martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Wat is zo vermakelijk? – Dag 596

imagesIk voelde de laatste dagen nu en dan een innerlijk vermakelijk gevoel waarvan ik besefte dat er iets niet aan klopte maar wat? Ik merkte dat als ik mezelf eruit bewoog om in mijn lichaam te gaan ik strengheid voelde. Aha, er is spraken van een polariteit!

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven en te ervaren dat in mijn mind/geest verblijven licht en zorgeloos is en in mijn lichaam moeizaam en streng

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als deze polariteit van licht en zorgeloos in mijn mind/geest tegenover moeizaam en streng in mijn lichaam

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben überhaupt deze tegenstelling van licht en zorgeloos in mijn mind/geest tegenover moeizaam en streng in mijn lichaam te hebben geschapen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/me te realiseren dat ik in eenheid en gelijkheid kan staan met mijn mind/geest en met mijn lichaam in plaats van in oordelen erover in afgescheidenheid.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zorgeloos en licht zie verblijven in mijn mind/geest of moeizaam en streng in mijn lichaam zie gaan en in plaats ervan in eenheid en gelijkheid met mijn mind/geest en mijn lichaam te staan.

Share


Een reactie plaatsen

Zijn mensen te organiseren? – Dag 595

imagesIk heb mezelf gedefinieerd als ‘ik ben geen organisator’. Dit ontdekte ik vandaag weer. Ik kan me herinneren dat ik vrij jong zag dat mensen organiseren een tamelijk onbegonnen werk is aangezien mensen zich moeilijk aan hun kunnen woord houden, aan wat ze toegezegd hebben; moeilijk kunnen luisteren en begrijpen en onthouden wat er precies moet gebeuren, en slecht verantwoordelijkheid kunnen waarmaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘ik ben geen organisator’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te weigeren te organiseren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het organiseren van mensen voor een activiteit onbegonnen werk is.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen ongeschikt zijn om te organiseren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien als ‘zich moeilijk aan hun woord te kunnen houden, aan wat ze toegezegd hebben’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak van dat ik mezelf zie en ervaar als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien ‘als moeilijk te kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ze afspreken te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak van dat ik mezelf zie en ervaar als ‘moeilijk te kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen te zien als ‘slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier projecteer en in feite mezelf zie en ervaar als ‘slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me moeilijk aan m’n woord kan houden, aan wat ik toegezegd heb.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als ‘moeilijk kunnen horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik moeilijk kan horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te zien en te ervaren als ‘slecht verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik slecht verantwoordelijkheid kan waarmaken

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven te zijn als ‘me moeilijk aan m’n woord te kunnen houden, aan wat ik toegezegd heb’ want ik zie/begrijp/realiseer me dat het zelfdefinities zijn waarmee ik mezelf beperk en in plaats ervan doe ik mijn woord gestand
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven te zijn als dat ik moeilijk kan horen, begrijpen en onthouden wat ik afspreek te doen want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me beperk met dee zelfdefinitie en in plaats ervan ben ik gewaar wat ik hoor en besef ik wat ik afspreek waardoor ik het me kan herinneren.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie zien en ervaren en geloven als dat ik slecht verantwoordelijkheid kan waarmaken en in plaats ervan pak ik mijn verantwoordelijkheid op en geef ik er uitvoering aan

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat mensen ongeschikt zijn om te organiseren want ik zie/begrijp/realiseer me dat het een projectie is van mijn eigen zelfbeperking en in plaats ervan kijk ik hoe ik mensen individueel dien te benaderen zodat ze hun eigen verantwoordelijkheid activeren.

