martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Een vraag niet horen. Dag 508

2 reacties

imagesHet gebeurt me nog al ‘s dat iemand een vraag stelt en dat ik een antwoord geef wat geen antwoord op de vraag is. Wat is dat voor iets?

Als ik terugkijk dan zie ik dat ik of 1. met een half oor luisterde of 2. de vraag niet begreep of 3. dat het een vraag was waarop ik het antwoord niet wist.

In het eerste geval heb ik m’n aandacht al bij iets anders en aangezien ik een man ben kan ik dan niet daarnaast voldoende aandacht opbrengen voor iets anders en stom genoeg maak ik dan niet de keuze om òf te zeggen ‘momentje’ òf wat ik aan het doen ben onmiddelijk te laten schieten om mijn volledige aandacht bij de vraag te hebben.

In het tweede geval dat ik de vraag niet begreep dat komt b.v. doordat ik niet voldoende bekend ben met het onderwerp. Ik vang dan alleen wat losse woorden op, de rest kan ik niet computen, en aan de hand van die paar woorden neem ik dan aan dat ik weet waar het over gaat en daar geef ik dan antwoord op. Op mijn eigen gedachten dus. lol.

In geval drie begrijp ik de vraag wel, maar ik weet het antwoord niet. Dan zoek ik in m’n geheugen naar aanverwante informatie en die geef ik dan als non-antwoord.

Dit is allemaal beslist niet het beste voor ‘iedereen’, dus ik wil het corrigeren.

Eerst zelfvergeving toepassen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te merken dat ik expres slechts vagelijk naar de vraag luister

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben genoegen te nemen met het expres vagelijk verstaan van de vraag

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben aan te nemen dat ik de vraag kan horen terwijl ik die expres maar vagelijk tot me door laat dringen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vertrouwen op een denkbeeldig vermogen dat automatisch de vraag voor mij hoort en er een adekwaat antwoord op geeft uit mijn opgeslagen kennis en informatie wat ik dan alleen nog hoef uit te spreken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn antwoord niet meer dan een gok is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de ander en mezelf volstrekt niet serieus te nemen maar achteloos te behandelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik feitelijk bedoel: “fuck you met je vraag”.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben expres niet te zeggen: “ik wil nu wat anders doen” en daardoor m’n aandacht half bij het een en half bij het ander te hebben

Er gebeurt dus, ik doe dus al iets voordat de vraag komt. Ik heb me dan al teruggetrokken uit de conversatie en de ander heb ik op de achtergrond geplaatst, die is nu als een soort achtergrond muziek aanwezig, aanwazig kan ik beter zeggen. Hoe gaat dat.

Ik ben dan meestal al een tijdje aan het switchen geweest tussen het een en de ander die af en toe wat vraagt of zegt. Ik kan daardoor het ene onderwerp niet goed bevatten omdat ik het bevattingsproces steeds onderbreek dus dan besluit ik na een tijdje vruchteloos proberen mijn aandacht er meer op te richten en dat betekent dat de ander veel verder op de achtergrond komt. En als die dan wat zegt of vraagt dan ben ik niet meer bereid mijn aandacht weer los te maken van hetgeen ik aan het bevatten ben. En dan kan ik dus niet horen.

Ik kan moeilijk de hele tijd me nergens anders mee bezig houden en voortdurend mijn aandacht beschikbaar houden voor het geval de ander soms misschien zo nu en dan iets wil zeggen of vragen waarop ik dan direct met m’n volledige aandacht kan ingaan.

Dit voelt voor mij als een onoplosbaar probleem.

Ik heb het met Sylvie besproken. En wat duidelijk werd is dat ik aan het eind van mijn  programmering kom in de beschreven situatie. En daarom

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik zonder kennis en informatie met lege handen sta

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me onhandig te voelen zonder mijn kennis en informatie

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben in de lucht te bungelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik boos moet worden en boos zal bestaan als ik uit kennis en informatie ga

vermoedelijk als kind wanneer ik handelde in het moment en niet vanuit de kennis en informatie die mijn ouders me bijbrachten/opdrongen ontmoette ik boosheid. Dus voor mij was het de keuze: òf veilig en comfortabel in/als kennis en  informatie bestaan òf in de boosheid die hier is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat boosheid de manier is om me te handhaven als ik uit kennis en informatie treed, als ik voorbij de grens van mijn programmering ga.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om boosheid te ontmoeten als ik buiten de grenzen van mijn programmering ga

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik boosheid nodig heb om me te handhaven als ik de grenzen van mij programmering overschrijd. In plaats van me te realiseren dat de programmering boosheid inzet om zichzelf te laten voeden en in stand te houden en te handhaven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben wanhoop te voelen op dit punt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben stiekem een houding te hebben van ‘zoek het maar uit ik blijf in mijn kennis en informatie’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te willen veranderen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vrezen dat ik in onmogelijke conflicten terecht kom en m’n geduld zal verliezen en allerhande lelijkheid over de mensen zal uitstorten. In plaats van in te zien dat dat is wat ik nu doe, waarin ik basically tegen mensen zeg: “klets maar een eind raak, ik bekijk het wel zo’n beetje’’.

ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf uit alle macht moet onderdrukken en onderdrukt moet houden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat dat mij kracht geeft, dat ik daarmee mezelf kracht geef, dat dat mijn kracht is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat als ik mezelf onderdrukt heb ik mijn gang kan gaan, dat mijn leven dan vanzelf gaat

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik als ik mezelf onderdrukt heb, de vrijheid heb om te doen en te laten, te spreken en te zwijgen hoe ik maar wil, zonder dat ik ergens voor verantwoordelijk gehouden kan worden, omdat ik de ‘ik’ uit de vergelijking/de rekensom had verwijderd

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in deze zelfonderdrukte staat genoegen te nemen met maar zo’n beetje hier zijn, in de realiteit en het meeste ervan langs me heen te laten gaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik een samenzweerder ben als ik met mensen praat over hoe de matrix innerlijk en uiterlijk in mekaar steekt

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik iemand word die ‘het beter weet’ als ik uit mijn kennis en informatie stap

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben voor mezelf te hebben besloten dat ik me niet zo hoef te interesseren in wat er zich zo al aandient in de realiteit, want niks is van vitaal belang, ik zit immers comfortabel in mijn alternatieve innerlijke ‘realiteit’

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

2 thoughts on “Martijn’s Reis naar Leven. Een vraag niet horen. Dag 508

  1. Pingback: Martijn’s Reis naar Leven. Een vraag niet horen. Dag 507 | Blogs @ UnsharedstoriesBlogs @ Unsharedstories

  2. Pingback: Martijn’s Reis naar Leven. Zelfcorrecties op niet hier zijn. Dag 509 | martijndegraaf1001

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s