bedekkend. Ik voel hoe mijn ogen zich ontspannen van al het kijken op het computerscherm. Mijn adem verdiept zich en ik voel dat mijn hele lichaam in een diepe ontspanning raakt waarin ik alles loslaat en dan stokt het.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn mijn lichaam in totale ontspanning te laten komen

 

Wanneer en als ik me bang zie zijn mijn lichaam in totale ontspanning te laten komen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat angst een emotie is van het gedachten-bewustijnssysteem om zichzelf in stand te houden. In plaats ervan stabiliseer ik mezelf in de adem.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik niet veilig ben in totale ontspanning, omdat ik niet snel kan reageren als er iets onveiligs gebeurt.

 

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik niet veilig ben in totale ontspanning, omdat ik niet snel kan reageren als er iets onveiligs gebeurt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik kan nagaan of de omstandigheden gunstig zijn en dat ik verder echt wel snel genoeg in actie kan komen. In plaats ervan schat ik de omstandigheden in en kies ik de gunstige gelegenheid uit.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als de mind de hoofdrol te willen blijven spelen en niet het lichaam alle ruimte te geven

 

Wanneer en als ik me in en als de mind de hoofdrol zie willen blijven spelen en niet het lichaam alle ruimte zie geven – stop ik en adem ik – ik vergeef mezelf wat opkomt en ik adem rustig, ik heb hierin geduld met mezelf omdat het nog moet wennen allemaal.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn mind voor mij beslist dat de ontspanning niet doorgaat

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/begrijpen/me realiseren dat mijn mind voor mij beslist dat de ontspanning niet doorgaat – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit iets nieuws is in mijn relatie tot de mind. In plaats ervan heb ik geduld en blijf ik bij herhaling doorzetten dat het gaat zoals ik zelf wil

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een emotie in mijn ademhaling te voegen om in en als mind toch de hoofdrol te kunnen houden

 

Wanneer en als ik me een emotie in mijn ademhaling zie voegen tijdens het ontspannen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mijn mind de hoofdrol wil houden. In plaats ervan stabiliseer ik mijn ademhaling tot er niets in meebeweegt

Ik zie in deze ontspanningsoefening duidelijk dat ik hier ben met een lichaam en een bewustzijnssysteem

Share

Advertenties


1 reactie

Martijn’s Reis naar Leven. Een tegenstelling in de wil. Dag 513

imagesIk deed lichaamsoefeningen en ik merkte weer dat mijn buik een probleem is. Ik ontdekte dat ik er een tegenstelling heb. Of ik heb een slappe buik of een strakke buik. Dit bracht me op het spoor van een kwestie in mijn wil. Of ik heb een toegeeflijke, slap makende wil, of ik heb een strakke, beklemmende wil. Hier wil ik verder in kijken d.m.v. zelfvergeving. Als ik de voorliggende punten zelfvergeef, dan krijg ik zicht op wat er achter/onder zit.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling ‘een toegeeflijke, slap makende wil’ tegenover ‘een strakke beklemmende wil’.

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als de tegenstelling ‘een toegeeflijke, slap makende wil’ tegenover ‘een strakke, beklemmende wil’ – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat deze tegenstelling alleen in mijn mind bestaat. In plaats ervan adem ik en word ik stil in mezelf om na te gaan wat ik zelf wil zodat ik zelf kan handelen en niet deze willen voor me laat doorgaan

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in en als deze tegenstelling besta

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/te begrijpen/me realiseren dat ik in en als deze tegenstelling besta – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik zonder gewaar zijn maar bezig ben. In plaats ervan ga ik na in en als wat ik besta, energie of zelfbeweging.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daardoor altijd heen en weer bewogen te worden van de ene pool naar de andere

 

Wanneer en als ik me altijd heen en weer bewogen zie worden van de slappe, toegeeflijke wilstoestand naar de strakke, beklemmende, doordat ik zonder gewaar zijn mezelf bezig laat zijn – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik zelf niet aan bod kom hierin. Ik adem en ik zet mezelf met beide voeten op de grond en ik overzie de polariteit in z’n geheel

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat noch het bestaan in en als een slap makende, toegeeflijke wil, noch het bestaan in en als een strakke beklemmende wil een leefbare toestand is waarmee ik een leefbare situatie creëer.

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/te begrijpen/me te realiseren dat noch het bestaan in en als een slap makende, toegeeflijke wil, noch het bestaan in en als een strakke, beklemmende wil een leefbare toestand is waarmee ik een leefbare situatie creëer – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn startpunt voor mijn bezig zijn niet heb gevestigd. In plaats ervan zoek ik mijn startpunt, het principe van eenheid en gelijkheid wandelen, in mezelf zodat mijn wil er een en gelijk mee is

 

Het ziet er naar uit dat ik twee vormen van wil heb gecreëerd die ik voor mij laat werken, die dus geen van beiden zelfwil zijn. Angst ligt er aan ten grondslag. De angst dat ik niets voor mekaar krijg ligt ten grondslag aan de strakke, beklemmende wil en aan de slappe, toegeeflijke wil ligt ten grondslag de angst dat ik me forceer.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit angst dat ik iets niet voor mekaar krijg/niets voor mekaar krijg een strakke, beklemmende wil voor mij te laten werken

 

Wanneer en als ik me uit angst dat ik iets niet voor mekaar krijg/niets voor mekaar krijg een strakke, beklemmende wil voor mij zie laten werken – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn lichaam geweld aan doe. In plaats ervan adem ik door de angst heen tot mijn lichaam ontspannen is en kijk ik realistisch of ik het voor mekaar kan krijgen en of het is wat ik wil

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben uit angst dat ik me forceer als ik iets voor mekaar wil krijgen een slappe, toegeeflijke wil voor me te laten werken

 

Wanneer en als ik me uit angst dat ik me forceer als ik iets voor mekaar wil krijgen een slap makende, toegeeflijke wil voor me zie laten werken – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn lichaam geweld aan doe. In plaats ervan adem ik door de angst heen tot mijn lichaam ontspannen is en kijk ik of ik doe wat ik zelf wil

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik er niet op kom stil te worden van binnen, de angst te zelfvergeven, en naar mijn startpunt te gaan en van daar mezelf in beweging te zetten. Zodat mijn wil zelfwil is.

