martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. Zelfcorrecties op niet hier zijn. Dag 509

1 reactie

download

Voortzetting van Dag 508, Een vraag niet horen.

Wanneer en als ik me niet zie merken dat ik slechts vagelijk naar de vraag luister – stop ik en adem ik – in plaats ervan –  ik breng mezelf hier in de realiteit om te kunnen horen

Wanneer en als ik me genoegen zie nemen met het expres vagelijk verstaan van de vraag – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik niet goed hier ben en meer in mijn alternatieve mind reality, van waaruit ik in feite zeg: ‘’bekijk het maar met je vraag’’. In plaats ervan – ik maak me een met en gelijk aan degene om te zien wat er gevraagd wordt.

Wanneer en als ik me zie aan nemen dat ik de vraag kan horen terwijl ik die expres maar vagelijk tot me door laat dringen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik mezelf manipuleer met dit geloof/deze aanname. In plaats ervan – ik haal me uit deze hooghartige zelf-voor-de-malhouderij om daadwerkelijk te horen wat de vraag is

Wanneer en als ik me zie vertrouwen op een denkbeeldig vermogen dat automatisch de vraag voor mij hoort en er een adekwaat antwoord op geeft uit mijn opgeslagen kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik degene die de vraag stelt ernstig tekort doe door degene af te schepen met een ‘kruimel’ kennis en informatie. In plaats ervan – ik maak mij een en gelijk aan de vraagsteller om te zien wat er gevraagd wordt

Wanneer en als ik mezelf zie zo zonder te zien/begrijpen/realiseren dat mijn antwoord niet meer dan een gok is – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik helemaal los ben van de werkelijkheid van de vraag die me gesteld wordt. In plaats ervan – ik herpak me en ik geef toe dat ik de vraag opnieuw moet horen

Wanneer en als ik me mezelf en de ander volstrekt niet serieus zie nemen maar achteloos zie behandelen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in de comfortzone van mijn eigen mind zit en de realiteit buiten sluit. In plaats ervan – ik breng mezelf weer bij zinnen

Wanneer en als ik mezelf zo zie zonder te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik feitelijk bedoel: “fuck you met je vraag” – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in de mind feitelijk geen bestaan heb, dus ik kan daar niet eeuwig bijven. In plaats ervan – ik herpak mezelf om terug te keren in de realiteit hier en deze te aanvaarden

Wanneer en als ik me expres niet zie zeggen: “ik wil nu wat anders doen” en daardoor m’n aandacht half bij het een en half bij het ander zie hebben – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik een vuil spelletje zit te spelen. In plaats ervan – ik zet me weer met twee voeten op de grond en zo kan ik makkelijk switchen omdat als ik hier aanvaard er geen afgescheidenheid is tussen het een en het ander

Wanneer en als ik me mezelf in wazigheid zie hullen om de ander op de achtergrond te plaatsen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik me terugtrek uit de realiteit waardoor ik niet meer goed kan horen wat er gevraagd wordt. In plaats ervan – ik adem een paar keer stevig om de waas te verdrijven en ik grond mezelf hier in de realiteit

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik zonder kennis en informatie met lege handen sta – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik moet wennen aan ‘mezelf met lege handen’. In plaats ervan – ik ‘leer’ mezelf als zodanig kennen

Wanneer en als ik me onhandig zie voelen zonder mijn kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik heel goed kan horen en zien en daarom – in plaats ervan – ik neem mijn beslissingen op basis van wat het beste is voor iedereen, in plaats van op een voortzetting van het verleden.

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben in de lucht te bungelen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat het een projectie is van mijn ‘bestaan’ in en als de mind. In plaats ervan – ik grond mezelf

Wanneer en als ik me zie denken dat ik boos moet worden en boos zal bestaan als ik uit kennis en informatie ga – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit stamt uit de kindertijd waarin ik in de boosheid van mijn ouders terecht kwam als ik niet de geprogrammeerde kennis en informatie toepaste. In plaats ervan – ik aanvaard mezelf als stilte wanneer ik buiten mijn programmering ben

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat boosheid de manier is om me te handhaven als ik uit kennis en informatie treed, als ik voorbij de grens van mijn programmering ga – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat boosheid de manier was waarop ik als kind tegemoet werd getreden als ik buiten de aangebrachte programmering trad. In plaats ervan – ik kijk in de stilte; er is geen boosheid

Wanneer en als ik me bang zie zijn om boosheid te ontmoeten wanneer/als ik buiten de grenzen van mijn programmering ga – stop ik en adem ik – Ik realiseer me dat angst een verdedigingsmechanisme van de programmering is. In plaats ervan – ik adem mezelf hier tot zelfstabiliteit

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik boosheid nodig heb om me te handhaven als ik de grenzen van mij programmering overschrijd. Ik realiseer me dat de programmering boosheid inzet om zichzelf te laten voeden en in stand te houden en te handhaven. In plaats ervan – ik ben hier, zelf-stabiel.

Wanneer en als ik me wanhoop zie voelen op dit punt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat wanhoop een poging van de programmering is om me binnen z’n grenzen te houden. In plaats ervan – ik adem flink en aanvaard de stilte en ik doe wat ik te doen heb in het proces van de Reis naar Leven

Wanneer en als ik me stiekem een houding zie hebben van ‘zoek het maar uit, ik blijf in mijn kennis en informatie – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat de programmering hier voor mij denkt. In plaats ervan – ik schud deze gedachte van me af en blijf er niet in hangen, ik zet de volgende stap die het beste is voor iedereen.

