martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Hoe haal ik me uit mijn vaagheid, deel 2 – dag 605

imagesIk vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me laat bewegen en leiden door een externe kracht/macht wanneer en als ik me zou bepalen tot dingen die reëel zijn en die er toe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak naar buiten van wat ik eigenlijk bij mezelf niet wil zien, namelijk dat ik me laat leiden en bewegen door een externe kracht/macht namelijk mijn mind wanneer en als ik me met triviale dingen bezighoud.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf mezelf kan bewegen en leiden en dat ik dan zelf aan bod kom
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik steeds verder van mezelf wegraak als ik me bepaal tot dingen die ertoe doen omdat dat alleen dingen zijn waarvan de meester zegt dat die ertoe doen en hierin vergeef ik mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarom te besluiten me te bepalen tot triviale en zijdelingse dingen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik mezelf vast zet als ik me bepaal tot dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik naar buiten projecteer wat ik bij mezelf niet wil zien: dat ik vast kom te zitten in het doen van steeds trivialere dingen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben stiekem smalend te lachen om mensen die zich bezig houden met dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik eigenlijk smalend lach om mezelf met mijn trivialiteiten, en dit niet wil zien en het daarom naar buiten projecteer
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat omdat ik smalend kan lachen in deze projectie, dat dingen die ertoe doen er helemaal niet zo toe doen, ander zou ik wel een ander gevoel krijgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik me niet kan laten leiden door mezelf in en als mijn mind als het aankomt op dingen doen die ertoe doen. Waarin ik me vergeef niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik in en als de mind altijd alleen maar bezig is instant bevrediging te vinden voor enkel zichzelf.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben direct wanneer ik denk aan iets te gaan doen wat er toe doet een spanning op te roepen en een smalende houding in mezelf met ‘misschien ga ik het wel NIET doen’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze smalende spanning als prettig te ervaren en te geloven dat ik ermee vrijheid creëer voor mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat denken dat ik iets ga doen wat er toe doet niet automatisch tot het doen ervan, ik zal dat altijd zelf moeten doen, zelf de fysieke actie maken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in die mate het ‘misschien doe ik het wel niet’ in mezelf te hebben opgebouwd dat ik letterlijk een fysieke spanning in mijn spieren voel als een bevriezen van mijn beweging waarmee ik mezelf tegenhoud
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben tevreden te zijn wanneer en als ik me vast zet in deze spierspanning en niet meer beweeg en me ondertussen laat leiden door de voor- en afkeuren die ik in mijn mind beleef.
Hier zie ik dan de kern van dit hele ding;
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf toestemming te hebben gegeven mezelf op te geven
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie opgeven en in plaats ervan realiseer ik me mezelf hier en geniet ik dat ik hier ben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie laten leiden door mijn mind als externe macht/kracht tot het bewandelen van zijdelingse en triviale wegen en in plaats ervan op te staan en iets praktisch te doen en in mezelf te overwegen wat de prioriteiten zijn voor de doelen die ik me stel.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie vastzetten in een ‘bevriezing’ van m zijn spieren en in plaats ervan zet ik me fysiek in beweging en neem ik even afstand om opnieuw te overwegen wat de prioriteiten zijn van de doelen die ik me stel.