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/begrijpen/me realiseren dat ik er niet op kom stil te worden van binnen, de angst te zelfvergeven, en naar mijn startpunt te gaan en van daar mezelf in beweging te zetten, zodat mijn wil zelfwil is stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in feite bezeten ben door angst. In plaats ervan zie ik de angst onder ogen en adem ik erdoorheen evt. ondersteund door zelfvergevingskes.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de beide vormen van wil in feite angst zijn

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/begrijpen/me realiseren dat de beide vormen van wil in feite angst zijn – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik opga in energetische toestand in mijn geest/mind. In plaats ervan kom ik tot mezelf, ik voel in mijn lichaam en ik adem tot ik hier ben.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn wil te laten bewegen door angst

 

Wanneer en als ik me mijn wil zie laten bewegen door angst – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat angst alleen in de mind bestaat. In plaats ervan adem ik door de angst heen en kom ik tot mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurstelling in mezelf en schaamte te voelen hierover

 

Wanneer en als ik me teleurstelling in mezelf en schaamte zie voelen hierover – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit verschijnselen zijn in mijn mind. Ik blijf er niet in hangen en in plaats ervan stabiliseer ik mezelf hier.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de angst in feite een oordeel is waarin ik ofwel oordeel dat ik iets moet kunnen ofwel dat ik mij zal forceren als ik mijn wil inzet om iets voor mekaar te krijgen

 

Wanneer en als ik me niet zie zien/begrijpen/me realiseren dat de angst in feite een oordeel is waarin ik ofwel oordeel dat ik iets moet kunnen ofwel dat ik mij zal forceren als ik mijn wil inzet om iets voor mekaar te krijgen stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit oordelen een vorm van afgescheiden zijn is. Ik ga in eenheid en gelijkheid staan met wat ik te doen heb en ik kijk in zelfoprechtheid en met gezond verstand of het het beste is voor iedereen om het te doen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam onder druk te zetten door te oordelen dat ik een taak moet kunnen

 

Wanneer en als ik me mijn lichaam onder druk zie zetten door te oordelen dat ik een taak moet kunnen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn lichaam forceer. In plaats ervan werk ik een en gelijk als mijn lichaam.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te laten verslappen door het oordeel dat ik mij zal forceren als ik mijn wil inzet om iets voor mekaar te krijgen.

Wanneer en als ik me mijn lichaam zie laten verslappen door het oordeel dat ik mij zal forceren als ik mijn wil inzet om iets voor mekaar te krijgen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn lichaam belast. In plaats ervan beweeg ik een en gelijk als mijn lichaam

Share


3 reacties

Martijn’s Reis naar Leven. Iets anders doen dan ik had kunnen doen. Dag 512

imagesAls ik iets niet doe wat ik me voorgenomen had of waarvan ik dacht, dat moet ik nog doen en dat zou nu wel mooi kunnen en ik doe het dan toch niet, dan, terwijl ik in plaats ervan iets anders doe, denk ik daar steeds even aan en dat levert me een soort  energie op, een mengsel van negatieve en positieve energie. Negatief omdat ik er een slecht gevoel over heb dat ik niet doe wat ik had kunnen doen. Ik vraag me b.v. met een zekere angst af of er later nog wel een gelegenheid zal zijn, of dat iemand misschien boos op me zal zijn. Of met een gespannen onzekerheid vraag ik me af wat de eventuele gevolgen zullen zijn. Positief omdat ik mijn vrije wil doe.

 

Dit vind ik een lastig punt: als ik me iets voorgenomen, of iets toegezegd heb, dan heb ik mezelf, mijn wil, vastgelegd. Ik zit er aan vast, nu moet ik dat ook doen. Weg is mijn  gevoel van vrijheid. Ik vergeet blijkbaar dat ik op het moment van toezegging ook mijn vrije wil gebruikte/toepaste. Dat voelt van ‘ik neem een verantwoordelijkheid op me’. Iets op me nemen betekent dat ik er onder zit, ja er onder gebukt ga.. Ben ik vrij om ja of nee te zeggen? Of voel ik direct een moeten/een claim

Gisteren had ik zo’n gevalletje. Ik had m’n zus toegezegd te verven in haar huis en ik had daar de tijd voor ‘smiddags. Het weer was heel kalm en geschikt om nog wat testvluchten te maken met m’n nieuwe elektrische deltavlieger. ik besloot dat laatste te gaan doen en op de heenweg voelde ik: onzekerheid, ‘doe ik hier nu wel goed aan’, en ik suste die met, ‘ik kan het daarna nog wel even doen’. En tijdens het vliegen en het verstrijken van de tijd had ik nu en dan dergelijke gedachten en emoties en gevoelens. Het vliegen ging heel goed, daar was ik heel tevreden en vervuld mee. Tegen de tijd dat ik thuis kwam besloot ik dat ik liever/beter niet meer kon gaan verven, het werd al wat later en het was weer zo’n heisa. Wat later had ik op basis van deze brij van emoties en gevoelens, een kick gecreëerd waar ik van tijd tot tijd in opging. Ik gebruikte dan een herinneringsplaatje van de vlieger en voelde daarbij een kick over hoe goed geslaagd het was geweest en een soort vermetelheid dat ik het gedaan had.

