martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Uitgedaagd in een grapje, realisaties en doelstelling – Dag 549

3 reacties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij voor te stellen dat ik heel boos heel hard tegen hem zou zeggen over hem heen gebogen in zijn stoel vlakbij zijn gezicht dat hij zo niet tegen mij moest praten. In plaats van me te realiseren dat het de stem in mijn gedachten is die heel hard tegen/in mij praat

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me voor te stellen dat ik zou zeggen: hier ben ik niet van gediend vriend. In plaats van me te realiseren dat ik niet gediend ben van mijn reactie

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik zou zeggen: mensen die zo tegen mij praten daarvan gaat de auto in de brand. In plaats van me te realiseren dat dit iets is wat ik in mijn kindertijd ben gaan denken/ergens van gecopiëerd heb.

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me voor te stellen dat ik de boterham in zijn gezicht zou duwen of op tafel plat zou slaan, of dat ik buiten het terrein zou gaan zitten eten.

Wanneer en als ik me dit zie voorstellen – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik bezeten ben door/van de emoties. In plaats ervan zoek ik niet langer naar voorstellingen om mijn emotie in uit te drukken.

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij door hem ‘in een hoek’ gedreven te voelen waarin ik gedwongen ben aan dit woordspel mee te doen in plaats van me te realiseren dat ik mezelf ‘in een hoek’ dwing door deze emotie in me toe te staan

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben dat ik door hem uitgedaagd word zodat ik wel moet meedoen om niet mijn gezicht te verliezen, in plaats van me te realiseren dat ik alleen een gezicht kan verliezen wat niet mezelf uitdrukt maar slechts een voorstelling die ik van mezelf wil presenteren, in dit geval het gezicht van een verantwoordelijke man

 Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de man iets met mij doet wat ik zelf met mij doe maar wat ik geheim wil houden: mezelf een grapje vinden, mezelf niet serieus nemen, mezelf nutteloos vinden en daardoor zonder verantwoordelijkheid.

 Ik hield dat als een geheim in me omdat ik het kon gebruiken in situaties waarin ik liever niet verantwoordelijk wilde zijn. Dus

 ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben dit oordeel over mezelf in me te bewaren waarin ik mezelf een grapje vind, mezelf niet serieus neem, mezelf nutteloos vind wat ik gebruik om in situaties geen verantwoordelijkheid te nemen wat niet aan het licht mag komen want ik wil het zelf niet weten omdat ik mezelf als een verantwoordelijk mens wil zien en voordoen en voelen. In plaats van me te realiseren dat ik verantwoordelijkheid kan nemen voor deze gedachtengang en mezelf kan vergeven zodat ik voor mezelf de weg bereid om ook in de buitenwereld verantwoordelijk te zijn.

 Ik stel me ten doel in voorkomende gevallen direct in de emotie te zien en de bijbehorende gedachten en zo het reactiepatroon helder te krijgen en mezelf te vergeven zodat het in mijn handelen en spreken niet tot uitdrukking hoeft te komen en ik geen ongewenste consequenties veroorzaak.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

3 thoughts on “Uitgedaagd in een grapje, realisaties en doelstelling – Dag 549

  1. Cool punt uit de realiteit die je hier oppakt Martijn!
    Ik zou in de volgende corrigerende uitspraak het woordje ‘dit’ specifiek uitschrijven:

    “Wanneer en als ik me dit zie voorstellen – stop ik en adem ik – ik zie/begrijp/realiseer me dat ik bezeten ben door/van de emoties. In plaats ervan zoek ik niet langer naar voorstellingen om mijn emotie in uit te drukken.”

    Dus ‘dit’ benoemen als wat het is zodat de zelfcorrectie op zichzelf staat. In het moment dat het nodig is in het fysiek is dit duidelijker voor jezelf om te herinneren en toe te passen. (‘Dit’ is ongedefinieerd en alleen zo genoemd omdat er een zelfvergeving boven staat).

    Bedankt voor het delen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s