Wanneer en als ik me niet zie willen veranderen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mijn programmering voor mij denkt. In plaats ervan – ik schud deze ‘mind set’ van me af en ik zet de volgende stap in mijn proces van zelfcorrectie en doen wat het beste is voor iedereen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vrezen dat ik in onmogelijke conflicten terecht kom en m’n geduld zal verliezen en allerhande lelijkheid over de mensen zal uitstorten. In plaats van in te zien dat dat is wat ik nu doe, waarin ik basically tegen mensen zeg: “klets maar een eind raak, ik bekijk het wel zo’n beetje, niet echt dus’’. Ik stel me ten doel te ademen voordat ik spreek om te zien wat het beste is voor iedereen om te zeggen.

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik me uit alle macht moet onderdrukken en onderdrukt houden – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit de fundamentele functie van mijn programmering is. In plaats ervan – ik adem diep om voor mezelf mijn zelfbestaan te vestigen

Wanneer en als ik me zie geloven dat zelfonderdrukking mijn kracht is – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als de programmering zo kracht ervaar. In plaats ervan – ik adem diep en realiseer zelfkracht

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat als ik mezelf onderdrukt heb ik mijn gang kan gaan, dat mijn leven dan vanzelf gaat – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit gevoel komt doordat ik mijn geprogrammeerde zelf voor mij door laat gaan. In plaats ervan – ik beslis zelf wat ik doe en wie ik ben in wat ik doe.

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik als ik mezelf onderdrukt heb, de vrijheid heb om te doen en te laten, te spreken en te zwijgen hoe ik maar wil, zonder dat ik ergens voor verantwoordelijk gehouden kan worden omdat ik de ‘ik’ uit de vergelijking/de rekensom verwijderd heb – stop ik en adem ik – want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik nog steeds gewaar ben wat ik doe. In plaats ervan – ik neem de vrijheid om verantwoordelijk te zijn

Wanneer en als ik mezelf in deze zelfonderdrukte staat genoegen zie nemen met maar zo’n beetje hier zijn, in de realiteit en het meeste ervan langs me heen te laten gaan – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik zo niet effectief kan zijn in de realiteit. In plaats ervan – ik adem me wakker uit de roes en doe wat ik kan doen op de Reis naar Leven

Wanneer en als ik me het gevoel zie hebben dat ik een samenzweerder ben als ik met mensen praat over hoe de matrix innerlijk en uiterlijk in mekaar steekt – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit een beeld/emotie uit de matrix zelf is. In plaats ervan – ik adem en ik schud dit van me af. Ik ben simpel hier en ik benoem wat iedereen kan zien die hier is

Wanneer en als ik me zie denken dat ik iemand word die ‘het beter weet’ als ik uit mijn kennis en informatie stap – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit een projectie is. In plaats ervan – ik sta eenvoudig in de stilte en ik spreek uit wat hier is

Wanneer en als ik me zie hebben besloten dat ik me niet zo hoef te interesseren voor wat er zich zo al aandient in de realiteit, omdat ‘niks van vitaal belang is’, ik zit immers comfortabel in mijn alternatieve innerlijke ‘realiteit’ – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat er geen vitaliteit is in mijn alternatieve innerlijke realiteit en dit naar buiten projecteer. In plaats ervan – ik verman me en vat het werk weer aan wat ik concreet kan doen.

Wanneer en als ik me zie denken er een hekel aan te hebben als alles in goede banen wordt geleid omdat ik dat zie als iets van het huidige systeem/de matrix wat zichzelf in een dodelijke wurggreep draait. En alles liever een beetje op zijn beloop laat, een beetje chaotisch en geïmproviseerd omdat ik denk dat ik daarmee het systeem saboteer – stop ik en adem ik – want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik projecteer: ik saboteer mezelf door deze manier van doen, ik speel niet veel klaar. In plaats ervan – ik ga effectief en efficient te werk

Wanneer en als ik me zie geloven dat ik niet meer kan bewegen als ik buiten mijn programmering kom – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als mijn programmeringske niet noemenswaardig beweeg en dit projecteer. In plaats ervan – ik adem goed door om mezelf in beweging te brengen/te houden

Wanneer en als ik me dit gebaar zie willen maken van zelfonderdrukking ter linker zijde van mijn lichaam – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat het een oud ding is wat ik ooit als ‘oplossing’ heb aangenomen om in situaties toe te passen. In plaats ervan – ik grond mezelf hier in de fysieke realiteit.

Wanneer en als ik me bang zie zijn dat de werkelijkheid verandert, dat ik mijn houvast kwijt ben doordat ik de dingen niet meer op een normale manier zie, in hun normale perspectief, maar dat het beeld gaat vervormen – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik de realiteit niet goed zie in en als mijn geprogrammeerde zelf. In plaats ervan – ik breng mezelf hier om te zien wat hier is.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

One thought on “Martijn’s Reis naar Leven. Zelfcorrecties op niet hier zijn. Dag 509

  1. Pingback: Martijn’s Reis naar Leven. Zelfcorrecties op niet hier zijn. Dag 509 | Blogs @ UnsharedstoriesBlogs @ Unsharedstories

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s