 

Vanochtend werd ik wakker met een pijnlijke plek helemaal achter in m’n kaak rechts, die zei: “hee, ik ben de consequentie! Hier moet je in gaan kijken en het uitpluizen en corrigeren, anders word ik op den duur een kaakontsteking!” Want ik kan wel met deze gekkigheid bezig zijn maar mijn lichaam is er ook nog. Die positieve en negatieve energieën creëer ik van de energie van mijn lichaam, het is dus belastend. Het meest opmerkelijke was wel dat ik er zelf last van had dat ik deze kicks ervoer. Omdat ik daardoor niet concreet hier bij mezelf ben en niet effectief bezig kan zijn. Blijkbaar heb ik een subpersoonlijkheid gecreëerd die voor z’n bestaan kicks nodig heeft en stem ik ermee in die te worden van tijd tot tijd. Hier wil ik een einde aan maken want zoals gezegd ik ontneem mezelf de mogelijkheid om effectief te zijn in mijn activiteiten. Ja zelfs in die mate dat het me soms een crash oplevert met een vliegtuig omdat ik ergens niet op gelet heb!

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling ‘iets niet doen wat ik had kunnen doen’ tegenover ‘iets anders doen dan ik had kunnen doen’.

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als de tegenstelling ‘iets niet doen wat ik had kunnen doen’ tegenover ‘iets anders doen dan ik had kunnen doen’ – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mezelf in een frictie plaats. Ik adem en ik maak mijn startpunt helder in mezelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben met deze tegenstelling een frictie te veroorzaken waarmee ik energie genereer die ik ervaar als emotie en/of gevoel

 

Wanneer en als ik me met deze tegenstelling een frictie zie veroorzaken waarmee ik energie genereer die ik ervaar als emotie en/of gevoel –  stop ik en adem ik – Ik realiseer me dat ik me afscheid van de werkelijkheid. Ik stabiliseer mezelf zodat ik hier ben

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf in en als subpersoonlijkheid in stand te houden door het beleven/ervaren van deze positieve en negatieve energie

 

Wanneer en als ik me mezelf in en als subpersoonlijkheid in stand zie houden door het beleven/ervaren van deze positieve en negatieve energie als gevoelens en emoties – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mezelf tekort doe door me te beperken tot een subpersoonlijkheid. Ik adem en ik breid mijn bestaan uit in de werkelijkheid hier

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat dit niet ik is, wie ik ben

 

Wanneer en als ik me niet zie begrijpen/zien/me niet zie realiseren dat dit niet is wie ik ben, slechts een ooit aanvaarde illusionaire bestaansvorm – stop ik en adem ik – ik aanschouw voor een moment hoe ik bezig ben, hoe mijn lichaam voelt, hoe mijn bewegingen zijn, waar ik mijn aandacht heb. En ik adem tot ik mezelf stabiel hier heb

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier ben en in plaats van hier te zijn besta in en als energie-ervaring

 

Wanneer en als ik me niet zie begrijpen/zien/me niet zie realiseren dat ik hier ben en in plaats van hier te zijn besta in en als energie-ervaring – stop ik en adem ik – ik maak het stil in mezelf tot er niet meer beweegt dan de adem. Zo ben ik weer hier.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben naderhand een kick te creëren door terug te denken aan wat ik heb gedaan terwijl ik dacht dat ik iets anders had kunnen doen.

Wanneer en als ik me een kick zie creëren door terug te denken aan wat ik heb gedaan terwijl ik dacht dat ik iets anders had kunnen doen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik van een negatieve ervaring, de frictie van de tegenstelling, een positieve ervaring loop te maken. Ik vergeef mezelf de frictiecreatie en ik bepaal me tot waar ik mee bezig ben in de realiteit van het moment.

Share


Een reactie plaatsen

Martijn’s Reis naar Leven. Overlevingsstrategie, zelfvergevingen, -correcties. Dag 511

imagesIntelligent zijn/slim en knap zijn werd mijn overlevingsstrategie. Ik werd gewaardeerd en het koste me weinig moeite. Informatie opdoen en combineren en reproduceren

Doordat jij veel meer weet dan ik en meer gewaar bent van allerlei, triggert dat de angst dat ik dom blijk te zijn en dit ondermijnt mijn overlevingsstrategie

Ik ben dan ook bang dat ik jou niet begrijp.

Daarachter vind ik de angst dat jij mij begrijpt, doorziet, dat ik niet mijn bestaan op mezelf heb gegrondvest maar op een strategie die ik voor mij mijn bestaan laat vestigen

Daarom wil ik verborgen blijven, ik wil niet meer naar jou toe.

Er achter zie ik dat ik me van jongs af aan ben gaan afscheiden van de mensen om me heen en daarmee van mezelf als levend fysiek wezen. En nu wil ik afgescheiden blijven omdat ik de indruk heb dat dit mij mijn bestaan geeft. Zolang doe ik het al zo.

Dit is geen bestaan dit is een illusie, anders had ik er geen angst om. Ik wil dit beëindigen en mezelf een bestaan geven in de eenheid en gelijkheid van het fysieke leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de illusie van afgescheidenheid te bestaan

Wanneer en als ik me in en als de illusie van afgescheidenheid zie gaan/bestaan – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn overlevingsstrategie laat werken waarin ik mij moet afzetten tegen anderen, mij moet onderscheiden. In plaats ervan zie ik hoe alles hier bestaat in een samenhangende eenheid

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als intelligent/knap/slim te manifesteren als overlevingsstrategie.

