martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Ben ik sterk of zwak? – Dag 638

sterkIk was een hele emotionele persoon en ik was in staat emoties heel sterk te onderdrukken. Dit gaf net het gevoel dat ik sterk was, wat ik als positief ervoer. Nu merk ik wanneer ik een emotioneel punt in mezelf wil delen omdat ik iemand mee wil laten kijken vanwege dat ik er zelf niet uitkom hoe het in mekaar zit, waarom ik emotioneel ben, dat ik me ongelofelijk zwak voel, hulpeloos. Logisch natuurlijk, ik heb dat zelf gecreëerd als de consequentie van het ‘sterk’ zijn wanneer ik niet open maar onderdruk. Mijn lichaam heeft jarenlang maagpijn voortgebracht als indicatie voor mij dat er onderdrukte emoties zijn om me in te verdiepen. Ik had het echter zo sterk voor mekaar dat ik er niet bij kon komen. Pas toen ik behandeld werd door een voetreflextherapeut kwam het verdriet los. Sindsdien weet ik ‘bij maagpijn is er iets wat gevoel moet worden’. Nu zie ik in dat ik nog steeds de zelfdefinitie van ‘sterk’, ‘in orde’, ‘ok’ los te laten heb. Om eveneens de zelfdefinitie ‘zwak’, ‘hulpeloos’ los te kunnen laten en in plaats ervan in het moment te kunnen zien wie/hoe ik ben, wat er gezien wil worden in mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het onderdrukken van emoties in mezelf als sterk te definiëren waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als sterk te definiëren wanneer en als ik emotionele reacties onderdruk.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het onderdrukken van emotionele reacties als ‘ok/positief’ te definiëren waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als ‘ok/positief’ te definiëren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het tonen van emotionele reacties als ‘zwak’ te definiëren waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als ‘zwak’ te definiëren wanneer en als ik emotionele reacties laat zien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben ‘zwak’ als negatief te definiëren waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als negatief te definiëren wanneer en als ik emotionele reacties toon.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik het mij hiermee moeilijk maak om te ervaren wat er in me omgaat en hier inzicht in te krijgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik het me hiermee moeilijk maak om een ander mee te laten kijken in mijn emotionele reactiepatronen wanneer en als ik van zo’n patroon niet begrijp hoe het in mekaar zit.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te vrezen dat mijn emotionele reacties met me op de loop gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik dit nu juist manifesteer door het onderdrukken waardoor ze ongemerkt in mezelf opbouwen en op enig moment ‘exploderen’ en met me op de loop gaan
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mijn stabiliteit afhankelijk maak van het onderdrukken van emotioneel reacties wat op den duur nooit stabiliteit op kan leveren
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik zelfstabiliteit kan vestigen in mezelf ongeacht of ik emotionele reacties vertoon
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen als en wanneer ik me emotionele reacties zie vertonen en in plaats ervan te onderzoeken wat voor reactiepatroon er is getriggerd en dit te corrigeren.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor mijn emotionele reacties waarin ik mezelf vergeeft toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik bang ben van de emotionele reacties die ik onderdruk/onderdrukt houd omdat ik niet weet wat er zit en welke mate het opgebouwd is en of en wanneer het tot een uitbarsting zal komen
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen als en wanneer ik me bang zie zijn voor mijn emotionele reacties en in plaats ervan vanuit de stabiliteit van de adem te onderzoeken wat er in me speelt
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik mezelf zwak zie voelen omdat ik een emotioneel reactiepatroon van mezelf deel met een ander om mee te kijken hoe het werkt en in plaats ervan tevreden te zijn met mezelf omdat ik effectief bezig ben
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me sterk zie voelen door het onderdrukken van een emotionele reactie en in plaats ervan mezelf te openen voor mezelf om te zien wat er speelt.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Ben ik te dom? – Dag 636

