martijndegraaf1001

Reis naar Leven

Waarom ben ik bang voor de winter? – Dag 590

Een reactie plaatsen

imagesIn de winter of eigenlijk vanaf deze tijd van het jaar krijg ik last van bijholteonsteking. Ik wijt het aan de kou. Als ik beter kijk dan zie ik dat het het gevolg is van iets wat ik doe wat mijn lichaam op die plaatsen verzwakt waardoor de ontsteking plaats kan vinden. tWat ik zie is een verdoving die ik daar opwek om mijn angst voor de winter te verdoezelen. Ik zie dat het een overgedragen angst is, mijn moeder heeft de hongerwinter van 1944/45 meegemaakt in Amsterdam waar ze mensen dood heeft zien gaan van gebrek aan eten en drinken en verwarming dus dat is een overgeërfde angst. Het eerste wat ik zie als ik in dit punt kijk is een verdoving. Hiermee begin ik en dan kan ik daar voorbij zien:

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een verdoving in mijn hoofd toe te passen om mijn angst voor de winter niet te hoeven voelen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik in de winter niet kan leven

Hier begin ik te gapen wat aanduidt dat ik het punt weg wil hebben zonder het te zien.

Als ik het desondanks wil zien begin ik te jammeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik dit punt tot me door laat dringen dat ik dan net zo goed gelijk mijn leven kan opgeven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik om te kunnen leven net moet doen of de winter geen dodelijk gevaar is omdat ik anders bezwijk aan/door de angst

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik angst moet verdoven in plaats van in te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik angst mezelf kan vergeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mij in mijn angst afzonder van het leven wat in mijn lichaam is

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het griezelig te vinden dat ik voor het overleven van de winter afhankelijk ben van externe factoren voor mijn levensonderhoud

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren de projectie die dit is van mijn geloof dat ik in en als verdoofde angst moet overleven als de externe factoren, afgescheiden immers van leven als zelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vergeten dat ik hier slechts een levensverschijning ben die inderdaad kan vergaan

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de verschijning meer waarde toe te kennen dan het leven zelf wat de verschijning bestaan geeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit leven onderdruk/wegdruk en er niet een en gelijk mee ben omdat ik bang ben dat het, en ik als zodanig, dood zal gaan in de winter

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik alleen de winter kan overleven door zelf net zo meedogenloos en koud te zijn tegenover het leven in mij als het weer is tegenover het planten- en dieren- en mensenleven

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik de verschijningsvormen aanzie voor het leven zelf en dat leven leven blijft of het nou winter of geen winter is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat de winter mij duidelijk maakt dat ik zelf me heb geïdentificeerd met de levensonderdrukkende kracht van angst

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de backchat in mezelf: maar het is toch zo dat de winter je dood kan worden/maar het is echt waar dat de winter je dood kan worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik beducht moet zijn voor de winter, beducht wil zeggen dat ik mij verschans in mijn gedachten


Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn voor de wintertijd. Ik realiseer me dat het een overgeleverde angst is. In plaats ervan zorg ik, voor zover ik kan, dat op praktische wijze aan de levensvoorwaarden is voldaan.

Share

Advertenties

Auteur: martijndegraaf1001

I am currently in the process of re-creating myself from a selfish being into a participant of a group of individuals that works for what's best for life on Earth, which is what's best for all of us, because without life we have no existence. Desteni is the name of the expanding group. I am writing my Journey to Life blogs to deconstruct the patterns based on fear that I exist as and to share this, so anyone can see the process I am walking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s