Wanneer en als ik me als intelligent/knap/slim zie manifesteren als overlevingsstrategie – stop ik en adem ik – Ik realiseer me dat mijn vermeende intelligentie/slimmigheid/knapheid slechts beperkt is tot de geest/de mind. In plaats ervan adem ik mezelf hier in de realiteit zodat ik hier ben om te zien en te horen wat hier is en er in deel kan nemen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me af te scheiden van mijn medemens op basis van vermeende superioriteit qua intelligentie

Wanneer en als ik me zie afscheiden van mijn medemens op basis van vermeende superioriteit qua intelligentie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat me afscheiden het domste is wat ik kan doen. lol. In plaats ervan realiseer ik me dat we hier allemaal in hetzelfde schuitje zitten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hierbij slechts oog te hebben voor mijn  eigenbelang

Wanneer en als ik me hierbij alleen oog zie hebben voor mijn eigenbelang – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in een overlevingsmodus ben. In plaats ervan kijk ik wat degene kan assisteren en ondersteunen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik op iemand dom over kom omdat het mij in en als overlevingsstrategie onderuit haalt en daarom mij terug trek uit contact met mensen die mij zouden kunnen doorzien

Wanneer en als ik me bang zie zijn dat ik op iemand dom over kom, wat mij in en als overlevingsstrategie onderuithaalt en me daarom terug trek uit contact met mensen die mij zouden kunnen doorzien – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me bezeten laat zijn door mijn overlevingsstrategie. In plaats ervan adem ik door de angst heen en ga ik het contact aan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij als een mysterieuze, speciale persoon te presenteren om mijn bestaan in en als overlevingsstrategie te verhullen

Wanneer en als ik me als een mysterieuze en speciale persoon zie presenteren om mijn bestaan in en als overlevingsstrategie te verhullen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik iets onwerkelijks aan het beschermen ben. In plaats ervan laat ik deze versluiering vallen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat iemand doorziet dat ik een overlevingsstrategie een bestaan voor mij laat vestigen

Wanneer en als ik me bang zie zijn dat iemand doorziet dat ik een overlevingsstrategie een bestaan voor mij laat vestigen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik de overlevingsstrategie belangrijker heb gemaakt dan mezelf en dat ik bang ben om me dat te realiseren. In plaats ervan verwijder ik het oordeel en ontmantel ik de overlevingsstrategie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf dom te vinden dat ik een overlevingsstrategie mijn bestaan laat vestigen

Wanneer en als ik me mezelf dom zie vinden dat ik een overlevingsstrategie mijn bestaan laat vestigen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me niet kan veroordelen omdat ik het niet eerder gewaar was. In plaats ervan ga ik voort deze mind constructie te verwijderen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik zonder mijn overlevingsstrategie geen mogelijkheid heb om me een bestaan te verschaffen en dat deze dus met hand en tand koste wat kost verdedigd moet worden

Wanneer en als ik zie geloven dat ik zonder mijn overlevingsstrategie geen mogelijkheid heb om me een bestaan te verschaffen en dat deze dus met hand en tand koste wat kost verdedigd moet worden – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als overlevingsstrategie in feite geen bestaan heb omdat het slechts een constructie in mijn mind is. In plaats ervan – ik besta zelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik moet vechten als iemand mij met woorden de baas dreigt te worden

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik moet vechten als iemand me met woorden de baas dreigt te worden – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als overlevingsstrategie het gevoel heb dat ik mijn grip op mijn bestaan verlies. In plaats ervan – ik laat mijn overlevingsstrategie niet langer voor mij optreden zodat ik kan zien en horen wat er gedeeld wordt en zelf mijn antwoord bepaal

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben alleen nog maar geïnteresseerd te zijn in het voortbestaan van mijn strategie en in feite niet eens geïnteresseerd te zijn in het voortbestaan van mezelf

Wanneer en als ik me alleen nog maar geïnteresseerd zie in het voortbestaan van mezelf in en als overlevingsstrategie en in feite niet eens in het bestaan van mezelf – stop ik en adem ik – ik haal de onderdrukking van mezelf af en geef me de ademruimte.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn overlevingsstrategie belangrijker te maken dan mezelf

Wanneer en als ik me mijn overlevingsstrategie belangrijker zie maken dan mezelf – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me bezeten laat zijn door de overlevingsstrategie. In plaats ervan – ik adem door de angst heen die aan de basis ervan ligt en ik ben hier

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als de superioriteit van mijn overlevingsstrategie alles en iedereen inclusief mezelf totaal te minachten en te veronachtzamen.

Wanneer en als ik me in en als superioriteit van mijn overlevingsstrategie alles en iedereen inclusief mezelf totaal zie minachten en veronachtzamen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mijn strategie zijn doel volstrekt voorbij is geschoten. In plaats ervan zie ik de gelijkheid

Ik vecht dus voor het behoud van mijn overlevingsstrategie, niet voor het behoud van mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vechten voor het behoud van mijn overlevingsstrategie

Wanneer en als ik me zie vechten in en als overlevingsstrategie voor mijn behoud – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mijn overlevingsstrategie een doel op zich is geworden, wat niet de bedoeling is. Ik geef dit vechten op en ik stel mezelf in de plaats van de strategie. ik hoef niet te vechten voor mijn behoud. Ik behoud mezelf door te ademen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zo vecht voor het behoud van mijn beperktheid

Wanneer en als ik me zie vechten voor het behoud van mijn beperktheid in en als een overlevingsstrategie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mij opsluit in een construct in de mind. Ik adem me vrij hieruit tot eenheid en gelijkheid in het fysieke bestaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat angst een onderdeel is van de overlevingsstrategie, niet van mezelf.

Wanneer en als ik me niet zie zien/begrijpen/me realiseren dat de angst een onderdeel is van mijn overlevingsstrategie, niet van mijzelf – stop ik en adem ik – ik verlangzaam mezelf tot ik er zicht op heb en ik adem door de angst heen

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben der werkelijkheid als amusement te ervaren, er om te lachen

Wanneer en als ik me de werkelijkheid als amusement zie ervaren – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in afgescheidenheid ben. In plaats ervan ben ik hier een met en gelijk aan wat hier is.

