martijndegraaf1001

Reis naar Leven


Een reactie plaatsen

Inertia – Day 640

inertiaAnother theme surfaced, inertia, and in working with it similar points opened up. The memory of where I started to live as a point isn’t always really clear so I’ll just write ‘the memory’.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to fear that I won’t get things done/won’t do things that need to be done
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to access a memory where I lived inertia 
— I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to define myself as ‘not capable of coming into action by myself’
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to define myself as having a low self esteem
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to believe/feel that I have nothing to come forward with
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel that I better do nothing at all —
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realise/understand that I build up the emotional energy charge of enertia
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to build up the energy charge
I dissociate the energy from the memory. I walk through the energy breathing till it is no more
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself accessing the memory and/or building up the emotional charge of inertia. I see/realise/understand that I cannot change the past and that I don’t need not repeat the same as back then. Instead I forgive and correct 
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to feel depressed
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to access a memory where I feel depressed about myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realise/understand that I build up a emotional charge of depression
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to build up the emotional charge of depression where I feel I cannot take care of myself and get things done to support myself
I dissociate the charge from the memory and I walk through the charge breathing till it is no more
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself feel depressed about myself. I see/realize/understand that this is a play out from the past. Instead I breathe in the present moment and I direct myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to disgust myself so much that I don’t care to support myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to disgust myself even more because I don’t find the will to properly support myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that disgust isn’t able to change myself/that I’m not able to change myself with disgust
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to access a memory and build up an emotional charge of self-disgust
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that I build up the charge
I dissociate the charge from the memory and I walk through the charge breathing.
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself accessing the memory and/or building up the charge. I see/realize/understand that it is a play out from the past. Instead I breathe myself in the present moment and I direct myself.
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to rather sleep than support myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to sleep to forget and to expect that when I wake up things might have changed and I begin fresh
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to access a memory where I build up an emotional charge of wanting to lose myself
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself to not see/realize/understand that I build up this charge
I forgive myself that I’ve accepted and allowed myself build up this emotional charge of wanting to lose myself
I dissociate the charge from the memory and I walk through the charge breathing till it is no more
I commit myself to stop and to breathe when and as I see myself wanting to lose myself in sleep. I see/realize/understand that there was just a believe that this is a solution. Instead I bring everything here and I see into me what needs attention and I take care of it/me.


1 reactie

Waarom heb ik pijn in mijn milt? – Dag 639

miltBij de massage voelde ik pijn in mijn milt. Ik kreeg te horen dat het te maken kan hebben met een vertroebeling in mezelf. Ik keek in mezelf of ik zo’n punt zag en ik vond het. Hier schrijf ik het uit en neem ik er verantwoordelijkheid voor.
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn innerlijk tot op zekere hoogte troebel te willen houden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hiermee mezelf onvermogend te houden met betrekking tot mezelf een positie te verschaffen in de maatschappij
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik zo’n innerlijke vertroebeling heb dat het een onbegonnen zaak is om het op te helderen
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik er maar beter niet aan kan beginnen
Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben zodoende de vertroebeling toe te laten nemen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn vermeende vertroebeling als excuus te gebruiken om geen moeite te doen om me een positie in de maatschappij te verschaffen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn vermeende vertroebeling te gebruiken als een rechtvaardiging waarom ik permanente bijstand behoef
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik bemoederd moet worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als slachtoffer te plaatsen
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te menen recht te hebben op clementie en met zachtheid behandeld mag worden
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben het gevoel te hebben mezelf te beschermen door in dit kringetje te blijven ronddraaien
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik mezelf beperk als zodanig
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf als zodanig te beperken
Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/te begrijpen/me te realiseren dat ik inmiddels in staat ben te dealen met wat ik dan ook maar tegen kom als en wanneer ik iets onderneem in de maatschappij
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me zie geloven dat ik innerlijk zo vertroebeld ben dat het een onbegonnen zaak is om mezelf op te helderen en mezelf daarom niet in staat te achten mezelf een positie in de maatschappij te verschaffen en in plaats ervan wandel ik punt voor  punt door de problemen die ik zie in mijn innerlijk waarbij ik assistentie en ondersteuning vraag als ik niet zie hoe erdoorheen te komen. Zodat ik mezelf bevrijd van de zelfdefinitie als ‘te vertroebeld om me staande te kunnen houden in een positie in de maatschappij’.
Ik stel me ten doel te stoppen en te ademen wanneer en als ik me mezelf zie beschouwen als iemand die slachtoffer is en bemoederd moet worden en in plaats ervan me te realiseren dat ik de tools heb om mezelf staande te houden om me een positie te verschaffen