martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Martijn’s Reis naar Leven. De onderste steen. Dag 517

1 reactie

downloadJa! We zijn er, de onderste steen is boven gekomen: ik heb mezelf gedefinieerd als ‘iemand die zelf niet weet wat voor richting hij op wil’. En daarom zoek ik mij te laten leiden door angst dan wel comfort

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘iemand die niet weet wat voor richting hij op wil’.

 

Wanneer en als ik me mezelf zie definiëren als ‘iemand die niet weet wat voor richting hij op wil’, – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat het een definitie is die ik in mijn jeugd heb aangenomen. Ik hoef deze niet vast te houden. In plaats ervan – ik kijk ik in het moment hoe ik het beste mij uit kan drukken

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten leiden door angst omdat ik mezelf geen richting geef

Wanneer en als ik me mezelf zie laten leiden door angst omdat ik mezelf geen richting geef – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik in en als automatische ‘piloot’ functioneerde. In plaats ervan – ik ben hier

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een soort uitzichtloze grijze substantie op mijn voorhoofd te projecteren waarmee ik me elk uitzicht ontzeg/ontneem

 

Wanneer en als ik me een soort uitzichtloze grijze substantie op mijn voorhoofd zie projecteren – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat mezelf hiermee elk uitzicht ontzeg/ontneem. In plaats ervan – ik kom tot mijn wezenlijke zelf

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf tot slaaf te maken van iets/iemand anders dat/die mij richting geeft.

 

Wanneer en als ik me mezelf tot slaaf zie maken van iets/iemand anders dat/die mij richting geeft – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat ik m’n zelfdirectie kwijt ben. In plaats ervan – ik kom tot mezelf/trek me op mezelf terug om te zien wat ik wil

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf tot op het bot af te keuren en als zodanig af te danken.

 

Wanneer en als ik me mezelf tot op het bot af zie keuren en als zodanig af zie danken – stop ik en adem ik – ik realiseer me dat dit een activiteit in mijn bewustzijnssysteem is. In plaats ervan blijf ik bij mezelf en ik ga niet mee in deze innerlijke beweging.

 

Ik heb steeds de neiging mezelf ergens in vast te draaien, ergens in vast te kopen en dan te wachten tot iemand anders me er uit haalt omdat ik mezelf heb gedefinieerd als iemand die dat zelf niet kan

 

het doel van een bezigheid was dat mijn moeder even van me af was. Ze had veel taken op zich genomen en kon haar tijd goed gebruiken. Daar heb ik geleerd wat ik nu doe; om mezelf toe te staan mezelf te verliezen/kwijt te raken terwijl ik ergens mee bezig ben, met name als ik nog meer te doen heb, zoals mijn moeder destijds. Dan raak ik mijn richting kwijt/ik verlies mijn richting en als ik een eind aan het moment moet maken omdat het tijd is voor iets anders of omdat het af is, dan ben ik daarom angstig en die angst gebruik ik om mezelf op te jagen naar het volgende, zonder dat dat dan een beslissing is waar ik in sta. Dat moet dan iets opwindends zijn of iets comfortabels/gerusstellends, omdat iets opwindends in het verlengde ligt van de onrust door de angst, en omdat iets gerusstellends/comfortabels een tijdelijke verlossing daarvan biedt.

 

De toepassing om energie die ik in mezelf opgewekt heb, soms in een fractie van een seconde door een heel kort plaatje/hele korte gedachte en die ik gewoonlijk in mezelf liet vibreren als een onrust/opwinding/drive, om die niet langer op deze manier toe te staan omdat ik erdoor niet hier kan zijn, fysiek, in de realiteit, om die te verspreiden in mijn lichaam en zo terug te geven, deze toepassing daarmee ben ik begonnen te werken in mezelf. Waarbij ik vrij snel de ongewild automatisch opgewekte energie bemerk in mezelf. Ik ben zo gewend om ermee te ‘leven’ dat het echt wennen is om alleen de adem in mezelf te hebben.

Ik vind het veel prettiger omdat ik mijn bestaan hier ermee heb in plaats van dat ik blijf ronddobberen op de een of andere energievibratie/pulsatie.

De laatste weken was ik een paar keer per dag aan het gapen en ik kreeg te horen dat de mind met gapen iets wegmaakt waar je in had kunnen kijken, een punt wat je mist op dat moment. Het werd nu duidelijk dat het dit punt is dat ik een energie vibratie/pulsatie in mezelf start om ‘op’ te ‘leven’. Het is op het moment dat de gaap zich aandient een kwestie van stoppen en in mezelf zien wat ik juist aan het doen was. Dagenlang kon ik het niet vinden, ik zag het niet. Door de lange blog die ik schreef gedurende een aantal dagen, 515, 516 en deze 517, werd het duidelijk en ik weet nu wat ik moet zoeken: een energievibratie/-pulsatie die in feite angst is.

Ik ben gewend om op die energie door te gaan, als ‘de energie die me gaande houdt’. Zo werd ik veelal gedreven door angst, niet door zelfdirectie.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

One thought on “Martijn’s Reis naar Leven. De onderste steen. Dag 517

  1. Pingback: Martijn’s Reis naar Leven. De onderste steen. Dag 517 | Blogs @ UnsharedstoriesBlogs @ Unsharedstories

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s