Share


Een reactie plaatsen

Hoe haal ik me uit mijn vaagheid? – dag 604

file3851334414519Al weken heb ik periodes  waarin ik vaag ben. En ook dat ik dingen niet kan volgen. Ik vat de betekenis van iets niet. Ook heb ik dingen te doen op de computer en ik zet me er niet toe. Concrete fysieke dingen dat gaat nog het beste. Ik herinner me vaak niet wat ik op de computer te doen heb. Ik val pardoes in slaap terwijl ik luister naar een tekst. Ik snap niet wat er aan de hand is. ik zie niet hoe ik hierin verandering kan brengen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik  niks kan veranderen aan mijn vage gesteldheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik omdat ik vaag ben mijn vaagheid niet kan aanpakken.
Hier daagt me een patroon waarin ik een deel van mezelf wegdruk uit mijn bewustzijn. En daarmee tegelijkertijd een deel van de wereld, zo binnen zo buiten
Het begon voor zover ik weet bij seksueel misbruik door een oom, wie ik was tijdens die ervaring had ik direct volstrekt weggedrukt uit mijn bewustzijn. Later bijvoorbeeld op de middelbare school waar ik het niet naar m’n zin had liet ik de realiteit van leren om later een beroepsopleiding te kunnen volgen verbande ik uit mijn bewustzijn. Hierdoor werd ik ziek, ik leed aan voorhoofdsholteontsteking. Na de middelbare school verbande ik de samenleving als een plaats om in te participeren uit m’n bewustzijn en begaf ik me in de subcultuur. Ik ging zelfs zover dat ik naar alternatieve realiteiten zocht door bewustzijnsveranderende middelen en door spirituele technieken. Nu nog speelt me dit parten dat ik mij niet bepaal tot de reële dingen waar ik mee bezig ben maar allerlei zijstraten bewandel zelfs in die mate dat ik die belangrijker vind. De laatste tijd maak ik dan mee dat ik in slaap val, ik raak ver heen zogezegd. Dit wil ik niet langer zo laten bestaan, ik wil mezelf als zodanig niet langer laten bestaan.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf af te splitsen van mezelf in een persoonlijkheid die niet hier wil zijn en zich bezig wil houden met alternatieve realiteiten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een persoonlijkheid in mezelf te hebben gecreëerd als wie ik meer geïnteresseerd ben in alternatieve realiteiten dan reële en realistische realiteit
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de reële dingen op de tweede plaats te zetten en mezelf als de uitvoerder van reële dingen
op de tweede plaats te zetten
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn reële zelf op de tweede plaats te zetten ten gunste van een bestaan in en als dit personage
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid reële dingen af te wijzen en mezelf als de uitvoerder ervan weg te drukken uit m’n bewustzijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in en als deze persoonlijkheid bijzaken meer te waarderen dan kerndoelen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid voor mezelf geen zin of doel en slechts een marginaal bestaan in de realiteit te zien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid bezit te nemen van mijn leven en te zorgen dat ik me alleen met niet realistische/niet erg ter zake doende activiteiten bezig houd.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als deze persoonlijkheid ervan te houden dat de tijd voorbij gaat
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een gevoel van vrijheid te ervaren wanneer en als ik me bezig houd met zaken die geen relevantie hebben.
Dat komt omdat ik in mijn beleving stiekem bezig ben. En dat geeft energie en dat geeft de indruk dat ik ‘gratis’ leef. Gedragen door de energie van stiekum.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een spanningsveld te creëren door me stiekem en a.h.w. ‘illegaal’ met van alles bezig te houden wat geen concrete relevantie heeft, wat nergens concreet toe dient zogezegd, mijzelf niet en de wereld niet.
Ik bouw dan een spanning op gedurende de dag omdat ik ergens voel dat er dingen zijn waarmee ik me eigenlijk bezig moet houden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben een stress op te bouwen naarmate ik langer dingen die ik te doen heb negeer.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de dag te beginnen uit angst voor de confrontatie met dingen die ik nog te doen heb en die ik heb laten liggen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me zo beperkt zal voelen als ik doe wat ik te doen heb in plaats van in te zien dat ik mezelf beperk door voornamelijk met zijdelingse dingen bezig te zijn
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf kan expanderen in het doen van dingen die ik te doen heb
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat mensen belachelijk zijn die zich met dingen bezig houden die er toe doen en die dat serieus nemen en er ernstig over zijn.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik hier een projectie maak naar buiten van wat ik eigenlijk bij mezelf niet wil zien, namelijk dat ik het belachelijk vind hoe ik me met triviale dingen bezig houd.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik me moet laten leiden door plicht en ijver wanneer en als ik me bezig houd met dingen die ertoe doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelf mezelf kan bewegen en leiden