Share


2 reacties

Martijn’s Reis naar Leven. Een vliegongeluk als wake up call. Dag 510

downloadIk was zeer opgetogen en enthousiast om een nieuwe radiografisch bestuurbare vliegmachien de lucht in te laten, de voorbereiding voor de vlucht kon me niet snel genoeg gaan. Eindelijk was het dan zover! ik liet de machine vaart maken, hij steeg op, maakte een bocht en stortte neer. lol. Vlak achter een vader en zoon. Ik vreesde direct dat ik hier om veroordeeld zou worden door enkele van de overige omstanders. En dat is gek, goed beschouwd, omdat ik het toestel helemaal niet fout bestuurd had. Het had in het geheel niet gereageerd op mijn besturing. Ik voelde me blijkbaar schuldig over mijn energetisch geladen toestand en projecteerd dat nu. Ook vreesde ik dat de vader boos zou zijn, hoewel hij heel beheersd het toestel oppakte en wat verder naar achteren neerzette. Ik vreesde blijkbaar mijn eigen boosheid omdat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd had me zo te laten meeslepen door de gevoelens. Ook hier een projectie dus.

Verder zei ik o.a.: “sorry” en “neem me niet kwalijk” om hem gerust te stellen wat hij helamaal niet nodig had, hij was prima gerust dat kon je zo zien. In feite had ik geruststelling van mezelf nodig. Dus alweer een projectie.

Projecteren is een activiteit in de mind, in de geest, het is duidelijk dat ik absoluut niet goed hier was, in de realiteit, dat ik me mee had laten slepen door de positieve energieën van verheugen, opgetogen zijn, verlangen. Wellicht had ik als ik nuchter was gebleven gezien dat de draad van de ontvanger kans liep om door de propellor doorgesneden te worden, wat later het geval bleek te zijn geweest, waardoor het toestel onbestuurbaar was. Wellicht had ik dan zelfs de start afgebroken omdat ik zag dat het toestel er te lang over deed om los te komen van de grond.

Het is me voorheen vaker overkomen dat er dingen fout gingen doordat ik hyper was van gevoelens met betrekking tot het vliegen. Dus gelukkig dat ik geen mensen geraakt heb laat ik me deze ‘wake up call’ niet negeren en mezelf stoppen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me mee te laten slepen door positieve energiën die door m’n lichaam bewegen

 

Wanneer en als ik me mee zie laten slepen door positieve energieën die door m’n lichaam bewegen – stop ik en dem ik – ik realiseer me dat ik niet goed hier ben en het risico loop dat ik dingen mis waardoor er dingen mis gaan. In plaats ervan – ik adem tot zelfstabiliteit

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben positieve energiën op te wekken in mezelf door het beeld van mijn nieuwe vliegmachien in de blauwe lucht

 

Wanneer en als ik me positieve energiën zie opwekken in mezelf door het beeld van mijn nieuwe vliegmachien in de blauwe lucht – stop ik en adem ik – ik laat het beeld los en focus op de realiteit die voor m’n neus is.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet te stoppen in de opbouw van deze energiën in mezelf

 

Wanneer en als ik me mezelf niet zie stoppen in de opbouw van deze energieën in mezelf – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat als ik het niet actief stop, het niet vanzelf stopt. Ik sta stil en adem tot het stil is in mezelf.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze positieve energiën/deze gevoelens zo ver op te laten lopen dat ik factoren in de realiteit negeer/over het hoofd zie

 

Wanneer en als ik me deze positieve energiën/deze gevoelens zo ver op zie laten lopen dat ik factoren in de realiteit negeer/over het hoofd zie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik de realiteit misbruik om op te gaan in m’n ervaring. Ik verlangzaam tot ik mijn volle aandacht bij elke fysieke handeling heb.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als gevoelens in plaats van in en als de realiteit

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als gevoelens in plaats van in de realiteit – stop ik en adem ik – ik adem en ik stabiliseer mezelf tot er geen gevoelsreacties meer zijn

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben opzettelijk de realiteit te veronachtzamen om maar op te kunnen gaan in deze mix van gevoelens van opgetogenheid, verheugen en verlangen en enthousiasme

 

Wanneer en als ik me opzettelijk de realiteit zie veronachtzamen om maar op te kunnen gaan in deze mix van gevoelens – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik bezig ben op korte termijn brokken te creëren. Ik breng mezelf hier en ik betrek mezelf bij de handelingen die ik hier verricht

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben welbewust het risico voor mijn medemensen op letsel te negeren en mijn gevoelens voor laat gaan

 

Wanneer en als ik me welbewust het letsel voor mijn medemensen het risico voor mijn medemensen op letsel zie negren en mijn gevoelens voor laat gaan – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mijn verantwoordelijkheid ernstig te kort laat schieten. Ik ga eerst na of hun veiligheid gewaarborgd is zover als ik het zeker kan stellen.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben welbewust de realiteit te negeren van een mogelijk technisch falen van de vliegmachine

 

Wanneer en als ik me welbewust de realiteit zie negeren van een mogelijk technisch falen van de vliegmachine – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat zelfs de machine me niet kan schelen meegesleept als ik me heb laten worden door een beeld en door gevoelens. Ik loop alles zorgvuldig na voordat ik hem in werking stel.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het beeld in mijn mind/geest in plaats van in en als de realiteit

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als het beeld in mijn mind/geest in plaats van in en als de realiteit – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mezelf zo tot een fictief bestaan reduceer. Ik neem weer deel aan de realiteit hier

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als het verlangen naar bewondering door mijn medemensen in plaats van in en als de realiteit

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als het verlangen naar bewondering door mijn medemensen in plaats van in en als de realiteit – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me heb teruggetrokken uit de realiteit om dit miniscule verlangentje te maken tot het enige waar ik voor besta. Ik geef dit op om er de realiteit voor in de plaats te zetten

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de realiteit te misbruiken om te bestaan in en als gevoelens

 

Wanneer en als ik me de realiteit zie misbruiken om te bestaan in en als gevoel – stop ik en adem ik – ik realiser me dat ik wat echt is opoffer voor een voorbijgaande ervaring. Ik kom bij zinnen

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in feite tegen mijn medemensen te zeggen: jullie lot kan mij niet schelen, mijn gevoelens, mijn verlangen naar jullie bewondering en het beeld in mijn hoofd van de vliegmachien in de blauwe lucht  zijn het enige wat telt

 

Wanneer en als ik me het lot van mijn medemensen zo zie veronachtzamen en mijn gevoel het enige zie maken wat telt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat in een staat van bezetenheid ben. Ik ga stil staan en ik doe niks. ik haal mezelf uit deze toestand en adem tot ik zelfstabiel ben. Dan kijk ik wat het beste is voor iedereen op dat moment.