domIn de cursus die ik doe stuit ik op een weerstand. Ik kom bij herinneringen waarin mijn moeder boos en nijdig en geïrriteerd is wanneer ik niet gauw iets snap. Ze zegt dan dat ik ‘zo stom als het achtereind van een varken’ ben. Ik heb dit patroon geïnternaliseerd. De volgende zinnen vind ik:
ik ben te dom om zulke dingen te begrijpen
Ik kan niet op een vraag om hulp komen omdat ik überhaupt te stom ben om ooit zoiets te kunnen begrijpen
Ik geloof dat als ik maar boos genoeg wordt dat ik het dan wel snap
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat als ik maar boos genoeg op mezelf word ik het wel zal snappen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik te dom ben om het te snappen en daarom niet op een vraag kom om te stellen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben verlamd te zijn door de boosheid op mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben heel teneergeslagen te zijn door de boosheid op mezelf
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben super onzeker te zijn om iets nieuws te leren omdat ik elk moment boos op mezelf kan worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben zo snel mogelijk weg te willen van de lesstof om te vermijden dat ik boos word op mezelf.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me ziek te voelen van angst voor boosheid
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat mijn moeder boos is op zichzelf omdat ze niet snapt hoe ik iets kan leren, en deze boosheid projecteert
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben van angst voor en ongerustheid over boosheid niet meer te kunnen lezen wat er staat of te begrijpen wat ik lees.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om te zeggen dat ik het niet snap, het is wel het laatste wat ik zal doen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben door te vermijden om vragen te stellen het mezelf moeilijk te maken omdat ik alles alleen uit moet vinden
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn om te zeggen dat ik iets niet snap en vragen stellen te zien als iets wat ik moet vermijden en in plaats ervan om meer context te vragen omdat ik het niet snap door een gebrek aan/gebrekkige informatie
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me super onzeker voel en zo snel als mogelijk weg zie willen komen van de les omdat ik bang ben voor boosheid op mezelf omdat ik het niet direct snap en in plaats ervan me te realiseren dat ik kan noteren wat ik niet snap om het later te vragen.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me steeds bozer op mezelf zie worden naarmate het langer duurt dat ik iets niet snap en in plaats ervan direct te noteren wat ik niet snap om er nadere informatie over te krijgen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik de lessen niet meer ga snappen en elk moment te vrezen dat het zover is.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me bang zie zijn in elk moment dat ik de lessen niet meer ga snappen en in plaats ervan mezelf eraan te herinneren dat ik door zelfverandering het verleden niet meer hoef te herleven


Een reactie plaatsen

Self-commitment statements – Dag 634

These follow up the blog I wrote ‘Am I angry with my partner‘?

I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself abdicate my responsibility within the direction of the relationship and instead to see where I can be of support and assistance to myself and/or my partner
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself projecting blame onto her and instead to bring it back to self to see what I need to correct in self-honesty
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself feel that my partner disturbs my life and instead to see how I can adjust my life in an effective and practical way to the new situation
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself exist within the polarity ‘experiencing lightness’ versus ‘suppressing anger’ and instead to remain stable grounded here
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself judging myself as weak and believing I should have resisted partnering and feeling she has manipulated me with her femininity and instead to realize that I have given in to a feeling of lightness when engaging with her
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself finding her stupid for engaging with me and to instead see that I find myself stupid due to me giving in to lightness as the reason/motivation to engage
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself feel indifferent as to what will happen to me within the relationship and feel fallen in to lateness and let her decide what will become of me and that I lose myself till she’s gone and instead to pull myself out of this stuckness and to see where I/we are at and how I/we can can direct our relationship in a way that’s best for all.
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself feeling ashamed about me partnering and instead to see/realize/understand that I feel ashamed because I get caught up in lightness and suppressed anger
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself believe that women cannot be trusted within relationships and instead to see/realize/understand that I cannot trust myself because I lose myself in lightness and suppressed anger.
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself believe I must get rid of her and that I must act coldheartedly and in stead to investigate my suppressed anger to self-forgive my participation in this emotional reaction

I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself approach my partner in and as positivity and instead to see into me what I am trying to cover up in myself
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself believing that I cannot solve this situation that I experience and that I’m a victim to it and only ‘God’ can work it out, and instead to see/realize/understand that I am the creator of my experience and that I by changing myself I change my experience and therefor can find solutions to the situation that I hadn’t been able to see before.