Share


Een reactie plaatsen

In de schoenen van een ander – Dag 603

imagesThuis hardop uitspreken

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de tegenstelling ‘ambitieus <–> laat maar’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de energetische ervaring van ‘ambitieus’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de energetische ervaring van ‘laat maar’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ‘ambitieus’ bestaat als het ene uiterste van de tegenstelling met ‘laat maar’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik als ik lange tijd ‘ambitieus’ als het ene uiterste van de tegenstelling uitleef, ik onbewust ‘laat maar’ als het andere uiterste opbouw wat op een geven moment te sterk wordt om onderdrukt te blijven en in alle hevigheid mijn bewustzijn in beslag neemt.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de angst om ‘door de mand te vallen’/‘niet goed genoeg te zijn’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik deze angst ervaar omdat ik in en als energie besta in plaats van in en als adem waarbij energie een mindere vorm is van wie ik werkelijk ben in en als de adem als/van leven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit oordeel ‘niet goed genoeg’ over mezelf vel maar naar buiten projecteer en verwacht/geloof dat anderen het over mij vellen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat een bestaan in en als energie zichzelf niet kan volhouden omdat energie altijd afhankelijk is van mijn lichaam als bron wat zodoende na verloop van tijd uitgeput raakt
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn lichaam te schaden door het onder druk te zetten om de energie te leveren die ik verlang om in en als ‘ambitieus’ te kunnen bestaan

Eventueel zelfvergevingen op je eigen manier formuleren en/of toevoegen

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie bestaan in en als de energie ‘ambitieus’ omdat ik zie/begrijp/me realiseer dat het een mindere vorm van mezelf is die uitputtend werkt en in plaats ervan te …..

Share


Een reactie plaatsen

Waarom ben ik verstrooid? – Dag 602

Waarin ik merk dat ik geen prioriteiten stel maar mijn interesse volg. Vandaag had dat als consequentie dat ik de bus miste naar een afspraak. Er was van te voren een moment waarin ik me afvroeg ‘moet ik niet wat anders gaan doen’, maar ik besloot ‘nee ik vind dit nu eenmaal het interessantste’. Toen ik me eruit losmaakte was het al te laat voor de bus. Ik heb dat meegekregen ‘ga doen wat je interessant vindt’.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten leiden door mijn interesse.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat inter-esse betekent tussen-zijn, waarbij ik dus niet mezelf ben maar buiten mezelf waarna ik weer tot mezelf moet komen
Ik vind zoooveel dingen interessant daar komt geen einde aan. Ik raak erdoor verstrooid, verlies het zicht op mijn kerndoelen.
Ik heb nooit geleerd prioriteiten te stellen. Wel in praktisch werk, niet in het werken met informatie
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn interesse in die mate te volgen dat ik verstrooid raak en helemaal niet meer besef wat ik ook al weer prioriteit had gegeven.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door het volgen van m’n interesse een afspraak te missen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat volgen van m’n interesse niets anders is dan het creëren van een goed gevoel in mijn bewustzijn.
Ik ga naar bed en wanneer ik opsta zie ik in dat de verstrooiing in mijn interesses in feite verstrooiing in mijn mind is. Ik schrik ervan dat mijn mind zoveel macht over mij heeft en voel de neiging mij af te scheiden ervan en direct de onmogelijkheid daarvan waarop ik me afvraag: ‘hoe kan ik een en gelijk staan’ omdat ik inmiddels geleerd heb dat dit de oplossing is. Daarop opende zich de volgende vergevingspunten.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik maar heel even uit mijn mind mag zijn maar er dan zo snel mogelijk weer in terug moet keren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te concluderen uit het feit dat de mind met mij op de loop gaat dat ik daarom de mind de leiding moet geven omdat ik klaarblijkelijk zwak en machteloos ben
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij verstrooid te laten worden in mijn mind
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn van mijn mind omdat die zo maar met mij op de loop kan gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben om als ik besef dat de mind met mij op de loop was en ik weer tot mezelf kom te vergeten wat ik zag in en als de mind, welk punt blijkbaar zo fascinerend was dat ik in mijn mind ben meegegaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf zo niet toe toe staan om zo’n punt mezelf te vergeven
In mijn mind vind ik niet de prioriteiten die ik mij gesteld heb omdat deze niet voorgeprogrammeerd zijn, ze kunnen alleen uit mezelf voortkomen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te verwachten dat mijn mind wanneer ik er in verstrooid ben voor mij de prioriteiten produceert die ik mij stel.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben leiding te verwachten van mijn mind
Ik stel mij ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mijn interesse zie volgen want ik zie/begrijp/realiseer me dat ik me ermee afleid van mijn kerndoelen en in plaats ervan kom ik tot mezelf en hervat mijn werk aan mijn kerndoelen.