 

En dit wordt hier duidelijk dat het verlangen naar bewondering door mijn medemensen over mijn mooie, goed vliegende vliegmachien samenhangt met de angst voor kritiek/afwijzing/afkeuring/negeren als hij het niet doet/neer stort. Ik zie dat het een het ander creëërt.

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling ‘verlangen naar bewondering/erkenning/goedkeuring’ tegenover ‘angst voor kritiek/afwijzing/afkeuring/negeren

 

Wanneer en als ik me zie bestaan in en als deze tegenstelling – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik van de ene pool naar de andere heen en weer beweeg, gevangen in deze pendel, instabiel hierdoor. In plaats ervan – ik focus op een zorgvuldige praktische uitvoering van de hobby waarbij het me er om gaat dat de vliegmachine tot z’n recht komt door de wijze waarop ik hem behandel

 

Share


1 reactie

Martijn’s Reis naar Leven. Zelfcorrecties op niet hier zijn. Dag 509

download

Voortzetting van Dag 508, Een vraag niet horen.

Wanneer en als ik me niet zie merken dat ik slechts vagelijk naar de vraag luister – stop ik en adem ik – in plaats ervan –  ik breng mezelf hier in de realiteit om te kunnen horen

Wanneer en als ik me genoegen zie nemen met het expres vagelijk verstaan van de vraag – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik niet goed hier ben en meer in mijn alternatieve mind reality, van waaruit ik in feite zeg: ‘’bekijk het maar met je vraag’’. In plaats ervan – ik maak me een met en gelijk aan degene om te zien wat er gevraagd wordt.

Wanneer en als ik me zie aan nemen dat ik de vraag kan horen terwijl ik die expres maar vagelijk tot me door laat dringen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mezelf manipuleer met dit geloof/deze aanname. In plaats ervan – ik haal me uit deze hooghartige zelf-voor-de-malhouderij om daadwerkelijk te horen wat de vraag is

Wanneer en als ik me zie vertrouwen op een denkbeeldig vermogen dat automatisch de vraag voor mij hoort en er een adekwaat antwoord op geeft uit mijn opgeslagen kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik degene die de vraag stelt ernstig tekort doe door degene af te schepen met een ‘kruimel’ kennis en informatie. In plaats ervan – ik maak mij een en gelijk aan de vraagsteller om te zien wat er gevraagd wordt

Wanneer en als ik mezelf zie zo zonder te zien/begrijpen/realiseren dat mijn antwoord niet meer dan een gok is – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik helemaal los ben van de werkelijkheid van de vraag die me gesteld wordt. In plaats ervan – ik herpak me en ik geef toe dat ik de vraag opnieuw moet horen

Wanneer en als ik me mezelf en de ander volstrekt niet serieus zie nemen maar achteloos zie behandelen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in de comfortzone van mijn eigen mind zit en de realiteit buiten sluit. In plaats ervan – ik breng mezelf weer bij zinnen

Wanneer en als ik mezelf zo zie zonder te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik feitelijk bedoel: “fuck you met je vraag” – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in de mind feitelijk geen bestaan heb, dus ik kan daar niet eeuwig bijven. In plaats ervan – ik herpak mezelf om terug te keren in de realiteit hier en deze te aanvaarden

Wanneer en als ik me expres niet zie zeggen: “ik wil nu wat anders doen” en daardoor m’n aandacht half bij het een en half bij het ander zie hebben – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik een vuil spelletje zit te spelen. In plaats ervan – ik zet me weer met twee voeten op de grond en zo kan ik makkelijk switchen omdat als ik hier aanvaard er geen afgescheidenheid is tussen het een en het ander

Wanneer en als ik me mezelf in wazigheid zie hullen om de ander op de achtergrond te plaatsen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me terugtrek uit de realiteit waardoor ik niet meer goed kan horen wat er gevraagd wordt. In plaats ervan – ik adem een paar keer stevig om de waas te verdrijven en ik grond mezelf hier in de realiteit

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik zonder kennis en informatie met lege handen sta – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik moet wennen aan ‘mezelf met lege handen’. In plaats ervan – ik ‘leer’ mezelf als zodanig kennen

Wanneer en als ik me onhandig zie voelen zonder mijn kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik heel goed kan horen en zien en daarom – in plaats ervan – ik neem mijn beslissingen op basis van wat het beste is voor iedereen, in plaats van op een voortzetting van het verleden.

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben in de lucht te bungelen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat het een projectie is van mijn ‘bestaan’ in en als de mind. In plaats ervan – ik grond mezelf

Wanneer en als ik me zie denken dat ik boos moet worden en boos zal bestaan als ik uit kennis en informatie ga – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit stamt uit de kindertijd waarin ik in de boosheid van mijn ouders terecht kwam als ik niet de geprogrammeerde kennis en informatie toepaste. In plaats ervan – ik aanvaard mezelf als stilte wanneer ik buiten mijn programmering ben

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat boosheid de manier is om me te handhaven als ik uit kennis en informatie treed, als ik voorbij de grens van mijn programmering ga – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat boosheid de manier was waarop ik als kind tegemoet werd getreden als ik buiten de aangebrachte programmering trad. In plaats ervan – ik kijk in de stilte; er is geen boosheid

Wanneer en als ik me bang zie zijn om boosheid te ontmoeten wanneer/als ik buiten de grenzen van mijn programmering ga – stop ik en adem ik – Ik realiseer me dat angst een verdedigingsmechanisme van de programmering is. In plaats ervan – ik adem mezelf hier tot zelfstabiliteit

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik boosheid nodig heb om me te handhaven als ik de grenzen van mij programmering overschrijd. Ik realiseer me dat de programmering boosheid inzet om zichzelf te laten voeden en in stand te houden en te handhaven. In plaats ervan – ik ben hier, zelf-stabiel.