Share


2 reacties

Mag ik mijn mind onderzoeken? – Dag 594

In de Desteniiprocess cursus ga ik verder en verder op onderzoek in mijn eigen mind om te zien hoe en als wat ik mezelf in mekaar heb gestoken. Nou loopt dat vaak niet lekker en ik had het er met mijn buddy over en zij opperde een paar dingen waarmee ik mezelf in de weg zou kunnen zitten en al doende kreeg ik er zicht op: het is in mezelf een taboe om de innerlijke werking van de mind/de geest te ontraadselen! Daar zou een mens niet in mogen kijken, ‘wie heeft je toestemming gegeven om daarin te neuzen?’ ‘Een religieus punt’ zei ze.

Inderdaad was het zo dat alleen ‘ingewijden’ zulke kennis mochten vergaren. Geheime kennis waarvoor je in mysteriescholen moet wezen. Niet als gewoon mens met een computer in een online cursus. lol. Dus dat taboe wil ik mezelf vergeven in mijn mind een rol te laten spelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in overtreding ben van een onzichtbare/esoterische orde door me steeds verder te verdiepen in de precieze werking van de menselijke geest/mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik toestemming nodig heb van geestelijke autoriteiten om dit werk te mogen doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik moet wachten op toestemming voor ik me weer verder verdiep in het volgende deel van de cursus

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik gevaar loop door deze cursus te doen omdat het de geestelijke/esoterische autoriteiten niet zal bevallen dat ik zelfstandig onderzoek doe en ontdek hoe de geest/mind in mekaar zit en veranderingen aanbreng.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik een verstoring teweeg breng in de onzichtbare ordening die de wereld vorm geeft en bestuurt en dat dit vroeg of laat opgemerkt wordt door ‘wachters’ die de autoriteit op de hoogte stellen en dat ik repercussies kan verwachten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in een vals dilemma zit ‘of je werkt volgens de onzichtbare/esoteriche orde of je ondermijnt deze’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik deze veronderstelde autoriteit als een geloof in me draag en dat ik mezelf dit geloof kan vergeven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een denkbeeldige geestelijke/esoterische autoriteit in mezelf in stand te houden van wie ik veronderstel toestemming te moeten hebben om onderzoek te doen in mijn eigen geest/mind. lol

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de angst voor deze denkbeeldige autoriteit in feite de angst is die ontstaat doordat ik mij in en als de mind in deze twee persoonlijkheden splits en vervolgens projecteer ik ‘m op de ‘autoriteit’ omdat/terwijl ik me identificeer met de ‘geestelijke leerling’ persoonlijkheid

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mezelf zie aarzelen om dieper in mijn mind te zien en te geloven dat het taboe is om het verder te ontraadselen en in plaats ervan me te herinneren dat het taboe onderdeel is van dezelfde mind en ik het dus mezelf kan vergeven om zo door te gaan met het zelfonderzoek.

 


Een reactie plaatsen

Waarom wil ik minder? – Dag 593

images (1)Ik merk dat ik me irriteer als ik meer te doen krijg nu ik in politiek betrokken ben. Het botst met een idee wat ik als geloof had aangenomen in mezelf. Dat ik hier was vanwege karma, onaffe zaken die ik nog moest afronden en dan zou ik van lieverlee steeds minder te doen hebben en dan werd m’n leven steeds rustiger. Tijd om dat op te ruimen. Want nu wil ik iets zijn en doen om geen andere reden dan dat ik het wil. Dus ik kan niet toestaan dat ik iets in kij heb waarmee ik mezelf hinder. Er is nog een wereld om op orde te brengen, dus rustig leven is niet toepasselijk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik hier ben om wat onaffe dingen in mijn leven af te maken en verder rustig te leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik geen bezigheden op me moet nemen omdat ik dan weer een nieuwe cyclus opstart in plaats van rustig te leven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren in dit geloof dat er behalve mijn persoonlijke leven nog een hele wereld is om op orde te brengen.

ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik met een persoonlijk leven wat op orde gebracht is des te beter in staat ben bezigheden op te pakken die bijdragen om de wereld en de mensheid in eenheid en gelijkheid als leven te brengen

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me irritatie zie voelen in reactie op een toename van mijn bezigheden en in plaats ervan elk ding op een toepasselijke manier af te handelen.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie identificeren met de persoon uit het geloof dat ik moet eindigen in een rustig leven in dit leven en in plaats ervan mijzelf te maken, door aldoende vaardigheden en kennis op te doen, tot wat ik wil om praktisch en effectief en met diepgang te kunnen opereren in het wereldsysteem om bij te dragen aan de veranderingen die nodig zijn om te komen tot leven in eenheid en gelijkheid van al wat leeft. Om als één organisme in een en dezelfde ademhaling te bewegen in en als het bestaan.


Een reactie plaatsen

Waarom ben ik afstandelijk? – Dag 592

Vanochtend zag ik dat ik in mijn innerlijk een smalle ijskoude kloof in stand houd in mijn relatie tot mijn medemensen. Of ik het herinnerde uit een droom of toen ik wakker was als innerlijk beeld zag is me ontschoten, heel duidelijk zag ik een smalle kloof in de vloer voor mijn voeten zeg 20-30 centimeter, waarin het ijskoud is en waarin ik elementen/aspecten van relaties tot anderen gooi/laat verdwijnen die iets van gehechtheid hebben. Al heel lang heb ik in de gaten dat ik kilte/afstandelijkheid toepas omdat ik aan niemand gehecht wil zijn.

images (1)Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een ijselijke kloof te handhaven tussen mijzelf en andere mensen

Terwijl ik dieper in dit punt kijk ontwikkelt zich hoofdpijn. Verder zelfvergeving toepassen is dus hard nodig

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om aan iemand gehecht te raken/zijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat als ik mij hecht aan iemand ik/onze band op een bepaald moment verraden zal worden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik door de ijskoude kloof in feite verraad pleeg doordat ik er niks over zeg tegen anderen, en dit verraad projecteer ik op anderen zodat ik nu denk dat zij in staat zijn waar ik zelf toe in staat ben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat gehecht zijn de enige andere mogelijkheid is als ik deze kloof niet zou handhaven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mij blind staar op de polariteit: ongehecht tegenover gehecht zijn

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in deze polariteit in gedachten ben, gedachten over wat gehecht zijn en ongehecht zijn inhoudt in plaats van in de realiteit te zijn met een ander/andere mensen.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik  mij in gedachten zie gaan over al of niet gehecht zijn aan een ander/anderen en in plaats ervan praktisch te kijken wat ik wel of niet kan delen met anderen/een ander.

 


2 reacties

Waarom vermijd ik verantwoordelijkheid? – Dag 591

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een berg weerstand te voelen om in de politiek bezig te zijn/in de politiek te gaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een voorstelling te hebben van ‘de politiek’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een woedende weerstand te voelen om meer verantwoordelijkheden op me te nemen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me gedefinieerd te hebben als iemand met weinig verantwoordelijkheden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn leven als succesvol te zien wanneer ik weinig verantwoordelijkheden heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij content te voelen wanneer ik er in slaag weinig verantwoordelijkheden te hebben

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf slim te vinden mijn leven vorm te geven met weinig verantwoordelijkheden

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben neer te kijken op mensen met veel verantwoordelijkheden en hun te verachten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik het oordeel over mezelf projecteer op hun

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen met veel verantwoordelijkheden het belangrijkste van het leven mislopen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik projecteer wat ik over mezelf denk namelijk dat ik zelf het belangrijkste misloop door me minimaal in te zetten

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben vrije tijd als het waardevolste te beschouwen

 

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat anderen het werk doen waardoor ik vrije tijd heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verantwoordelijkheid als een valstrik te ervaren

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn eigenwaarde te voelen stijgen wanneer ik  verantwoordelijkheid krijg toebedeeld of op me neem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat deze eigenwaarde een energie-ervaring in mezelf is die ik na een tijdje weer verlies.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in deze stijging in eigenwaarde voel. In plaats ervan realiseer ik me mijn zelfwaarde die ik zelf heb opgebouwd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in het moment van stijgende eigenwaarde te vergeten het werk wat met de verantwoordelijkheid gepaard gaat