Share


Een reactie plaatsen

Ben ik te dom? Deel 2 – Dag 601

imagesMeer zelfvergevingspunten kwamen tevoorschijn en dan volgen zelfcorrecties

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben er op te vertrouwen dat ik zomaar geniaal ben wanneer ik iets nieuws moet leren begrijpen en als dat niet lukt alsnog te schieten in het tegenovergestelde ‘ik ben te dom’ in plaats van te vertrouwen op mijn vermogen om zelf te leren begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me geen raad te weten met de emoties die door mijn lichaam gaan als reactie op de drift van mijn moeder wanneer ik iets niet snel begrijp en als noodoplossing te splitsen in ofwel ‘zomaar geniaal’ te zijn en het te snappen ofwel ‘te dom te zijn’ om het te begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet de emotionele reacties te vergeven die ontstonden naar aanleiding van de ontsteltenis van mijn moeder wanneer ik iets niet snel begreep
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet de tijd te geven die ik nodig heb om iets te leren begrijpen en

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te werken met ‘ik ben te dom’ of ‘ik ben zomaar geniaal’

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf zo niet de tijd te geven zelfvertrouwen op te bouwen in mijn vermogen om te leren begrijpen.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te verschuilen in ‘ik ben te dom’ en te wachten op de razernij die moet komen zoals vroeger van mijn moeder
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben razend in mezelf te worden wanneer en als ik iets niet snel begrijp als kopie van het reactiepatroon van mijn moeder.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me razend zie worden als ik me iets nieuws snel zie willen begrijpen en het niet lukt en in plaats ervan grond ik mezelf en laat ik de energie van de emotie oplossen totdat er niet meer beweegt in mij
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me ‘te dom om iets te begrijpen’ zie worden wanneer ik snel iets nieuws wil begrijpen en het niet lukt en in plaats ervan vermijd ik in deze toestand te geraken zodat ik helder blijf en mijn leergewogen toe kan passen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me ‘zomaar geniaal’ verwacht te zijn wanneer ik me snel iets nieuws zie willen leren begrijpen en in plaats ervan geef ik mezelf de tijd om mijn leervermogen toe te passen om het te leren begrijpen
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn om meer verantwoordelijkheid te krijgen wanneer en als ik iets heb geleerd te begrijpen en in plaats ervan pak ik de nieuwe mogelijkheid om mezelf uit te breiden ‘met beide handen aan’
Wanneer en als ik me emotionele reacties zie hebben naar aanleiding van de ontsteltenis van een ander dat ik iets niet snel begrijp, stop ik en adem ik. Ik stel me ten doel in plaats ervan mezelf mijn reacties te vergeven zodat ik stabiel ben om verder te gaan met leren begrijpen.

