martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Uitgedaagd in een grapje – Dag 548

1 reactie

Ik was op mijn modelvliegclub en ik at daar een meegebrachte boterham. Dat vond ik een beetje mal van mezelf omdat er in de kantine van alles te eten klaar stond i.v.m. de vele bezoekers van de wedstrijden dit weekend. Ik ging zitten en een man begon voor de grap uitdagend te zeggen dat dat toch geen manier van doen was. Ik gaf een serieis antwoord en toen had hij daar ook weer iets op te zeggen. Ik zei iets onzinnigs om hem het bos in te sturen en sloot me verder af en hij praatte verder tegen een ander. Thuis dacht ik terug aan het voorval en ik voelde een sterke reactie in me, aggressief naar die man. Wat was dat?

In het geheim zie ik mezelf als een grapje.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij voor te stellen dat ik heel boos heel hard tegen hem zou zeggen over hem heen gebogen in zijn stoel vlakbij zijn gezicht dat hij zo niet tegen mij moest praten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me voor te stellen dat ik zou zeggen: hier ben ik niet van gediend vriend

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik zou zeggen: mensen die zo tegen mij praten daarvan gaat de auto in de brand

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me voor te stellen dat ik de boterham in zijn gezicht zou duwen of op tafel plat zou slaan, of dat ik buiten het terrein zou gaan zitten eten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij door hem in een hoek gedreven te voelen waarin ik gedwongen ben aan dit woordspel mee te doen in plaats van me te realiseren dat ik mezelf dwing door dit gevoel in me

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik door hem uitgedaagd word zodat ik wel moet meedoen om niet mijn gezicht te verliezen, in plaats van te realiseren dat ik mezelf dwing door dit gevoel wat ik ontwikkel

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de man iets met mij doet wat ik zelf met mij doe maar wat ik geheim wil houden: mezelf een grapje vinden, mezelf niet serieus nemen, mezelf nutteloos vinden.

Ik hield dat als een geheim in me omdat ik het kon gebruiken in situaties waarin ik niet verantwoordelijk wilde zijn. Dus

ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit oordeel over mezelf in me te bewaren waarin ik mezelf een grapje vind, mezelf niet serieus neem, mezelf nutteloos vind wat ik gebruik om in situaties geen verantwoordelijkheid te nemen wat niet aan het licht mag komen want ik wil het zelf niet weten omdat ik mezelf als een verantwoordelijk mens wil zien en voordoen

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

One thought on “Uitgedaagd in een grapje – Dag 548

  1. Oh wat een grap ook dit zeg “Ik zei iets onzinnigs om hem het bos in te sturen” — als ik het bos als bewustzijn beschouw stuur je hem het bewustzijn in en verdwalen beiden in het bos als bewustzijn. Hilarisch, goeie blog met al die standaardzinnen verwijderen die in ons op kunnen komen kakken. Fijn dat we de gereedschappen hebben om uit het bos/bewustzijn te komen, zeg maar de broodkruimels of wat waren het…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s