Wanneer en als ik me wanhoop zie voelen op dit punt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat wanhoop een poging van de programmering is om me binnen z’n grenzen te houden. In plaats ervan – ik adem flink en aanvaard de stilte en ik doe wat ik te doen heb in het proces van de Reis naar Leven

Wanneer en als ik me stiekem een houding zie hebben van ‘zoek het maar uit, ik blijf in mijn kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat de programmering hier voor mij denkt. In plaats ervan – ik schud deze gedachte van me af en blijf er niet in hangen, ik zet de volgende stap die het beste is voor iedereen.

Wanneer en als ik me niet zie willen veranderen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mijn programmering voor mij denkt. In plaats ervan – ik schud deze ‘mind set’ van me af en ik zet de volgende stap in mijn proces van zelfcorrectie en doen wat het beste is voor iedereen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vrezen dat ik in onmogelijke conflicten terecht kom en m’n geduld zal verliezen en allerhande lelijkheid over de mensen zal uitstorten. In plaats van in te zien dat dat is wat ik nu doe, waarin ik basically tegen mensen zeg: “klets maar een eind raak, ik bekijk het wel zo’n beetje, niet echt dus’’. Ik stel me ten doel te ademen voordat ik spreek om te zien wat het beste is voor iedereen om te zeggen.

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik me uit alle macht moet onderdrukken en onderdrukt houden – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit de fundamentele functie van mijn programmering is. In plaats ervan – ik adem diep om voor mezelf mijn zelfbestaan te vestigen

Wanneer en als ik me zie geloven dat zelfonderdrukking mijn kracht is – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als de programmering zo kracht ervaar. In plaats ervan – ik adem diep en realiseer zelfkracht

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat als ik mezelf onderdrukt heb ik mijn gang kan gaan, dat mijn leven dan vanzelf gaat – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit gevoel komt doordat ik mijn geprogrammeerde zelf voor mij door laat gaan. In plaats ervan – ik beslis zelf wat ik doe en wie ik ben in wat ik doe.

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik als ik mezelf onderdrukt heb, de vrijheid heb om te doen en te laten, te spreken en te zwijgen hoe ik maar wil, zonder dat ik ergens voor verantwoordelijk gehouden kan worden omdat ik de ‘ik’ uit de vergelijking/de rekensom verwijderd heb – stop ik en adem ik – want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik nog steeds gewaar ben wat ik doe. In plaats ervan – ik neem de vrijheid om verantwoordelijk te zijn

Wanneer en als ik mezelf in deze zelfonderdrukte staat genoegen zie nemen met maar zo’n beetje hier zijn, in de realiteit en het meeste ervan langs me heen te laten gaan – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik zo niet effectief kan zijn in de realiteit. In plaats ervan – ik adem me wakker uit de roes en doe wat ik kan doen op de Reis naar Leven

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik een samenzweerder ben als ik met mensen praat over hoe de matrix innerlijk en uiterlijk in mekaar steekt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit een beeld/emotie uit de matrix zelf is. In plaats ervan – ik adem en ik schud dit van me af. Ik ben simpel hier en ik benoem wat iedereen kan zien die hier is

Wanneer en als ik me zie denken dat ik iemand word die ‘het beter weet’ als ik uit mijn kennis en informatie stap – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit een projectie is. In plaats ervan – ik sta eenvoudig in de stilte en ik spreek uit wat hier is

Wanneer en als ik me zie hebben besloten dat ik me niet zo hoef te interesseren voor wat er zich zo al aandient in de realiteit, omdat ‘niks van vitaal belang is’, ik zit immers comfortabel in mijn alternatieve innerlijke ‘realiteit’ – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat er geen vitaliteit is in mijn alternatieve innerlijke realiteit en dit naar buiten projecteer. In plaats ervan – ik verman me en vat het werk weer aan wat ik concreet kan doen.

Wanneer en als ik me zie denken er een hekel aan te hebben als alles in goede banen wordt geleid omdat ik dat zie als iets van het huidige systeem/de matrix wat zichzelf in een dodelijke wurggreep draait. En alles liever een beetje op zijn beloop laat, een beetje chaotisch en geïmproviseerd omdat ik denk dat ik daarmee het systeem saboteer – stop ik en adem ik – want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik projecteer: ik saboteer mezelf door deze manier van doen, ik speel niet veel klaar. In plaats ervan – ik ga effectief en efficient te werk

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik niet meer kan bewegen als ik buiten mijn programmering kom – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als mijn programmeringske niet noemenswaardig beweeg en dit projecteer. In plaats ervan – ik adem goed door om mezelf in beweging te brengen/te houden

Wanneer en als ik me dit gebaar zie willen maken van zelfonderdrukking ter linker zijde van mijn lichaam – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat het een oud ding is wat ik ooit als ‘oplossing’ heb aangenomen om in situaties toe te passen. In plaats ervan – ik grond mezelf hier in de fysieke realiteit.

Wanneer en als ik me bang zie zijn dat de werkelijkheid verandert, dat ik mijn houvast kwijt ben doordat ik de dingen niet meer op een normale manier zie, in hun normale perspectief, maar dat het beeld gaat vervormen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik de realiteit niet goed zie in en als mijn geprogrammeerde zelf. In plaats ervan – ik breng mezelf hier om te zien wat hier is.

Share


2 reacties

Martijn’s Reis naar Leven. Een vraag niet horen. Dag 508

imagesHet gebeurt me nog al ‘s dat iemand een vraag stelt en dat ik een antwoord geef wat geen antwoord op de vraag is. Wat is dat voor iets?

Als ik terugkijk dan zie ik dat ik of 1. met een half oor luisterde of 2. de vraag niet begreep of 3. dat het een vraag was waarop ik het antwoord niet wist.