Share


3 reacties

Ben ik te dom? – Dag 600

imagesOmdat ik vastloop in de cursus die ik doe omdat ik de stof niet begrijp, stuit ik op een heftige emotie in mezelf, richting paniekstoornis, zo erg.
Ik stuit op een zelfdefinitie waar ik al decennia lang mee leef en waarin ik niet langer kan bestaan omdat ik zie dat het een polariteit is in mijn geest.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘te dom om iets te begrijpen’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze zelfdefinitie te gebruiken om verantwoordelijkheid te ontlopen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘ik ben te dom om het te begrijpen’ te gebruiken om in mijn comfort zone te blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te beperken in mijn  mogelijkheden door in deze comfort zone te blijven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘zomaar geniaal’
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik altijd in staat ben om zomaar iets te begrijpen zonder tijd en energie te investeren in leren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te definiëren als ‘zomaar geniaal’ omdat ik bang ben dat ik het niet op kan brengen om gedurende langere tijd mij ertoe te zetten iets te leren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om iets te leren en te begrijpen omdat het nieuwe verantwoordelijkheid met zich mee brengt, ik kan immers niet meer zeggen ik begrijp het niet dus vraag iemand anders.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me machteloos en wanhopig te voelen als ik dingen niet direct begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik mezelf opgeef als ik iets niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf op te geven wanneer ik dingen niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik te dom ben om dingen te begrijpen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik door anderen opgegeven wordt doordat ik dingen niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf te hinderen in het leren begrijpen door bang te zijn en door me machteloos en wanhopig te voelen en mezelf op te geven
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik gingen ga stuk maken uit onmacht als ik de les niet begrijp
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de neiging te voelen iets stuk te maken als ik de les niet begrijp

Zelfcorrecties volgen

 

Share


Een reactie plaatsen

Wat versluiert mijn blik? – Dag 599

imagesNadat ik mijn dementieaanleg had zelfvergeven, zie blog Word ik dement?, bleef er een ander programma actief in mijn bewustzijnssysteem wat maakt dat ik een ‘sluier’ over mijn innerlijke ogen laat zakken waarmee ik mij het zicht ontneem op mijn doelen en in een soort hypnotische staat terecht kom waarin totaal onwillekeurige gedachten links en rechts voorbij komen die ik dan volg in hun gedachtegangen zodat ik telkens op een punt kom van ‘hè waar ben ik nou in vrede’s naam over aan het denken, dit slaat echt helemaal nergens op’. Het lukt me niet altijd om dit te voorkomen in het moment, en ik zweef dan tussen slapen en waken. Ik kan niet helder kijken of iets overzien en val af en toe helemaal weg en dan vind ik mij weer denkend of dromend. Dit kan niet zo blijven want mijn effectiviteit in wat ik doe leidt er onder want het is niet alleen in momenten, het speelt door de dag heen vaker een rol.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in de ‘sluier’ te gaan en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben deze zich over mijn innerlijke ogen te laten ‘draperen’.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door deze sluiertoestand mijn doelen niet meer helder te zien en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf in besluiteloze inertie te laten geraken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben in deze droomsluier te gaan om te ‘ontspannen’ waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf en de realiteit wil ontvluchten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit ‘ingespannen met mezelf en de realiteit bezig zijn tegenover ontspannen in de dromerige niet-aanwezigheid zijn’.

In dat ingespannen bezig zijn gaat het al mis. Ik ben hierin al niet meer echt zelf bezig te doen wat het beste voor mezelf is, ik zit al te lang aan m’n werktafel en ik ben me aan het verdiepen in onderwerpen die nou niet direct van belang zijn voor de doelen waaraan ik werk. En van dat ontspannen rust ik niet echt uit, m’n geest maalt maar door. Ook in het fysieke werk baseer ik me op deze vorm van inspanning waarin ik mij voortdrijf en waarna ik me dan laat overmannen door een wezenloze slaperigheid.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ingespannen bezig te zijn op een manier die niet het beste is voor mezelf noch voor iedereen en ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben daarna te ontspannen op een manier die ook niet het beste voor mezelf is en daarmee niet het beste voor iedereen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben als ik ingespannen bezig ben te vergeten te ademen

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik mij niet inspan ik niks gedaan krijg

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te bestaan in en als de polariteit ‘inspannen tegenover ontspannen’.

Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie bestaan als inspannen of ontspannen binnen deze polariteit en in plaats ervan me in te spannen en te ontspannen in en als adem.