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in de valstrik te voelen wanneer iemand mij aanspreekt op mijn verantwoordelijkheid omdat ik dan het werk besef waar ik ja tegen heb gezegd waarbij de eigenwaarde ‘verbleekt’ en ik van een goed gevoel in een tegenvallend gevoel raak.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daaruit de conclusie te trekken dat ik maar beter geen/zo min mogelijk verantwoordelijkheden op me kan nemen.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me in een tegenvallend gevoel zie gaan en in plaats ervan in mijn zelfwaarde te gaan en een realistische inschatting te maken van mijn vermogens in relatie tot de verantwoordelijkheid om zo te zien of ik een ontoepasselijke toezegging had gedaan.

 


Een reactie plaatsen

Waarom ben ik bang voor de winter? – Dag 590

imagesIn de winter of eigenlijk vanaf deze tijd van het jaar krijg ik last van bijholteonsteking. Ik wijt het aan de kou. Als ik beter kijk dan zie ik dat het het gevolg is van iets wat ik doe wat mijn lichaam op die plaatsen verzwakt waardoor de ontsteking plaats kan vinden. tWat ik zie is een verdoving die ik daar opwek om mijn angst voor de winter te verdoezelen. Ik zie dat het een overgedragen angst is, mijn moeder heeft de hongerwinter van 1944/45 meegemaakt in Amsterdam waar ze mensen dood heeft zien gaan van gebrek aan eten en drinken en verwarming dus dat is een overgeërfde angst. Het eerste wat ik zie als ik in dit punt kijk is een verdoving. Hiermee begin ik en dan kan ik daar voorbij zien:

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een verdoving in mijn hoofd toe te passen om mijn angst voor de winter niet te hoeven voelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in de winter niet kan leven

Hier begin ik te gapen wat aanduidt dat ik het punt weg wil hebben zonder het te zien.

Als ik het desondanks wil zien begin ik te jammeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik dit punt tot me door laat dringen dat ik dan net zo goed gelijk mijn leven kan opgeven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik om te kunnen leven net moet doen of de winter geen dodelijk gevaar is omdat ik anders bezwijk aan/door de angst

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik angst moet verdoven in plaats van in te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik angst mezelf kan vergeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mij in mijn angst afzonder van het leven wat in mijn lichaam is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het griezelig te vinden dat ik voor het overleven van de winter afhankelijk ben van externe factoren voor mijn levensonderhoud

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren de projectie die dit is van mijn geloof dat ik in en als verdoofde angst moet overleven als de externe factoren, afgescheiden immers van leven als zelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vergeten dat ik hier slechts een levensverschijning ben die inderdaad kan vergaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de verschijning meer waarde toe te kennen dan het leven zelf wat de verschijning bestaan geeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit leven onderdruk/wegdruk en er niet een en gelijk mee ben omdat ik bang ben dat het, en ik als zodanig, dood zal gaan in de winter

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik alleen de winter kan overleven door zelf net zo meedogenloos en koud te zijn tegenover het leven in mij als het weer is tegenover het planten- en dieren- en mensenleven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik de verschijningsvormen aanzie voor het leven zelf en dat leven leven blijft of het nou winter of geen winter is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de winter mij duidelijk maakt dat ik zelf me heb geïdentificeerd met de levensonderdrukkende kracht van angst

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de backchat in mezelf: maar het is toch zo dat de winter je dood kan worden/maar het is echt waar dat de winter je dood kan worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik beducht moet zijn voor de winter, beducht wil zeggen dat ik mij verschans in mijn gedachten


Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn voor de wintertijd. Ik realiseer me dat het een overgeleverde angst is. In plaats ervan zorg ik, voor zover ik kan, dat op praktische wijze aan de levensvoorwaarden is voldaan.

Share