6 reacties

Am I angry with my partner? – Dag 633

angerIn having a partner in my life I sense a lightness in myself that seems to me one side of a polarity. To investigate the other side of it I put up some Death Metal. After one hour I come to the conclusion that I was suppressing anger within our contact. To find out what the anger is about I bring Anger here in and as myself and I see what I want to express in and as Anger pertaining to my partner. And i take responsibility for it by self-forgiving this pattern that I’ve lived many times.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to be angry with my partner that her presence in my life is the disturbance of my calm and orderly life as I know it.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to blame her for disturbing by entering my life!
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think in anger ‘how does she dare to disturb my life!’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to blame it on her that I now must  think about matters that would otherwise not be of any concern to me
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that she manipulates me with her femininity to have me open up my life to her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that she makes me weak
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to blame myself that I haven’t resisted her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I am ‘fallen in to lateness’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to regret that my life isn’t the same anymore
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to blame my partner that I need to make changes for her in my life!
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to exist in and as the polarity ‘wanting the new experiences with her’ <-> ‘wanting my life to remain as is’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel shame towards the other people that I know for giving in to this partnering with her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel indifferent to what will become of me now that a partner is in my life
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I let her decide what will happen to my life
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to let her do what she must do and to just wait till she’s done with me.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to accept that I now lose myself until she disappears from my life and that I will return to/as myself after that
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to find her stupid to engage with me
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel danger when I would express these self-forgivenesses to her and that I should keep them a secret
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I know that it’ll disappoint her and that this thing we have going on is over immediately
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think I’m not the one for a relationship
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I therefor shouldn’t engage in relationships
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I am making the same mistake as so many times before
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I must give my life a different direction, away from her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel I must avoid her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that women cannot be trusted within relationships
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I must not show any kindness to her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I must find ways to get rid of her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to think that I must act cold heartedly and with anger and irritation towards her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel ashamed about these thoughts and emotions
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I must make up to her for these negativity towards her
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I must move myself into a positive mood to approach her and that everything will be fine then
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to exist within and as the polarity ‘angry with her’ <-> ‘positive towards her’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that it is all to complicated for me
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I am the victim within this situation
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I have been duped by ‘God’ into this mess
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I cannot solve this
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I must wait and see how everything will turn out and that whatever is the outcome it’ll be ‘God’s Will’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel a bit silly that I have this all going on in myself
Finally I can laugh about it!


Een reactie plaatsen

Manipulation and sex – Dag 632

maniI forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel enthusiastic about my partner
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I need to entertain my partner to keep her happy and willing to stay engaged with me.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that I am generating this entertaining energy for myself to feel ‘high’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to accumulate energy in my pubic area as a preparation to prove my virility
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I must accomplish a sexual achievement
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I must make an energetic impression
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to want to make a playful impression
within which I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I will take away any reserves my partner might have towards myself so that she will be accessible for sex
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that my partner fears sexual avances from my side
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that I myself fear sexual avances from her side and that I project this fear onto her.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I must make an eager impression, eager to have sex
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I must make the impression to her that she excites me all the time
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I must make a playful impression so that she will accept me as innocent and I can have access to her to have sex
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to try and manipulate her into having sex with me
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I am dangerous to her with my sexuality and that she would therefor reject me
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that I am afraid that she will force her sexuality unto me and that I think her sexuality is dangerous
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that adults’ sexuality is dangerous
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realise/understand that I try and manipulate myself into sex to avoid to face the expected danger
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I am not good enough to be her partner and that I have to be more than me for which I generate energy in myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe that I am not exciting and interesting as a partner when and as I am here in and as the physical with no extra as energy.
I commit myself to when and as I see myself generating this energy ‘preparation for physical touch and sex’ to stop and breathe and instead stabilise myself in and as my body here and discuss the point with my partner to see what we will decide.
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself generating a ‘high’ from thinking of her and to instead be here in and as breath
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself trying to be more/energetic and instead to be stable and self-confident
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself trying to manipulate her into having sex with me and instead to discuss the point with her.
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself fear adults’ sexuality because I see/realize/understand that it is based on a childhood memory and to instead make myself and each other comfortable within sex