In het eerste geval heb ik m’n aandacht al bij iets anders en aangezien ik een man ben kan ik dan niet daarnaast voldoende aandacht opbrengen voor iets anders en stom genoeg maak ik dan niet de keuze om òf te zeggen ‘momentje’ òf wat ik aan het doen ben onmiddelijk te laten schieten om mijn volledige aandacht bij de vraag te hebben.

In het tweede geval dat ik de vraag niet begreep dat komt b.v. doordat ik niet voldoende bekend ben met het onderwerp. Ik vang dan alleen wat losse woorden op, de rest kan ik niet computen, en aan de hand van die paar woorden neem ik dan aan dat ik weet waar het over gaat en daar geef ik dan antwoord op. Op mijn eigen gedachten dus. lol.

In geval drie begrijp ik de vraag wel, maar ik weet het antwoord niet. Dan zoek ik in m’n geheugen naar aanverwante informatie en die geef ik dan als non-antwoord.

Dit is allemaal beslist niet het beste voor ‘iedereen’, dus ik wil het corrigeren.

Eerst zelfvergeving toepassen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te merken dat ik expres slechts vagelijk naar de vraag luister

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben genoegen te nemen met het expres vagelijk verstaan van de vraag

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan te nemen dat ik de vraag kan horen terwijl ik die expres maar vagelijk tot me door laat dringen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vertrouwen op een denkbeeldig vermogen dat automatisch de vraag voor mij hoort en er een adekwaat antwoord op geeft uit mijn opgeslagen kennis en informatie wat ik dan alleen nog hoef uit te spreken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn antwoord niet meer dan een gok is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de ander en mezelf volstrekt niet serieus te nemen maar achteloos te behandelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik feitelijk bedoel: “fuck you met je vraag”.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben expres niet te zeggen: “ik wil nu wat anders doen” en daardoor m’n aandacht half bij het een en half bij het ander te hebben

Er gebeurt dus, ik doe dus al iets voordat de vraag komt. Ik heb me dan al teruggetrokken uit de conversatie en de ander heb ik op de achtergrond geplaatst, die is nu als een soort achtergrond muziek aanwezig, aanwazig kan ik beter zeggen. Hoe gaat dat.

Ik ben dan meestal al een tijdje aan het switchen geweest tussen het een en de ander die af en toe wat vraagt of zegt. Ik kan daardoor het ene onderwerp niet goed bevatten omdat ik het bevattingsproces steeds onderbreek dus dan besluit ik na een tijdje vruchteloos proberen mijn aandacht er meer op te richten en dat betekent dat de ander veel verder op de achtergrond komt. En als die dan wat zegt of vraagt dan ben ik niet meer bereid mijn aandacht weer los te maken van hetgeen ik aan het bevatten ben. En dan kan ik dus niet horen.

Ik kan moeilijk de hele tijd me nergens anders mee bezig houden en voortdurend mijn aandacht beschikbaar houden voor het geval de ander soms misschien zo nu en dan iets wil zeggen of vragen waarop ik dan direct met m’n volledige aandacht kan ingaan.

Dit voelt voor mij als een onoplosbaar probleem.

Ik heb het met Sylvie besproken. En wat duidelijk werd is dat ik aan het eind van mijn  programmering kom in de beschreven situatie. En daarom

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik zonder kennis en informatie met lege handen sta

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me onhandig te voelen zonder mijn kennis en informatie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben in de lucht te bungelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik boos moet worden en boos zal bestaan als ik uit kennis en informatie ga

vermoedelijk als kind wanneer ik handelde in het moment en niet vanuit de kennis en informatie die mijn ouders me bijbrachten/opdrongen ontmoette ik boosheid. Dus voor mij was het de keuze: òf veilig en comfortabel in/als kennis en  informatie bestaan òf in de boosheid die hier is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat boosheid de manier is om me te handhaven als ik uit kennis en informatie treed, als ik voorbij de grens van mijn programmering ga.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om boosheid te ontmoeten als ik buiten de grenzen van mijn programmering ga

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik boosheid nodig heb om me te handhaven als ik de grenzen van mij programmering overschrijd. In plaats van me te realiseren dat de programmering boosheid inzet om zichzelf te laten voeden en in stand te houden en te handhaven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wanhoop te voelen op dit punt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben stiekem een houding te hebben van ‘zoek het maar uit ik blijf in mijn kennis en informatie’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te willen veranderen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vrezen dat ik in onmogelijke conflicten terecht kom en m’n geduld zal verliezen en allerhande lelijkheid over de mensen zal uitstorten. In plaats van in te zien dat dat is wat ik nu doe, waarin ik basically tegen mensen zeg: “klets maar een eind raak, ik bekijk het wel zo’n beetje’’.

ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf uit alle macht moet onderdrukken en onderdrukt moet houden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat dat mij kracht geeft, dat ik daarmee mezelf kracht geef, dat dat mijn kracht is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat als ik mezelf onderdrukt heb ik mijn gang kan gaan, dat mijn leven dan vanzelf gaat

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik als ik mezelf onderdrukt heb, de vrijheid heb om te doen en te laten, te spreken en te zwijgen hoe ik maar wil, zonder dat ik ergens voor verantwoordelijk gehouden kan worden, omdat ik de ‘ik’ uit de vergelijking/de rekensom had verwijderd

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in deze zelfonderdrukte staat genoegen te nemen met maar zo’n beetje hier zijn, in de realiteit en het meeste ervan langs me heen te laten gaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik een samenzweerder ben als ik met mensen praat over hoe de matrix innerlijk en uiterlijk in mekaar steekt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik iemand word die ‘het beter weet’ als ik uit mijn kennis en informatie stap

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben voor mezelf te hebben besloten dat ik me niet zo hoef te interesseren in wat er zich zo al aandient in de realiteit, want niks is van vitaal belang, ik zit immers comfortabel in mijn alternatieve innerlijke ‘realiteit’

Share